Showing posts with label அனுபவம். Show all posts
Showing posts with label அனுபவம். Show all posts

Monday, July 18, 2011

Sweet Moments 4 : ( எம்பொண்ணாக்கும் ...)

Sweet Moments 4 : ( எம்பொண்ணாக்கும் ...)

இன்னைக்கு எம் பொண்ணுக்கு செகண்ட் யூனிட் டெஸ்ட் ஆரம்பம் ,முதல் நாள் மேத்ஸ் டெஸ்ட் ,நேத்து நல்லா Revisionபண்ணிட்டா ,டெஸ்ட் எழுத சொல்லி கரெக்சன் பண்ணி முடிச்சதும் எனக்கு திருப்தியா இருந்தது,எல்லாத்தையும் விட காலைல குளிச்சு கிளம்பினதும் வேன் க்கு போறதுக்கு முன்னால அம்மா ,அப்பா இங்க வாங்கன்னு கூப்ட்டா . "டைம் ஆச்சு ஹரிணி வேன் வந்துடும் சீக்ரம் வா "ன்னு கத்திட்டு இருந்தேன் நான்.காலை நேர டென்சன் !

"இரும்மா வரேன் ..அப்பா ப்ளீஸ் சீக்கரம் வந்து அம்மா கிட்ட நில்லுங்களேன்ப்பா"

"என்னடி குட்டி இது இந்நேரம் விளையாடிட்டு இருக்க ,இங்க வா நான் கீழ போறேன் TIME ஆச்சு ."

"இரேன்ம்மா ..."

அவளுக்கு கோபம் வந்திருக்க வேண்டும் முகத்தை சுருக்கிக் கொண்டு தேவ் இடம் போய் அவரது கையைப் பிடித்து எழுப்பி அழைத்துக் கொண்டு வந்து என் அருகில் நிற்க வைத்தாள். தேவ் என்னவோ ரிபோர்ட் அனுப்பிக் கொண்டிருந்தார் அவரது ஹெட் ஆபிசுக்கு .அந்த டென்சன் அவருக்கு .

"என்னடா இப்டி பண்ற ஸ்கூல் க்கு கிளம்பற நேரத்துல என்ன விளையாட்டு இது? " - மனமில்லாமல் சொல்லிக் கொண்டே எழுந்து வந்தார் .

ஒருவழியாக நாங்கள் சேர்ந்து வந்து அவள் முன் நின்றதும் ;

ஹரிணியின் முகத்தில் சிரிப்பு குமிழியிட்டது .

எங்க தீபா மிஸ் EXAM DAY அன்னைக்கு பேரன்ட்ஸ் கால்ல விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கச் சொன்னாங்க , என்ன Bless பண்ணுங்கம்மா ,Bless பண்ணுங்க டாடி .

ஹேய் ...குட்டி என்னடா இது ! எனக்கு உச்சந்தலையில் ஒரு கூடை ஐஸ் கொட்டியது போல அத்தனை சந்தோசம் அப்பிக் கொண்டது. தேவ் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம்.

"ஹே குட்டி இதெல்லாமா உங்க மிஸ் சொல்லித் தராங்க ,நல்ல மிஸ் தாண்டா .... " சிரித்துக் கொண்டே மகளிடம் சொல்லி விட்டு என்னைப் பார்த்த பார்வை சொன்னது ,

"எம்பொண்ணாக்கும்! "

ஐயே ...நல்ல அப்பா நல்ல பொண்ணு ரொம்பத் தான் அலம்பல். :)))

Thursday, February 24, 2011

விகடன் இந்த வாரம் -வாசகர் வாய்ஸ்



வெள்ளிக் கிழமை காலை வரும்போது என் டேபிளில் விகடன் இல்லைன்னா ...பயங்கரமாக் கோபம் வரும்.அது ...எங்கயாவது கூட்டிட்டுப் போறதா சொல்லிட்டு லவ்வர் வராம வெயிட் பண்றப்போ வர கோபம் ." கீழ படிச்சிட்டு இருக்காங்க சார்'ங்கரதைக் கேட்டா ,ஏதோ நம்ம ஆளை இன்னொருத்தன் தள்ளிட்டுப் போயிட்ட மாதிரி டென்சன் ஆகும் .ஏன்னா இத்தனை வருசங்களில் எனக்கும் விகடனுக்குமான தொடர்பு அவ்வளவு லவ்வபிள்! (இதை சொன்னது யார் தெரியுமோ?! )


அறிவுமதியின் மழைப்பேச்சில் இந்த முறை மணியம் செல்வத்தின் ஓவியம் கியூட் (அடடா...இது இன்பத் தமிழ் :)


"எல்லோரும் ஏன் எழுத்தாளர் ஆக வேண்டும் ? வேறு ஏதாவது ஆகலாமே!" ;))) இதை சொன்னது யார் தெரியுமோ?! விடைகள் கடைசியில் .


இணையத்தில் எழுதுவதை நான் அதிகம் வாசிப்பதில்லை,ஆனால் எல்லோருக்குமே எழுத்தாளராக வேண்டும் என்று ஆசை இருப்பது மட்டும் தெரிகிறது .

ஞானபீட விருது கொடுப்பதில் எல்லாம் ஏகப் பட்ட லாபி இருக்கிறது ,குறிப்பாக கன்னட எழுத்தாளர்களுக்கும் மலையாள எழுத்தாளர்களுக்கும் அதிகம் விருதுகள் கொடுப்பதில் லாபி இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்,சிலர் "எனக்கு தாமதமாக கிடைத்த விருது " என்று அங்கலாய்த்துக் கொள்கிறார்கள் .அது தேவை இல்லை என்று நினைக்கிறேன்.


ஒரு தெருக்கூத்துக் கலைஞருடன் தங்கர் பச்சானின் உரையாடல் நிறைவாய் இருந்தது வாசிக்க.


( "மாற்றம் வந்தாதானேமக்களுக்கு பெனிஃபிட்டு !" )
தெருக்கூத்து நாடகங்கள் எதையும் நான் முழுதாகப் பார்த்ததில்லை இதுவரை. முன்னிரவு முதல் விடிகாலை வரை நடத்தப் படும் என்றால் இப்போது அதை யார் அத்தனை நேரம் செலவழித்து உட்கார்ந்து பார்க்க முடியும்! ? இந்த உரையாடலில் அந்தக் கலைஞர் சொன்னதைப் போல தெருக்கூத்து நாடகங்களைப் பார்க்க கிராமத்து ஜனங்களை விட நகர மக்களுக்கு ஆர்வம் அதிகம் தான் ஆனால் நேரம் விழுங்குவது மிகப் பெரிய மைனஸ் அந்தக் கலைக்கு. தெருக்கூத்தை நவீன மயமாக்கி முன்பு டி.டி யில் ஒரு மணி நேர நாடகங்களாக வருமே ராஜராஜ சோழன் குந்தவை நாடகங்கள் அப்படி குட்டிக் குட்டி நாடகங்களாகப் பகுத்துப் போடடால் ஒரு வேலை சோர்வின்றி பார்க்க கூட்டம் கூடலாம்.


வீட்டுக்கு வீடு தொலைக் காட்சிப் பேட்டிகள் அற்றுப் போய் பொழுது போக்கிற்கு பஞ்சாயத்து டி.வி க்களை நம்பி இருந்த காலத்தில் ஜனங்கள் பாவைக்கூத்தையும் ,தெருக்கூத்தையும் ...உள்ளூர் சர்கஸ் கம்பெனியின் வீர தீர விளையாட்டுகளையும் சலிக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.இப்போதெல்லாம் ஒரு முறைக்கு மேல் எதிலும் ஆர்வமின்றி சலிப்படைந்து விடுகிறார்கள்.

"கூத்துக் கலையை வளர்க்க ஏதாவது யோசிக்கணும் -"


யோசிச்சிங்க ..யோசிங்க - கடந்த ஆண்டு சென்னை சங்கமம் திருவிழா வேலம்மாள் மெட்ரிக் பள்ளி முகப்பேரில் நடத்தப் பட்ட போது சரியான கூட்டம் .தொடக்கத்தில் திரண்ட கூட்டம் களையவே இல்லை கடைசி வரை ,விழா முடிந்த இரவிலும் கூட மக்கள் பள்ளி இருந்த தெருவெங்கும் நின்று கொண்டு அவர்களுக்கு மிகப் பிடித்துப் போன கலைஞர்களை ஒன்ஸ்மோர் கேட்டு ஆட வைத்துக் கொண்டும் பாட வைத்துக் கொண்டும் இருந்தார்கள். பாரம்பர்ய கலை வடிவங்களை மக்கள் ரொம்பவே ரசித்தார்கள். ஓவர் டோஸ் ஆகாமல் கொடுத்தால் எப்போதும் ரசிப்பார்கள் என்று நம்பலாம்.


சொல்வனத்தில் பா.ரா மற்றும் நாவிஷ் செந்தில் குமார் கவிதைகள் வழக்கம் போல அருமை .


ஷாஜியின் மலேசியா வாசுதேவன் பற்றிய நினைவுக் கட்டுரை வாசிக்கையில் தேவ் க்கு மிகப் பிடித்த ஆல் டைம் பேவரிட் பாடல் "ஆகாய கங்கை பூந்தேன் மழை தூவும் " ...." பாடல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது நினைவடுக்குகளில் . ம்ம்...சில வாரங்களுக்கு முன்பு இதே விகடனில் மலேசியா வாசுதேவன் தனது இருப்பைப் பற்றி சலனப் படாத தன்னை மறந்து போன தனது திரையுலக நட்புகளை பற்றி ரொம்ப வருத்தமாய் ஒரு பேட்டி கொடுத்திருந்தார் இன்றவர் இல்லை . நிச்சயம் அந்த நட்புகள் பலவும் இரங்கல் தெரிவிக்க அவரில்லாத வீட்டில் அவரைச் சுற்றி குழுமி இருப்பார்கள்! எங்கிருந்தாவது பார்த்துக் கொண்டு வாசு அரூபமாய் சிரித்திருப்பார் என்று நம்புவோமாக!


நா.முத்துக் குமாரின் "அணிலாடும் முன்றில் "

அ .முத்துலிங்கத்தின் "ஜகதலப்பிரதாபன் "

கவின் மலரின் "தொடர்பு எல்லைக்கு வெளியே "
வேணுவனம் சுகா வின் "மூங்கில் மூச்சு "


இவை அனைத்தும் வாசிக்கப் பிடித்திருந்தன.


எட்டெட்டு இந்த தரம் கொஞ்சம் போர் .


வாசகர் கேள்விகளுக்கு சூர்யா பதில் சொல்லி இருக்கிறார் இந்த வாரம் . பாலா பதில்கள் அளவுக்கு பர பரன்னு எதிர்பார்ப்பை கிளப்பி விடலை .ஆனா நல்லா இருக்கு வாசிக்க. :))


ஒரு கேள்வி பதில் சாம்பிள்க்கு பாருங்க :


ஜோதிகாவை சந்திக்காமல் இருந்திருந்தால் ?


"வாழ்க்கை இவ்ளோ அழகா" ன்னு தெரியாமலே போயிருக்கும்!.


"உலகக் கணவர்களே தாங்கள் யாவரும் இப்படியே பதில் சொல்லக் கடவீர்களாக ,உலக மனைவிகளின் உலகம் உய்யும் . " :))


"ங்கே!" என்று வாசித்துக் கடந்த சில ஸ்டேட்மெண்டுகள் : :


திருமா வளவனுக்கு முதுகெலும்பு முறிந்து விடவில்லை.எனவே,நான் எந்தப் பக்கமும் சாய மாட்டேன் எதுவாக இருந்தாலும் தி.மு.க கூட்டணியில் தான் தொடர்வேன் !" - திருமாவளவன்


"காங்கிரஸ் கூட்டணிக்கு தி.மு.தி.க வந்தால் ,சிவப்புக் கம்பளம் போட்டு வரவேற்பேன் " - ஈ.வி.கே.எஸ்.இளங்கோவன்


"தமிழக மீனவர்களுக்கு ஈழத்து மீனவர்களுக்கும் பகையைத் தூண்டுகிற வேலையை இலங்கை நேரடியாகவும் ,இந்தியா மறைமுகமாகவும் செய்து வருகின்றன !" - சீமான்


விடைகள் :


முதல் விடை லிங்குசாமி - நானும் விகடனும் தலைப்பில் இப்படிப் பேசி இருந்தார் இந்த வாரம்

அடுத்த விடை -அசோக மித்திரன் :))


காசு கொடுத்து விகடன் வாங்கிப் படித்ததில் பெரிதாய் பழுதொன்றுமில்லை இந்த வாரமும்.


"நன்று"


லைப்ரரி ...

லைப்ரரி


இன்றைக்கு ...

தரையில் இறங்கும் விமானங்கள் -இந்துமதி
மாயலோகம் - சா.கந்தசாமி
நினைத்துப் பார்க்கிறேன் (தொகுப்பு) -ஜெயகாந்தன்
விகடன் தீபாவளி மலர் 2010 - விகடன்

இவை நான்கையும் எடுத்துக் கொண்டேன் .முன்பே buzz இல் யாரோ கேட்டிருந்தார்கள் ஞானியின் " தவிப்பு " நாவல் இப்போது கிடைக்கிறதா என்று! கிடைக்கிறது விகடன் வெளியீடு விலை ரூ -80 பத்துப் பதினோரு வருடங்களுக்கு முன்பு வாசிக்கையில் மிகப் பிடித்திருந்தது ,மீள் வாசிக்கும் எண்ணம் இல்லாததால் அதை எடுக்கவில்லை.
தி.ஜா வின் சக்தி வைத்தியத்தை தேடித் பார்த்தேன் சென்ற முறை கண்ணெதிரில் இருந்தது,இப்போது தேடினால் கிடைக்கவில்லை . பல முறை தி.ஜா புத்தகங்கள் எடுக்கும் போது முன்னால் முன்னால் வந்து கண்ணில் படும் ,இப்போது வேண்டு விரும்பி தேடப் புறப்பட்டால் கைக்கோ பார்வைக்கோ சிக்கக் காணோம் . சக்தி வைத்தியத்திற்கு தான் சாகித்ய அகாடமி விருது வழங்கப் பட்டதாம் என்று இணையத்தில் பார்த்தேனா ...அதில் என்ன இருக்கிறது என்று பார்த்தாக வேண்டிய கட்டாய மனநிலை உருவாகி அதைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

தேவனின் மல்லாரி ராவ் கதைகள் இருந்தது எடுப்போமா வேண்டாமா என்று யோசித்து விட்டு பிறகு வாசிக்கலாம் என்று வைத்து விட்டேன். சில கதைகளை வாசிக்க சில மனநிலைகள் தேவைப்படுகின்றன. எல்லா நேரங்களிலும் எல்லாவற்றையும் வாசித்து விட முடிவதில்லை ...இப்போதைய தேடல் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் இயங்குவதால் பலரும் பாராட்டிய இந்துமதியின் "தரையில் இறங்கும் விமானங்களை "எடுத்துக் கொண்டேன் .விகடன் பொக்கிஷத்தில் இரு வாரங்களுக்கு முன் ஒரு சோற்றுக் கடை அம்மாளைப் பற்றி ஜெயகாந்தன் எழுதி இருந்த ஒரு கட்டுரை பிரசுரமாகி இருந்தது இந்தத் தொகுப்பில் இருந்து தான் எடுக்கப் பட்டதோ என்னவோ தெரியவில்லை ,வாசிக்க பிடித்ததால் " நினைத்துப் பார்க்கிறேன் "தொகுப்பை எடுத்துக் கொண்டேன் .

எப்போதுமே பல்சுவைக்கு எனது விருப்பங்களில் முதலிடம் அந்தக் கணக்கில் பழையதானாலும் பரவாயில்லை இன்னும் வாசிக்க வில்லையே என்று 2010 விகடன் தீபாவளி மலரையும் எடுத்து வந்திருக்கிறேன். புரட்டிப் பார்த்ததில் நிறைய சுவாரஸ்யங்கள் இருக்கும் போலத் தான் தெரிகிறது ,வாசித்துப் பார்த்தால் தெரியும் .

பேருந்தில் வருகையில் முன் சீட் அம்மணி ஒருவர் நீளக் கூந்தலை விரித்துப் போட்டு சிக்கெடுத்துக் கொண்டிருந்தார். எனக்குப் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த அம்மணியோ சாவதானமாக காலடியில் வைத்திருந்த மூன்று குட்டிச் சாக்குகளில் இருந்து விதம் விதமாக பூக்களை எடுத்து சரம் கட்டிக் கொண்டே வந்தார் இறங்க வேண்டிய நிறுத்தம் வரும் வரை ,

சிட்கோ நகர் நிறுத்தத்தில் பேருந்தில் ஏறிய ஒரு பெண்மணி குள்ளமாகத் தான் இருந்தார் அவரது கூந்தல் பின்னலிடப் பட்டு அவரை விட உயரமாக இருந்தது .இத்தனை நீளக் கூந்தலா ! தலைக்கு அப்படி என்ன தான் போட்டுக் குளிப்பாளோ இந்தம்மாள் என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன் .டென்த் படிக்கையில் லதா என்றொரு சினேகிதி இருந்தாள் அவளுக்கும் பட்டுப் போல நீளப் பின்னல் தான் ஆனால் கருப்பின்றி செம்பட்டை வாய்ந்த கூந்தல் ..."தலைக்கு என்னத்தையடி தேய்த்துக் குளிப்பாய் என்று கேட்டதற்கு 501 சோப்பு தான் கார்த்தி "என்று சிரித்திருக்கிறாள் . அவளது செம்பழுப்புக் கூந்தல் அதை நிஜம் என்று கூட நம்ப வைத்தது.அன்றிலிருந்து எத்தனை அடர்த்தியான பின்னலைப்பார்த்தாலும் தலைக்கு என்ன தேய்த்துக் குளிப்பாய் என்று யாரையும் நான் கேட்டதில்லை.

சொல்ல அந்த விஷயம் பதினோரு மணிக்கு மேல் சென்னை நகரில் பேருந்துகள் இடைஞ்சல் இல்லாமல் நெருக்கடி இல்லாமல் பெண்கள் தங்கள் தலை முடியை விரித்துப் போட்டு உலர்த்திக் கொண்டும் பூக் கட்டிக் கொண்டும் பயணிக்கிற வசதியில் இருக்கின்றன என்பதைத் தான் .
வந்தது தான் வந்தோம் வீட்டுக்கு கொஞ்சம் பழங்கள் வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்று பழக்கடைப் பக்கம் ஒதுங்கினால் அகச்மாத்தாகவோ அசரீரியாகவோ காதில் பாய்ந்த ஒரு ஸ்டேட்மென்ட்டை பாருங்கள் ; அங்கே ஒரு சிவப்புச் சேலை பெண்மணி கூட வந்திருந்த இன்னொரு மஞ்சள் சேலை பெண்மணியிடம் இப்படிச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

// "நல்ல பெண்டாட்டிக்கு நல்ல புருஷன் அமையறதில்லை ,நல்லபுருஷனுக்கு நல்ல பெண்டாட்டி அமையறதில்லை "//

அப்படியா மக்களே !?

இதிலிருந்து என்ன சொல்ல வருகிறார் என்று ஒரு நொடி குழம்பி விட்டு தலையை குலுக்கி அந்த வார்த்தையில் இருந்து விடுபட்டுக் கொண்டு வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தேன் .

Wednesday, February 23, 2011

ஷாம்பூ (சுமங்கலி முதல் பேன்டீன் வரை)









இது ஒரு ஷாம்பூ விவகாரப் பதிவு .ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு பிராண்ட் பிடிக்கும் என்றால் அத்தனை பாட்டில்களா வாங்கி ஸ்டாக் வைக்க முடியும் மாதந்திர பட்ஜெட்டில். ம்ஹூம் ...எனக்கு பயங்கர அலுப்பு இது விசயத்தில் . எனக்கு எப்போதும் சன்சில்க் ப்ளாக் வேண்டும் என நினைப்பேன் . சும்மா நினைப்பேன் அவ்வளவு தான் :))) . என் மகளுக்கு ஜான்சன் அண்ட் ஜான்சன் பேபி ஷாம்பூ (நீ ஏன் எப்போ பார் இதையே வாங்கற எனக்கு,பார் டி .வி ல வர குழந்தைங்க எல்லாம் கிளினிக் ப்ளஸ் தான் போட்டுக்கறாங்க அதான் முடி நீளமா இருக்கு ...நீ குட்டை குட்டையா முடி வெட்டறதுக்காக முடி வளரவே கூடாதுன்னு தான் இப்டி ஷாம்பூவா வாங்கற எனக்கு ...துரோகி அம்மா நீ ! துரோகியா ?! இந்த என்ற வார்த்தை என்னை அதிர்சியாக்கி ஒரு நிமிடம் ஸ்தம்பிக்க வைத்தது.





"ஏண்டா குட்டி இந்த வோர்ட்ஸ் எல்லாம் எங்க கேட்ட நீ? "





"நாங்க ஸ்கூல்ல கா விட்டுக்கும்போதேல்லாம் ரிஷிதா சொல்லுவா "





"ஒ ...ரிஷிதா இனிமே அப்படிச் சொன்ன சொல்லக் கூடாதுன்னு சொல்லுடா குட்டி"





"முடியாது ம்மா ...அவ உன்ன ஒரு தடவ ஸ்கூல்ல பார்த்தப்போ - உங்க மம்மி சூப்பரா இருக்காங்கன்னு சொன்னா " இப்படி சொன்னா உங்க மம்மி நல்லாவே இல்லைன்னுடுவா ...நான் அவ கிட்ட சொல்ல மாட்டேன்.





"நல்லா இல்லைன்னு சொன்னா சொல்லட்டும் ...நீ போய் சொல்லு "








"கம்பெல் பண்ணாத மம்மி ...போ எனக்கு கிளினிக் ப்ளஸ் வாங்கி வை இனிமே. "





இந்த சம்பாஷனை இப்படி முடிய.




தம்பிக்கு ஹெட் அண்ட் சோல்டர் தான் வேண்டுமாம் (பெட்ரோமாக்ஸ் விளக்கே தான் வேணுமாம் ...வேறு ஷாம்பூ இருந்தால் குளிக்கவே மாட்டாராம் ...ஆபீசுக்கு லேட்டானாலும் பரவாயில்லை சாப்பிடாமல் போனாலும் பரவாயில்லை அவசர அவசரமாய் கடைக்கு ஓடி ஹெட் அண்ட் சோல்டரை வாங்கி வந்து குளித்தால் தான் அவனுக்கு ஜென்ம சாபல்யமாம் :))) )
அத்தைக்கு திரவ ஷாம்பூ ஆகவே ஆகாது . மீரா சிகைக்காய் தூள் பாக்கெட் பாக்கெட்டாய் ஸ்டாக் செய்து வைத்துக் கொண்டுள்ளார். என்ன இருந்தாலும் சிகைக்காய்னு போட்டுருக்கான்ல நயம் சிகைக் காய் வாங்கி காய வச்சு அரைக்கத் தான் முடியல அதுக்கு இது தேவலாம் என்பார் .
அப்பா என் அன்பான அப்பா எப்போதும் ஷாம்பூ தேடியதோ ... தேடுவதோ இல்லை .,எனக்கு விவரம் தெரிந்த நாள் முதலாய் ஹமாம் சோப்பையே தான் தலைக்கும் போட்டுக் கொள்வார் . அப்பாவால் ஷாம்பூ பிரச்சினையே எழுந்ததில்லை வீட்டில் .என்னே யாம் செய்த புண்ணியம்!
என்னருமைக் கணவர் அடடா...இப்படி ஒரு மனிதரை கணவராக அடைய ஏழேழு ஜென்மம் தவம் பண்ணி இருக்க வேண்டும் நான் .நான் ஷாம்பூ என்ற பெயரில் எதை வாங்கி வைத்தாலும் ஒரு கேள்வி இல்லை அவரிடத்தில் .நீ என்ன செய்தாலும் அது என் நன்மைக்கே என்ற விதத்தில் அத்தனை சாத்வீகமிருக்கும் இந்த ஷாம்பூ விஷயத்தில் மாத்திரம்.
தங்கைக்கு பெர்பெக்ட் தங்கை இருக்கிறாள். எங்கே போனாலும் அவளுக்கே அவளுக்கென்று ஒரு பேக் தனியே பயணிக்கும்.அவளும் யாருடைய ஷாம்பூ ,சோப்பு,சீப்பு ,எண்ணெய் இத்த்யாதி இத்யாதிகளை உபயோகிக்க மாட்டாள் ...பிறரையும் (சில நேரங்களில் சொந்த அக்காவாகவே இருந்தாலும் தான் ) உபயோகிக்க அனுமதிக்க மாட்டாள். தான் ..தன்னுடைய சுகாதாரம் என்று அத்தனை பெர்பெக்ட்.
அடேங்கப்பா ! பெரும்பாலும் ஷாம்பூவில் இருந்து க்ரீம் வரை ஹிமாலயாஸ் ப்ராடக்டுகள் தான் உபயோகிப்பாள். வேறு என்ன இருந்தாலும் ரிஜக்ட் தான் .
அம்மாவும் நானும் ஏகதேசிகள் ...எது இருக்கிறதோ அது ...எது கிடைக்கிறதோ அது ! இந்த ரீதியில் ஷாம்பூ முதல் சோப்பு வரை எந்த கண்டீசன்களும் இல்லை எங்களிடத்தில்.





இந்த இடத்தில் தான் எனக்கு பழைய "சுமங்கலி ஷாம்பூ "ஞாபகம் வந்து தொலைத்திருக்க வேண்டும்.





அது இன்றைய ஷாம்பூக்களுக்கு எல்லாம் அம்மா ஷாம்பூ .





மஞ்சள் நிறத்தில் ட்ரான்ஸ்பரன்ட் பிளாஸ்டிக் உறைக்குள் நீர்க் கரைசலாய் நெளிந்து கொண்டிருக்கும் .அம்மா ஞாயிற்றுக் கிழமை ஆனால் எனக்கொன்று தங்கைக்கு ஒன்று என்று வாங்கி வந்து கொல்லைப்புறத்து துணி துவைக்கும் கல்லில் உட்கார்த்தி வைத்து தலைக்கு தேய்த்து ஊற்றி விடுவார் . அந்த ஷாம்பூவில் இன்றைய ஷாம்பூக்களைப் போல நுரை ததும்பிப் பொங்கியதில்லை.என்னவோ ஷாம்பூ என்ற பெயருக்கு ஒரு ஷாம்பூ அது.





அதை அடுத்து கிராமப் புறங்களில் சிக் ஷாம்பூ சக்கைப் போடு போட்டது .சிக்கைத் தொடர்ந்து கடல் ஷாம்பூ அது மட்டுமா அப்புறம் வெல்வெட் ஷாம்பூ வாங்க ஆரம்பித்தார்கள் அனேக வீடுகளில் .








இந்த மூன்று ஷாம்பூகளில் சிக் தவிர கடல்,வெல்வெட் எல்லாம் இன்றைக்கு நகரங்களில் பெரும்பாலும் காணக் கிடைக்கவில்லை . ஊருக்குப் போனால் கடைகளில் தொங்க விட்டிருப்பார்களோ என்னவோ தெரியவில்லை .





அப்புறமாய் பொடுகுக்கு என்று கிளினிக் ப்ளஸ் விளம்பரங்கள் பிரசித்தி அடைய ஆரம்பித்தன எல்லா இடங்களிலும் .கொஞ்ச நாட்கள் நுனி கேள்விக் குறி போல வளைந்த நீல நிற கிளினிக் ஷாம்பூ பாட்டில்கள் எங்கள் வீட்டில் இடம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தது.





இப்போது தம்பி "ஆல் கிளியர் ஷாம்பூ " மட்டும் தான் தலைக்குப் போடுவானாம் .





தங்கை "பேன்டீன் ஷாம்பூ " இல்லா விட்டால் தலைக்கு குளிப்பதையே ஒத்திப் போட்டுக் கொள்வேன் என்கிறாள் .





என் மகள் "விளம்பரத்துல வர பொண்ணு போல நீளமா தலை முடி வேணும் எனக்கு அந்த ஷாம்பூ தான் வேணும் இல்லனா தலைக்கு குளிக்க வைக்க விட மாட்டேன் போ " என்று விட்டாள்.





அப்பாவைப் பற்றிச் சொல்ல என்ன இருக்கிறது.ஷாம்பூ விஷயத்தைப் பொறுத்தமட்டில் பிரச்சினையே கிளப்பாத அவரொரு கண்கண்ட தெய்வம். :)))





தேவ் ..அடடா அடுத்த ஜென்மத்துக்கும் இவரே என் கணவர் ...நானே இவர் மனையாட்டி ( யாரா இருந்தாலும் சரி பேக்கிரவுண்ட்ல "நீயே தான் எனக்கு மணவாட்டி பாட்டு "ஓட வச்சுக்கிட்டு தான் இந்த வரிகளை வாசிக்கணும் ஆமாம் சொல்லிப் போட்டேன் தெரிஞ்சுதா?





அப்புறம் என்னைப் பற்றிச் சொல்லி முடிக்க வேண்டும் இல்லையா? ஷாம்பூ விஷயத்தில் அம்மாவும் நானும் இன்றும் அப்படியே தான் தொடர்கிறோம் எங்கள் நிலைகளில் எந்த மாற்றங்களும் இன்றி. :)








Monday, February 21, 2011

மெர்குரிப்பூக்கள் (பால குமாரன்)

மெர்குரிப் பூக்கள் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் அதனதன் இயல்பில் அப்படி அப்படியே பதிந்து நிற்கிறது மனதில் .

சாவித்ரியும் மன்னியும் வைராக்யக் காரர்கள் போல சித்தரிக்கப் பட்டுள்ளனர். பெண்கள் பெரும்பான்மையும் இங்கு அப்படித்தானே!அவர்களிடத்தில் போலித் தனம் இல்லை வேஷம் இல்லை.இன்ன விஷயம் இப்படித் தான் அதைக் கடந்து வந்தால் ஆகப் போவது அத்தனைக்கும் பொறுப்பை ஏற்கவோ தாங்கிக் கொண்டு தாண்டிச் செல்லவோ முடியாதவர்களுக்கு புத்தியும் அறிவும் குறிப்பிட்ட எல்லையில் சைக்கிள் போல ஸ்டாண்ட் இட்டு நிறுத்தி வைக்கப் படுதலே சால உத்தமம் என்ற நிஜத்தை அறிந்தவர்களாக அவர்கள் இருப்பதில் கண்ணாடி பார்த்துக் கொள்வதைப் போல உணரத் தான் வேண்டி இருக்கிறது.

சியாமளி ஆரம்பத்தில் பயமுறுத்துகிறாள் .அவள் நியாயம் அவளுக்கு ,அதை தவறென்று சொல்லல் ஆகுமோ!? குழந்தை கூட ரெண்டாம் பட்சம் என அவளை எண்ண வைத்தது எது ? தண்டபாணி என்ன மனிதனய்யா அவன்? அட அசடே என்ற எண்ணமே மேலோங்குகிறது .மளிகைக் கடை கல்லாப் பெட்டியில் பொங்கிக் குலுங்கும் சில்லரைகளாய் இப்படிப் பட்ட கணவர்கள் நிறைந்த தேசம் தானே நம்முடையது.மனைவியைப்புரிந்து கொண்டு அவளைக் கொண்டாடுவது என்பது கன கஷ்டமான காரியம் தான் போலும் . இடம் கொடுத்தால் உச்சந்தலையில் ஏறி உட்கார்ந்து கொள்ளக் கூடும் என்று எவர் போதித்திருப்பார்கள் அவர்களுக்கு ? அம்மாக்களா ? அப்பாக்களா? ஆயின் அவர்களே இப்படிப் பட்ட கணவர்களுக்கு பிரதிநிதிகள் . பிறகு சியாமளி அவனை நொந்து கொண்டு வெறுத்து பிரயோஜனம் என்ன?!

சியாமளி சங்கரனுடன் பேசும் இடங்கள் எல்லாம் அவளது நியாயத்தை புத்திக்கு உரைத்தாலும் கடைசியில் அவள் சங்கரனுக்கு எதிராக முற்றாக வெறுத்து கதவடைக்கையில் எஞ்சும் நிம்மதியே பரி பூரணமாகத் தெரிகிறது .தொடர்ந்து கலவரத்துடனே படித்துக் கொண்டு கடக்கையில் இவ்விடம் ஒரு சின்ன சந்தோசம் எழுவதை தவிர்க்க இயலவில்லை .இதுவே சியாமளிக்கு நல்லது என்று ஆட்டு மந்தை சமூகத்தின் அடுத்த வாரிசாய் சொல்லிக் கொள்ள முடிகிறது.

அவள் சங்கரனுடன் ரயிலேறிப் போயிருந்தாலும் தண்டபாணி அவளது குழந்தை மற்றும் மன்னியின் உலகம் ஒன்றும் ஸ்தம்பித்து நின்றிருக்கப் போவதில்லை .அவரவர் பாடு நிகழ்ந்து கொண்டே தான் இருந்திருக்கும். ஆனால் ஊர் வாய்க்கு மெல்ல அண்டா நிறைய அவல் கிடைத்திருக்கும். சியாமளி அப்படிப் போனதற்கு மன்னிய விடுங்கள் அவளது பெண் சிலுவை சுமக்க நேர்ந்திருக்கும் . இதை சியாமளி உணர அவளுக்கு மன்னி வேண்டியிருந்திருக்கிறாள்.

ரங்கசாமியின் அம்மா தொழிற்சாலை அடித்து norukkap பட்ட பின்பு அவரைத் தேடிக் கொண்டு வந்து கடைசியாக பேசுகையில் கண்ணாடிக் குவளை விழுந்து நொறுங்கும் சப்தம் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தது உள்ளுக்குள்ளே .நாம் எதை எதையோ நமது உடமை என்று நினைத்துக் கொண்டு ரொம்பத் தான் அதைக் கட்டி காப்பாற்றி காபந்து பண்ணிக்கொள்ள பார்க்கிறோம் ,விளைவுகளோ படு பூஜ்யமாய் நம்மைப் பார்த்து சிரிக்கையில் பல குற்றச் சாட்டுகளுக்கு நாம் பொறுபேற்க வேண்டியவர்களாய் ஆகிறோம்.

கணேசன் சாவித்ரியோடு நிறைவாய் குடும்பம் நடத்தி விட்டு எதற்காக சாகிறோம் யாரால் சாகடிக்கப் படுகிறோம் என்பதே அறியாமல் செத்துப் போகிறான். இந்தக் கதையில் பரிபூர்ணமாணவாய் இவனைத் தான் என்ன வேண்டியிருக்கிறது.

அடுத்தவன் மனைவியின் மீது காதல் கொள்ளும் சங்கரன்.
உணர்ச்சி மேலிடப் பேசிப் பேசியே போராட்டத்தை முடுக்கி விட்டு ஒரு வகையில் கணேசன் சாவிற்கு காரனமானவனாகிப் போன கோபாலன் .
மனைவியைக் கொண்டாடத் தெரியாத கற்றுக் கொண்டிருக்காத தண்டபாணி .

அப்பா சேர்த்த சொத்தை மேலும் மேலும் பெருக்கிக் கொள்ளும் ஆர்வம் கூடிப் போய் கல்யாணம் குடும்பம் குழந்தைகள் என்ற பந்தத்தின் சுவை அறியக் கூட மறந்து போன ரங்கசாமி.

இவர்கள் எல்லோரும் எதனெதன் பொருட்டோ கதையில் எஞ்சி நிற்கையில் கணேசனுக்கு எல்லாம் நிறைவாய் கிடைத்த காரணத்தால் தான் அவனது வாழ்வை விதி அப்படி முடித்ததோ !?

Note:
குறைந்த பட்சம் ஒரு வாரம் buzz ,blog சர்வீசை நிறுத்தி வைக்கலாம்னு பார்த்தா சிரங்கு பிடிச்சவன் கை மாதிரி தான் ஆயிடுது கதை.

Tuesday, February 15, 2011

தன்யவதி ஆவேன்

மிஸ்.ராதா கொத்தமங்கலம் சுப்பு (கலைமணி )

கோல் (Goal ) இலியாஹூ எம். கோல்ட்ராட் (தமிழில் அஞ்சனா தேவ் )

சூர்ய வம்சம் சா.கந்தசாமி

மெர்க்குரிப்பூக்கள் பாலகுமாரன்

Goal விகடனில் தொடராக வந்த போதே அதிகம் ஈர்த்தது சேகரித்து வைத்தேன் சில வாரங்கள் மட்டுமே முடிந்தது ...பிறகு என்றாவது ஒருநாள் முழு நாவலாக வாசித்துக் கொள்ளலாம் என்ற சமாதானத்தோடு Goal விடுபட்டது.

தேவனின் படைப்புகள் அத்தனையும் எனக்கு சர்க்கரைப் பாகில் ஊற வைத்த ஜீரா தோசை சாப்பிடுவதைப் போல வாசிக்க அத்தனை ப்ரியங்கள் ,பெரும்பாலும் அவரது தலைப்புக்கள் இப்படித்தான் இருக்கும் ;

கல்யாணி ,மாலதி,மைதிலி ,கோமதி (கோமதியின் காதலன்) ,மிஸ்.ஜானகி இப்படிப் போகும் இந்தக் கதைகளை குறிப்பிட்ட இடைவெளிகளில் எத்தனை முறைகள் வேண்டுமானாலும் வாசிக்கப் பிடிக்கும் எனக்கு .

இதே நினைவில் தான் "தில்லானா மோகனாம்பாள்" எழுதிய கொத்தமங்கலத்தாரின் மிஸ்.ராதா நாவலை எடுத்து வந்தேன். எழுத்தில் ஹாஸ்யம் எத்தனை தூரம் செல்லுபடியாகலாம் என்றால் இன்றைக்கு தேவன் இல்லை சொல்லித் தர ஸ்ரீமான் சுதர்ச்சனத்தையும் ,லக்ஷ்மி கடாட்சத்தையும் அத்தனை எளிதில் மறக்க இயலாது.

சா.கந்தசாமியின் "தக்கையின் மீது நான்கு கண்கள்" வழியே " சாயா வனம் " நாவலை வாசித்து விட்டு இப்போது சூர்ய வம்சம் வரை வர முடிந்திருக்கிறது ,அடுத்து விசாரணைக் கமிஷன் எடுக்கலாம் என்றிருக்கிறேன். கோடையின் பின் மதிய நேரங்களைப் போல ஆர்ப்பாட்டங்களே இல்லாத எழுத்து சா.கந்தசாமி வகை.

ஒருவழியாக நானும் மெர்க்குரிப் பூக்களை வாசிக்கப் போகிறேன். நண்பர்கள் பலருக்கும் பிடித்துப் போய் சிலாகிக்கப் பட்ட நாவல்...என்ன தான் இருக்கிறது அதில் வாசித்ததும் எதையாவது கிறுக்குவேன் என்பது மட்டும் திண்ணம்.

இப்போது கைகளில் விரித்துக் கிடத்திக் கொள்ளப் போவது Goal .

சிறுவர் இலக்கியம்,தலித் இலக்கியம் போல இந்த நாவல் பிசினஸ் இலக்கியம் வகைப்பாடாம் .

முன்னுரையில் சொல்லப்பட்டுள்ளது .

பிசினஸ் இலக்கிய நாவல்கள் வேறு என்னவெல்லாம் இருக்கிறது ,தகவல் அறிந்த நண்பர்கள் பரிந்துரைத்தாலும் சரி இல்லை பகிர்ந்து கொண்டாலும் சரி. தன்யவதி ஆவேன்.

:)

Saturday, January 29, 2011

நாஞ்சில் நாடனின் 'தன்ராம் சிங்'



நாஞ்சில் நாடனின் " சூடிய பூ சூடற்க " தொகுப்பிலிருந்து "தன்ராம் சிங் " (2007 ஆம் ஆண்டில் ஆனந்த விகடனில் வெளியிடப் பட்ட கதை"

தனது அலுவலகத்தில் பணி புரிந்த ஒரு கூர்க்காவைப் பற்றி நினைவு கூர்தலாய் புரளும் பக்கங்கள் ; யதார்த்தத்தில் ஒரு கூர்க்கா வேறு திபெத்தியர்கள் வேறு வேறா! நேபாளிகள் மட்டும் தான் கூர்க்காக்கள் என வழங்கப் படுவார்களா? அப்படிப் பார்க்கின் தன்ராம் கூர்க்கா அல்லாத ஒரு கூர்க்கா .தன்ராம் சிங்கில் வாசிக்கும் போது கண் கலங்க வைத்த சில இடங்களை மட்டும் இங்கே தருகிறேன்.

//தன்ராம் சிங் மாத்திரமல்ல ,எந்த கூர்க்காவையும் கடுகடுத்த முகத்துடன் நான் கண்டதில்லை ,முகம் ஏறிட்டுப் பார்த்த உடன் மலரும் சிரிப்பு . ' உன் ஆதரவில் என் வாழ்க்கை என்பது போல்'//

//அவனது ஊருக்குப் பக்கத்தில் பாயும் ஆறொன்று உண்டென்றும் அதன் பெயர் இன்னதென்றும் பலமுறை சொல்லி இருக்கிறான்,எத்தனை யோடஇத்தும் எனக்கதன் பெயர் நினைவுக்கு வரவில்லை,ஆறும் குளங்களும் ,நெல்-கோதுமை வயல்களும் அவன் கனவுகளில் வந்து போகுமாக இருக்கும் .பெடையின் நினைவில் இந்திரியம் சேறாகச் சிந்துமாக இருக்கும்.//

ஒருவேளை தன்ராம் சிங் தென்னாட்டுத் தெருக்களில் இரவுகளில் கோல் தட்டி ,விசில் ஊதித் திரிந்து கொண்டிருக்கக் கூடும்.மாதத்தின் முதல் வாரத்தில் உங்கள் வீட்டின் முன் வந்து சிரித்தபடி நின்றால் அருள் கூர்ந்து அவனுக்கு ஐந்து ரூபாய் தாருங்கள் கனவான்களே!

இப்போது முதல் மாடிக்கு இடம் பெயர்ந்து விட்டாலும் முதலில் கீழ் தளத்தின் முதல் வீட்டில் குடி இருக்கையில் ஒவ்வொரு மாதமும் முதல் வாரத்தில் "ஷாப் " என்று கதவைத் தட்டும் கூர்க்காவுக்கு தவறாது ஐந்து ரூபாய் அளித்து புண்யம் கட்டிக் கொண்டமை மட்டுமே என்னாலான சிறு நற்பணி .

வெறும் ஐந்து ருபாய் நாணயம் அதை கையில் வாங்கிக் கொண்ட ஒவ்வொரு முறையும் கை உயர்த்தி சலாமிட்டு முகம் பார்த்து வெள்ளந்தியாய் சிரிக்கும் கூர்க்காவின் முகம் இன்னும் அப்படியே ஞாபகத்தில்.எந்த ஊர் கூர்க்காவும் ஒருவரே போலிருக்கக் கடவது அவர் தம் முகம் நோக்கிய வெள்ளைச் சிரிப்பாலாமோ! ம்ம்... வெள்ளந்தியான அந்தப் புன்னகையை எதிர்கொள்ள நேர்ந்த ஒவ்வொரு முறையும் நினைத்திருக்கிறேன் பதிலுக்கு ஒரு முறை ஒரே ஒரு முறை நாமும் தான் புன்னகைத்தால் என்னவென்று? சாத்தியப் படவே இல்லை கடைசி வரை .சும்மாவேனும் புன்னகைத்த சுவடாய் கன்னத்து தசைகளை விரித்துச் சுருக்குதல் அத்தனை கடிதோ?!

பல்லாயிரம் மைல்கல் தாண்டி வந்து சொற்ப சம்பளத்திற்கு இந்த ஊர் தெருக்களில் இரவுகளில் அலையும் தோழமை தேடும் கூர்க்காக்களுக்கென்று நலன் நாடும் சங்கங்கள் உண்டோ! அவர்களும் மனிதர்களன்றோ!
குங்குமம் இதழில் எஸ்ரா முன்பொரு முறை கூர்க்காக்களைப் பற்றி அவரது அனுபவங்களை சுவை படப் பகிர்ந்திருந்தார்.

இன்னும் யாரெல்லாம் கூர்க்காக்களைப் பற்றி எழுதினாலும் குறிப்பிட மறவாத ஒற்றை வரியை இதைக் கொள்ளலாம் .

"உன் ஆதரவில் என் வாழ்க்கை என்பது போல்"

Friday, January 7, 2011

கண்டமனூர் ஜமீனும் வேலப்பர் கோயிலும் (விசிட்)



நேற்று இரவு மக்கள் தொலைக்காட்சியில் பட்டுப் போன வருஷ நாட்டு ஜாமீன் அரண்மையை காட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். கண்டமனூர் ஜாமீன் தான் வருசநாட்டு ஜாமீன் என்று துலங்கியவர். ஜாமீன் ஆண்டி வேலப்பா நாயக்கர் தன ஆப்த நண்பன் பளியன் சித்தனை கொன்றதால் அவர் குடும்பத்தில் ஆண் வாரிசு பிறந்தால் தகப்பன் ஸ்தானம் அற்றுப் போகட்டும் என சாகும் போது சாபமிட்டு செத்துப் போகிறான் பளியன்.

பளியனின் சாபமோ ஜமீன்தாரின் தன பயமோ எப்படியோ அவருக்கு ஒரு மகன் அவரது மனைவியின் வயிற்றில் சூழ் கொண்ட போதே ஜமீந்தார் இறந்து போகிறார். இந்த ஜாமீன் வம்சத்து சாமித்துரை எனும் ஜாமீன்தார் என் அப்பாவின் தாத்தா காலத்தவர் என்று நினைக்கிறேன். எங்கள் ஊருக்கும் கண்டமனூருக்கும் நடுவில் வைகை ஆற்றுப் பாலம் உண்டு .இந்தப் பாலத்தை திறந்து வைக்க எம்.ஜி.ஆர் வந்திருந்தார் அப்போது. நிற்க .

இந்தப் பாலத்தின் அடியில் கடைசி ஜமீன்தாரின் கல்லறை ஒன்று உண்டு இப்போதும் கூட. சின்ன வயதில் நாங்கள் விளையாட்டாய் அங்கே நுழைந்து பார்த்திருக்கிறோம் ,அதென்னவோ கோயில் என்று நினைத்திருந்தோம் அப்போது.

எங்கள் ஊரின் வைகையாற்றின் கரையோரமாகவே நீள நடந்தால் அரண்மனைப் புத்தூருக்கும் வைகைக்கும் இடையே ஒரு இடிந்து போன மாளிகை எச்சங்களையும் மிச்சங்களையும் பார்க்கலாம் இப்போதும் .அது ஆண்டி வேலப்ப நாயக்கர் மாநிலக் கல்லூரியில் படிக்கும் போது பழக்கப் பட்டுப் போன அவரது தாசி ஜனகதிற்கென ஜமீன் கட்டிக் கொடுத்த மாளிகையாம் .ஜனகமும் ஜாமீனும் இந்த மாளிகையில் வாழ்ந்திருந்தார்கலாம்.இங்கே வைத்து தான் ஜனகம் சுட்டுக் கொல்லப் பட்டாளாம். சுட்டது ஜமீனின் முதல் மனைவி எரசக்க நாயக்கனூர் ஜமீனின் இளவரசியின் சகோதர முறை உறவினர் என்றும் சொல்வார்கள்,அதைக் குறித்து விரிவாகத் தெரியவில்லை.

ஜமீன் ஆண்டி வேலைப்ப நாயக்கர் காலத்தில் தான் மாவூத்து வேலப்பர் கோயில் புனரமைக்கப் பட்டதாம். இதற்கு மிகப் பெரும் காரணமாக இருந்தவன் பளியன்.அதெல்லாம் பளியன் சித்தன் ஆண்டி வேலப்ப நாயக்கரின் ஆப்த நண்பனாக இருந்த காலம்.அதற்கு பின் காலங்கள் மாறின சித்தன் எதிரியானான். கொலையும் செய்யப் பட்டான். என்பது ஜாமீன் கதை.


மாவூத்து வேலப்பர் கோயிலைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும் இங்கே .கோயிலுக்கு அடியில் உள்ள மலைபாறையின் ஊடே பல குகைகள் குடையப் பட்டுள்ளன,இங்கு தான் பளியர்கள் வாழ்ந்து வந்தார்களாம்.

மேலும் நேற்று டி.வி நிகழ்ச்சியில் கூட சொன்னார்கள் இந்த மலைக் குகைகளில் கற்காலத்தில் கூட மனிதர்கள் வாழ்ந்ததற்கான சான்றுகள் உள்ளனவாம். சுற்றிலும் அடர்ந்த மரங்கள் சூழ மெல்லிய சுனை நீர சப்தத்துடன் வேலப்பர்(முருகர்) கோயில் கொண்டுள்ளார் மலை மீது. கிழக்குச் சீமையிலே ,கும்மி பாட்டு போன்ற படங்களில் எல்லாம் இந்த வேலப்பர் கோயிலை காட்டுவார்கள். மிக அருமையான டூரிஸ்ட் ஸ்பாட். சுனையில் இருந்து கசியும் நீர் மலையிலிருந்து கீழாக வழிந்து ஓடையாக விரிந்து கீழே பரவுகின்றது. இந்த சிற்றாறு எங்கே போகிறதோ தெரியவில்லை.

விடுமுறை நாட்களில் சாப்பாடு கட்டிக் கொண்டு உறவினர்கள் அல்லது நண்பர்களை அழைத்துக் கொண்டு போய் கொண்டாடிக் கழிக்க உகந்த இடம் இந்த மலைக் கோயில்.ஆண்டிபட்டியில் இருந்து ஒரு மணி நேரப் பயணம் என்று நினைக்கிறேன்.

சுனைத் தண்ணீர் கிறிஸ்டல் கிளியர் தூய்மையில் தலை வழியே வழிந்தோட சுனை மடுவில் இறங்கி நின்று குளிப்பது சொர்கானுபவம்.தனியே நின்று குளிக்க இயலாது பாசி பிடித்துப் போன மடு காலை வாரி விடலாம். கூட்டமாக ஒருவரோடு ஒருவர் கைகளைப் பிணைத்துக் கொண்டு மடுவில் இறங்கி குளிக்கலாம்.

குளித்து மேலேறினால் பளீர் வெளியில் முகமும் உடலும் பிரகாசிக்கும் மலை வெயிலுக்கு தங்க நிறம் கொள்ளும் உடல்கள். பசி வயிற்றைக் கிள்ளும் .

ஹாட் பாகில் சூடான பதார்த்தங்கள் கொண்டு போய் விடுவது உத்தமம். குளித்து முடித்ததும் பசி அத்தியைப் பிடிக்க சாப்பாடு கொண்டா கொண்டா என உள்ளே போகும்.

மாலை மங்கும் முன்பு சாவதானமாக வீடு திரும்பலாம் .

மலையும்,மடுவும்,சுனைக் குளியலுமாக ,மறக்க முடியாத பயணமாக இருக்கும்.

சொல்ல மறந்தது ...

நேற்று மக்கள் தொலைக்காட்சியில் இந்த நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்கியவர் அண்ணாமலை சீரியல் புகழ் சூதாடிச் சித்தன் கார்த்திகேயன் தான்.

அவரே ஒரு சித்தர் களையில் தான் இருந்தார் .மக்கள் தொலைக்காட்சிக்கு நன்றி

Wednesday, November 24, 2010

காளியும் கல்மரங்களும் ...


திருவக்கிரை ஊர் எனக்கு முன்பே பரிச்சயமானது தான், பாலகுமாரனின் நாவல் ஒன்றில் இந்த ஸ்தலத்தில் இருக்கும் வக்கிர காளியம்மன் ஆலயத்தை தரிசித்து வந்தால் சேமம் என்றிருந்தது கண்டு 6 வருடங்களுக்கு முன்பு என் மகளின் பிறந்த நாளன்று சென்னையில் இருந்து திருவக்கரைக்கு சென்று வந்தோம்.

காளியைப் பற்றி பேசுவதற்காக இதை எழுதவில்லை , முதலாவதாக இந்த ஊர் காளிக்கும்,சந்திர மௌலீஸ்வரருக்கும் அப்பாற்பட்டு மற்றொரு விசயத்திற்கும் கவனிக்கப் பட வேண்டிய ஊர். இந்த ஊரில் கல்மரங்கள் ஏராளமாகக் காணக்கிடைக்கின்றன என்று சென்னை மியூசியத்தில் வாசித்திருந்தேன்.

கல்மரம் :

நிஜமாகவே மரமாக இருந்து கல்லாக மாறிய மரம் கல்மரம். அதாகப் பட்டது 2 00 லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட மரங்கள் முறிந்து மழையால் சாய்ந்து ஆற்றோடு இழுத்துச் செல்லப் பட்டு ஆற்றின் ஆழங்களில் பல அடுக்குகளில் பன்னெடுங்காலமாக மூழ்கி பின் வெளிப்படும் போது கல்லாக மாறி விடுகின்றன. இத்தகைய கல் மரங்கள் விழுப்புரத்தில் உள்ள திருவக்கரை கிராமத்தில் அதிகம் இருக்கின்றன. அங்கிருந்து மாதிரிக்கு ஒரு கல் மரத்தை நம் இந்திய புவியியல் துறையினர் சென்னை மியூசியத்திற்கு அன்பளிப்பாக வழங்கி இருந்க்கின்றனர்.

சென்னை மியூசியம் சென்று வந்தவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கும், சிற்பக்காட்சி சாலையை அடுத்து உட்கார்ந்து சாப்பிட வசதியாக சிமென்ட் பெஞ்சுகள் போடப்பட்டிருக்கும் இடத்தில் நடுவாந்திரமாக இந்தக் கல் மரம் காட்சிக்கு வைக்கப் பட்டுள்ளது .

மரங்களின் வயதைக் கணக்கிட ரேடியோ கார்பன் முறை பயன்படுத்தி மரத்தின் தண்டுப் பகுதியில் உள்ள வளையங்களின் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் வயது கணக்கிடப் படும். அப்படியானால் 200 லட்சம் வருடங்களுக்கு முந்தைய மரங்கள் இவை என்பதை எப்படிக் கண்டுபிடித்திருப்பார்கள் ௯எத்தநை வளையங்கள் இருக்குமோ!!! ??? இந்த கல்மரத்தை பார்த்ததில் இருந்து எப்படி மரங்களின் வயதை கண்டுபிடிக்கிறார்கள் என்பதை கற்றுக் கொண்டால் என்ன? என்ற லூசுத்தனமான ஆசையெல்லாம் வந்து போகிறது,
(நல்ல சமையல் கத்துக்கற ஆசையைத் தவிர மற்ற எல்லாம் ஆசைகளும் வருமே உனக்கு ! //தேவ் வாய்ஸ்//)

கோயிலைப் பற்றி :

வக்கிராசுரனைக் கொன்றதால் அங்கிருந்த காளிக்கு வக்கிர காளி என்று பெயர் வந்ததாம் ,இங்குள்ள காளி காதில் குழந்தை ஒன்றை குண்டலமாக அணிந்திருக்கிறாள்.(இதற்கு ஏதாவது கதை விளக்கம் இருக்கலாம்- எனக்குத் தெரியவில்லை) முதன் முறையாகப் பார்க்கும்போது சற்றே அச்சமூட்டும் சிலை இது. இதன் காரணமாக இதை குண்டலி வனம் என்றும் முன்பு அழைப்பார்களாம்.

காளி கோயில் தவிர்த்து மும்முக சந்திரமௌலீஸ்வரர் ஆலயமும் இங்குள்ளது ,திருஞான சம்பந்தரால் பாடப் பட்டதால் பழம்பெருமை வாய்ந்த வரலாற்று சிறப்பு மிக்க கோயில் இது .இங்குள்ள அம்பிகையின் பெயர் வடிவாம்பிகை

ஆலய முகவரி :

அருள்மிகுசந்திரசேகரர்
வக்ரகாளியம்மன் திருக்கோவில்திருவக்கரைவானூர் வட்டம்விழுப்புரம் மாவட்டம்PIN - 604304

இந்த ஊரைப் பற்றி நான் தெரிந்து கொண்ட செய்தியை பகிர்ந்து கொள்ளத் தோன்றியது ...வாசிப்பவர்கள் காளிக்காகப் போனாலும் சரி கல்மரத்திற்காகப் போனாலும் சரி,இந்த ஊர் பார்க்கப் பட வேண்டிய ஊரே. ஆற்று வெள்ளத்தில் இழுத்து வரப் பட்டு கரை சேர்ந்த லட்சக் கணக்கான வருடங்களுக்கு முந்தைய கல் மரங்களைப் பார்க்கும் ஆர்வம் எனக்கு உண்டு. நாங்கள் அங்கே சென்ற தினத்தில் கல்மரன்களைப் பற்றிய செய்தி அறிந்திராத காரணத்தால் அப்போது வெறுமே கோயிலுக்கு மட்டுமே போய் வந்தோம். இனியொரு முறை செல்லும் எண்ணம் இருக்கிறது. கல்மரங்களுக்காக .அந்த கிராமத்தில் மியூசியம் உண்டா எனத் தெரியவில்லை? கல்மரங்கள் நிறைந்த்திருக்கின்றன திருவக்கரை அருங்காட்சியகத்தில் என்று தான் வாசித்த ஞாபகம்.யாரேனும் போய் வந்தவர்கள் இந்தப் பதிவை வாசித்தால் பின்னூட்டத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்

Friday, November 19, 2010

அருந்ததிராயும் சில கவிதைகளும் ...



அருந்ததி ராயின் "God of small things " தரவிறக்கி வைத்து நெடுநாட்கள் ஆகின்றன.இன்னும் ஒரு பக்கத்தைக் கூட புரட்டவே இல்லை. இந்த வாரம் விகடன் 25 இல் அருந்ததி . சில மாதங்களுக்கு முன்பு அவரது பேட்டி விகடனில் பிரசுரமானது,அவ்வப்போது இப்படி அருந்ததி ராய் பற்றி எங்கேனும் செய்திகளைக் காணும் போது மட்டுமே தலை தூக்கி மறையும் ஆர்வம் மறுபடியும் இன்று வந்தது எப்படியாவது அந்த நாவலைப் படித்து முடியேன் என்பதாக.


அருந்ததி 2006 ஆம் வருடம் தனது "The Algebra of infinite justice " எனும் கட்டுரைத் தொகுப்புக்காக இந்திய அரசு வழங்கிய சாகித்ய அகாடமியைப் புறக்கணித்தவர்.இந்த கட்டுரைத் தொகுப்பை இணையத்தில் தேடித் பார்க்கலாம் என்றிருக்கிறேன்...கிடைக்குமோ! தெரியாது.


புக்கர் பரிசு பெற்ற ஒரே இந்திய எழுத்தாளர்
,இந்திய அரசின் சாகித்ய அகாடமி விருதைப் புறக்கணித்தவர். நாவல் எழுதிப் புகழ் பெறுவதற்கு முன்பு டெல்லி ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டல்களில் ஏரோபிக்ஸ் பயிற்சியாளர்,பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளுக்காகப் போராடும் சமூகப் போராளி.


I like Arundhathi Rai .


சபிதா இப்ராகிம் என்பவரது இந்தக் கவிதைகளை விகடனில் வாசித்தேன் ,கவிதைகளின் எளிமை மிகப் பிடித்திருந்தது.



சேமிப்பு :

கீரை விற்ற கிழவியிடம்

பேரம் பேசி சேமித்தேன்

ஒரு ரூபாய் பணமும்

ஒரு மூட்டை பாவமும் !



குரூர நிம்மதி :

மரணித்த மழலைகளின்

பெயர்ப்பட்டியலி

தன பிள்ளை இல்லையெனும்

நிம்மதி ,

நொடிப் பொழுதாயினும்

எத்தனை குரூரமானது ?



கனவுப் பயணம் :


ஆறு வயது மகளின்

கனவுக்குள் பிரவேசிக்க

நேரிட்டது ஒருநாள்

பட்டாம் பூச்சி மீது பயணம்

சித்திரக்குள்ளன் சிநேகம்

சாக்லேட் வீடு

ஐஸ்க்ரீம் சாலை

கனவிலிருந்து வெளியேற

வழி தேடினேன்

இல்லாமலிருந்தால்

நல்லது !



Wednesday, November 3, 2010

ஈசி சைட் டிஷ் ரெஸிபி ...(தீபாவளியை முன்னிட்டு!?)




பல நாட்கள் சப்பாத்திக்கு தொட்டுக் கொள்ள என்ன செய்யலாம் என்ற குழப்பம் தலைமுடியைப் பிய்த்துக் கொள்ள வைத்திருக்கிறதா யாருக்கேனும்? !


கவலை வேண்டாம் இதோ உங்களுக்கு சில நல்ல தீர்வுகள் ;))

வெறும் சப்பாத்தியை எண்ணெய் இல்லாமலோ எண்ணெய் விட்டோ தோசைக் கல்லில் போட்டு எடுத்துக் கொள்ளவும். அதற்கான சைடு டிஷ்கள் பின்வருமாறு;

(சப்பாத்திக்கு திட்டமாக அல்லது வயணமாக மாவு பிசைவது எப்படி என்ற கஷ்ட்டமான கேள்வியெல்லாம் கேட்பவர்கள் மேலே படிக்க வேண்டாம் என கேட்டுக் கொள்ளப் படுகிறார்கள் ,அதெல்லாம் நேரத்திற்கு ,மனநிலைக்குத் தக்க மாறுபடும் கலை,ஸ்பெசல் கோச்சிங் கிளாஸ் தான் போக வேண்டும் )

தேவையான பொருட்கள்:

ஏதாவது ஒரு காய் - எந்தெந்த காய்கறிகள் என்பதை கீழே பட்டியல் பார்த்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள்
பெரிய வெங்காயம் - ஒன்று அல்லது இரண்டு
பச்சை மிளகாய் - இரண்டு அல்லது நான்கு
எண்ணெய் - ஒரு டேபிள் ஸ்பூன்
உப்பு - தேவையான அளவு
பூண்டு - உரித்தது மூன்று அல்லது நான்கு பல் (பூண்டு பிடிக்காதவர்கள் தவிர்த்து விடலாம்)

முட்டை ரெஸிபி :

செய்முறை ரொம்ப சிம்பிள் ,ஒன்றோ இரண்டோ ஆட்களின் எண்ணிக்கைக்குத் தக்கவாறு முட்டைகளை உடைத்து அதில் கொஞ்சம் மிளகு அல்லது மிளகாய்த் தூள் அல்லது பச்சை மிளகாய் பிளஸ் சால்ட் கலந்து நன்றாக அடித்துக் கலந்து வைத்துக் கொள்ளவும்,வாணலியில் ஒரு டி ஸ்பூன் எண்ணெய் விட்டு காய்ந்ததும் இந்த கலவையை ஊற்றி வாணலியில் ஒட்டாத பக்குவத்தில் கிளறி ஸ்டவ்வை அனைத்து விடவும்.

இந்த முட்டை வறுவலை ஏற்கனவே சுட்டு வைத்த சப்பாத்திக்கு நடுவில் கொட்டி சுருட்டி சாப்பிடலாம். ஒரு ரெசிபி முடிந்தது .(எவ்ளோ சிம்பிள் ரெஸிபி !)

முட்டை போலவே தான் காய்கறிகளுக்கும் ஒரே செய்முற தான்.

வெஜிடபிள் ரெஸிபிக்கள் :

இதே போலத் தான் வெண்டைக்காய்,கத்தரிக்காய்,முருங்கைகாய் தவிர மற்ற காய்கறிகள் கேரட்,பீட்ரூட்,முட்டைகோஸ்,சுரைக்காய்,பூசணிக்காய்,ஹைபிரிட் புடலை,குடை மிளகாய் ,சவ் சவ்,அவரைக்காய்,பீன்ஸ்,பீர்க்கை,முள்ளங்கி,வாழைத்தண்டு ,வாழைக்காய் சிலர் விரும்ப மாட்டார்கள் ,இல்லா விட்டால் அதையும் கூட சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.

இப்படி எல்லாக் காய்களையும் முறையே தனித்தனியே வெங்காயம்,பச்சை மிளகாய் மட்டும் நறுக்கிக் கலந்து பச்சை வாசம் போகும் மட்டும் வதக்கி ஈசியாக சப்பாத்தி மட்டும் செய்து வைத்துக் கொண்டு அதன் நடுவில் இந்தக் காய்கறிகளைக் கொட்டி சுருட்டி டைனிங் டேபிளில் வைத்து விட்டு வெகு எளிதாக சமையலை முடித்து விடலாம்.

காலை நேர பரபரப்பில் இது ரொம்ப எளிதான ரெஸிபி தான் இல்லையா?

சப்பாத்தி செய்யத் தெரியாது ...ஆனால் ஹெல்த் கான்சியஸ் மக்கள் எனில் ப்ரெட் வாங்கி வைத்துக் கொள்ளுங்கள் ,எப்போதும் ஜாம் அல்லது ,சீஸ் ,பட்டர் போரடிக்கும், சும்மா இப்படி பொரியல் செய்வதைப் போல காய்கறிகளை வதக்கி , ப்ரெட் சூடு செய்து நடுவில் வைத்து சாப்பிடுங்கள் . சுவையாக இருக்கும்.

ஒரு நாளைக்கு ஒரு காய் என்ற கணக்கில் சேர்த்துக் கொள்ளலாம், எல்லாக் காய்கறிகளையும் கலந்து விடாதீர்கள்.அப்புறம் திரும்பவும் காய்கறிகள் வாங்க கடைக்கு அலையை வேண்டும். கூடவே நாட்டுக் காய்களோடு இங்கிலீஷ் காய்கள் கலந்து செய்தால் கண்றாவியாக இருக்கும் டேஸ்ட் :((

உதாரணம் :

பீட்ரூட்டையும் வாழைகாயையும் கலந்து விடாதீர்கள் . எல்லாக் காய்களுக்கும் தனித்தனியே மட்டுமே சுவை,சிறப்பு உண்டென்பதை இந்த ரெசிபி மூலம் நிரூபிக்கலாம் .

கேரட் பீட்ரூட் கூட கலந்து விட்டால் கலர் குழைந்து பயங்கர எபெக்டில் இருக்கும் பார்வைக்கு :(

கேரட்டையும் முள்ளங்கியையும் கலக்கலாம் (சிலருக்குப் பிடிப்பதில்லை)

முட்டைகோசையும்,கேரட்டையும் கூட கலக்கலாம்

பீன்ஸில் முட்டை கலக்கலாம் .

புடலங்காயில் முட்டை கலந்து வதக்கலாம் .

அவரைகாய் மற்றும் சுரைக்காயில் முட்டை கலந்தால் வாயில் வைக்க விளங்காது. :(

பூசணிக்காய் செய்யும் போது ஒரு ஸ்பூன் சர்க்கரை அல்லது ஒரு கியூப் வெல்லம் கூடவே மிளகாய்க்கு பதில் மிளகாய்த் தூள் சேர்த்துச் செய்யலாம் .

முழு கட்டுரையும் படித்து விட்டு(யாராவது ஒருத்தராச்சும் படிக்காமலா போய்ட போறாங்க ) யோசனை இல்லாமல் எல்லாக் காய்கறிகளையும் போட்டு வாயில் வைக்க சகிக்காமல் சைட் டிஷ் செய்து விட்டு ரெஸிபி எழுதியவர்களை கோபித்துக் கொள்ளுதல் மிக மிக அநியாயமான செயல் என்பதை மட்டும் கடைசியாகச் சொல்லிக் கொள்கிறேன் .

டிஸ்க்கி :

கொஞ்சம் காமெடியாக எழுதி இருந்தாலும் இது ஒரு சீரியஸ் பதிவே என்பதில் யாருக்கும் சந்தேகமிருக்க கூடாது .


Wednesday, September 8, 2010

பாட்டியும் பட்டுப்புடவைகளும்...

பாட்டியின் பட்டுப்புடவைகள் ... ((அனுபவ பகிர்வு)

வழமையாய் கோடம்பாக்கம் புடவைகளை பின் கொசுவமிட்டு உடுத்தும் பாட்டிக்கு இந்திரா காந்தி போல மொட மொடப்பாய் புடவை கட்டிக் கொள்ளும் ஆசை மிகுந்திருந்தது ,கைத்தறிப் புடவை என்று நினைத்து விடாதிர்கள் ! விவசாயிகள் சங்கத்தின் சார்பில் டெல்லிக்குப் போய் இந்திராவுடன் தாத்தா எடுத்துக் கொண்ட புகைப்படத்தை பேரன்பும் பெருமிதமுமாய் கூடத்தில் மாட்டி வைத்திருக்கிறாள் ,


இந்திரா கட்டியிருப்பது பட்டுத் தானாம்!,இந்திரா கட்டி இருப்பது பட்டுத் தானென்று ஒரேயடியாய் சாதிப்பதில் இப்போதும் பாட்டி கெட்டிக்காரி தான்.குடும்பத்தின் மூத்தவள் என்பதால் யாருக்கு பட்டெடுத்தாலும் பாட்டிக்கு காட்டாமல் அலமாரிக்கு செல்லாது,பிறந்த குழந்தையை தடவுவது போல ரொம்பப் பாசத்துடன் பிரித்து பார்த்து அசங்காது மடித்து நீவுவாள்,புடவைக்கு வலிக்குமோ என்றிருக்கும் போலும்!இப்படியாக பாட்டிக்கு பட்டுக் கட்ட ரொம்ப ரொம்ப இஷ்டம் என்று நாங்களெல்லோரும் எப்போதும் அறிந்தே இருந்தும் கூட வாழ்வின் கடை நாட்களில் தான் பட்டென்ற ஒன்றை அவள் மேனி தொட்டுப் பார்க்க நேர்ந்தது ,


ராமர் நீலத்தில் அரக்கு ஜரிகை கரையிட்ட ஊசி வாண சரிகைப் புடவை ஒன்று ,அடர் பச்சையில் அழகான தங்க சரிகைக் கரையில் ஒன்று ,இரண்டுமே கடைசி மாமாக்களின் திருமணங்களின்போது பாட்டிக்கென்று எடுத்தார்கள்,முந்தினதை இரு முறை உடுத்தி இருப்பாள்,பின்னது ஒரே ஒரு முறை தான் ,இரண்டுக்குமே வெள்ளை ரவிக்கை தான்.


சிரிக்கையில் அவள் மூக்கு விரிகையில் ஒரு பக்கம் அன்ன பட்சி ,மறுபக்கம் தோகை விரித்தாடும் மயில் என்று ரெட்டை பேசரி ஜொலிக்கும் ,வாடிய வெற்றிலை போல் வரியோடித் துவண்ட உதடுகளின் பின் ஏழு கல் வெள்ளைத் தோட்டுக்கு போட்டியாய் பளீரிடும் பச்சரிசி பற்கள்.சின்ன வயதில் யாரோ சொன்னார்கள் என்று நெற்றிக்குப் பச்சை குத்திக் கொண்டிருந்தாள்,யாரும் கேட்டால் அறியாச் சிறுமி போல அந்தப் பச்சை செத்துப் போன பின் அவள் சொர்க்கம் போக வழித்துணைக்கு வருமென்பாள் !


வெள்ளி செவ்வாய்களில் தலைக்கு குளித்து முழுகிய பின் கொண்டைக்கு சிவப்புக் குற்றாலத் துண்டு சுற்றி அதீத மங்களகரத்துடன் மேல் வாசற் படியில் நின்று கொண்டு மாரிக்கு சோறிட வருவாள்,அந்த கணங்கள் புகையோடிய விடிகாலை மென் வெளிச்சம் போல ஆழ் மனதை அசைத்துப் பார்க்கும்.. .


பட்டசைத்த ...பட்டுக்கு அசைந்த பாட்டியின் உலகம் ஒரு நாளில் வெண்மை சூழ்ந்தது ,கருத்து நெடிந்து தளர்ந்த தாத்தா அவளைச் சூழ இருந்த நிறங்களை திருடிக் கொண்டு செத்துப் போன பின் அவளுக்கென்று வாய்த்தது ஒரே ஒரு நிறம் அது அந்தப் பாழும் வெள்ளை தான். கலர் புடவை உடுத்திக் கொள்ள யார் சொல்லியும் கேட்க மறுத்து விட்டாள்,தாத்தாவுக்கு பிடிக்காதாம்,வயதான கைம்பெண்கள் கலர் சேலை உடுத்திக் கொண்டு எதிரில் வந்தால் கேலி செய்வாராம். வேண்டவே வேண்டாம் என்று விட்டாள்.செத்தும் வாழ்ந்தார் தாத்தா!


நேற்று பாட்டியின் இரண்டு புடவைகளில் முன்னதை எனக்கும் பின்னதை தங்கைக்கும் என பாட்டியே பங்கு பிரித்துக் கொடுத்து விட்டாள்.உடுத்தும் போதெல்லாம் பாட்டியின் புடவை என்று சந்தோசிப்பதா? பாட்டி உடுத்த முடியாப் புடவை என துக்கிப்பதா ! இனம் புரியாக் குழப்பத்தில் புடவையை கையில் ஏந்திக் கொண்டு கன்னத்தில் வைத்து அழுத்திக் கொண்டேன் ,பாட்டியின் இளகிய உள்ளங்கை தசைகளின் வெது வெதுப்பும் மெது மெதுப்புமாய் கன்னம் தாண்டி சுட்டது புடவை .

Friday, September 3, 2010

எஸ்ராவின் தளத்தில் காணக்கிடைத்த மற்றவள் குறும்படம் குறித்த ஒரு பகிர்வு :


http://www.youtube.com/watch?v=_Al94vZlxHs   


எஸ்ரா வின் தளத்தில் "மற்றவள்" என்ற இந்த குறும்படம் பார்க்கக் கிடைத்தது. பள்ளிக்குப் புறப்பட்டு விட்ட தனது எஜமானியின் குழந்தைகளின் யூனிபார்ம் தோற்றம் கண்டு சுய பட்சாதாபத்தில் உறையும்அந்தச் சிறுமியின் ஏக்கம் கலந்த முக பாவனைகள் மிகப் பொருத்தம்,அவளது எஜமானிக்கு அவள் மீது இரக்கமில்லை எல்லா எஜமானிகளைப் போலவே! 


குடும்பச் சுமைகளுக்காக குழந்தைகள் எடுபிடிகளாகவும் வேலைக்காரர்களாகவும் ஆக்கப் படுவதற்கு பதிலாக அங்கீகரிக்கப் பட்ட அனாதை ஆசிரமங்களில் சேர்த்து விடுவது தேவலாம் ,குறைந்த பட்சம் தடையற்ற கல்வி கிடைக்கும் உத்திரவாதம் உண்டு. கிறிஸ்தவ மிசினரிகள் பல இருக்கின்றன.மதம் மாற போதிக்கப் படுகிறார்கள் என்ற குற்றச் சாட்டு இருந்தாலும் இந்த நிலைக்கு அது தேவலை, சுயமரியாதை என்ற ஒன்று குழந்தைகளுக்கும் இருக்க வேண்டும் தானே!

மேலும் தொண்டு நிறுவனங்கள் ,அனாதை ஆசிரமங்கள் குறித்தும் தெளிவான நம்பகத் தன்மை உறுதி செய்யப் பட வேண்டும்,வாணலிக்குத் தப்பி அடுப்பில் குதித்த கதையாக குடும்பக் கஷ்டம் என்று ஆதரவற்றோர் இல்லங்களில் சேர்க்கப் படும் குழந்தைகள் நிர்வாகிகள் என்ற போர்வையில் நடமாடும் சில வக்கிர புத்திக்காரர்களின் விபரீத ஆசைகளுக்கு வடிகால்களாகி விடக் கூடாது .

நிராதவரான குழந்தைகள் நலன் பேண அமைப்புகள் பல இருந்தும் கூட சிறுவர் சிறுமிகளுக்கு எதிரான வன்முறைகள் எப்போதும் குறைந்த சுவடே இல்லை .

முதல் காரணம் பெரியவர்களின் அசட்டை என்றே சொல்ல வேண்டும். குழந்தைகளின் மன நலனுக்கு எதிரான இத்தனை செய்திகளை தொலைக்காட்சிகளில் பார்த்தும் பத்திரிகைகளில் படித்தும் என்ன பலன்?மீண்டும் அந்த தவறுகளும் குற்றங்களும் குறைந்த பாடில்லை,ஒவ்வொரு தனி மனிதனும் இவ்விசயத்தில் குறைந்த பட்ச மனிதத் தன்மையுடன் பிற மனிதர்க்கு இரங்கும் சுபாவங்களை வளர்த்துக் கொண்டு விழிப்புணர்வோடு செயல்பட்டால் அன்றி குழந்தைகள் நலன் பற்றிப் பேசுவதில் அர்த்தமே இல்லை.

இதை நிகர்த்த மற்றொரு குறும்படம் " குட்டி "

அதற்கான youtube சுட்டி கிடைக்குமென்று தேடித் பார்த்தேன் ,கிடைக்கவில்லை. சன் தொலைக்காட்சியில் முன்பு ஏதோ ஒரு சனிக்கிழமை அந்தப் படம் திரையிட்டார்கள்.நல்ல படம் ,பார்க்க வாய்த்தவர்கள் நினைவு படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.



Saturday, August 28, 2010

பென்சில் மேனியா...

சும்மா சும்மா பென்சில் துருவிக்கிட்டே இருந்தா அதுக்குப் பேர் பென்சில்மேனியாவாம்,ஹரிணி சொன்னா ,அவளுக்கு இருக்காம்.இதுல இருந்து அவளை நான் காப்பாத்திட்டேன்னா நான் சொல்றதெல்லாம் அவ கேட்பாளாம். 
 
ரொம்ப ஈசின்னு நினைச்சு தான் சரின்னு சொன்னேன்.
 
நேத்து  காலைல சின்ன ஸ்கேல்  நீளத்துக்கு அழகா துருவி  கொடுத்து விட்ட   பென்சில் ஸ்கூல் விட்டு வந்தோடனே  பேக்ல செக் பண்ணா அவ கை சுண்டு விரலுக்கும் பாதி நீளம் தான் இருந்தது.i was shocked .
 
இன்னைக்கும் அதே தான் ...i was shocked ...
 
இது தப்பான வழக்கமாச்சேன்னு ...
 
ரொம்ப நேரம் இப்படிலாம் சும்மா சும்மா துருவினா பென்சில் God   கிட்ட போய் அழும்,என் முனை எல்லாம் ஷார்ப் பண்ணி ஷார்ப் பண்ணி புல்ஸ்டாப் வைக்கிறேன் புல்ஸ்டாப் வைக்கிறேன்னு நோட் புக்ல   அழுத்தி அழுத்தி அந்த ஹரிணி பாப்பா உடைச்சு உடைச்சு விடறா அப்புறம் திருப்பி பென்சில் ஷார்ப்பாவே இல்லை...ஷார்ப்பாவே இல்லைன்னு சொல்லிட்டு எனக்கு வலிக்க வலிக்க என் தலையை பிடிச்சு ஷார்பனர்க்குள்ள விட்டு  துருவிகிட்டே இருக்கா ...எனக்கு வலிக்குதே...ஐயோ God எனக்கு  வலிக்குதேன்னு  உன்னை பத்தி கோள் சொல்லும்னு சொல்லி வச்சேன்.
 
ம்ம்...நிஜமாவான்னு கொஞ்ச நேரம் எம்மூஞ்சியவே பார்த்துட்டு இருந்துட்டு ...
 
 God  நல்லவர் ஒன்னும் பண்ண மாட்டார் , அம்மா நீ பொய் தான சொல்றன்னா...
 
இல்ல நிஜம்மா தான் ,நீ மட்டும் பென்சில் சும்மா சும்மா துருவினேன்னு வை மிட்நைட் ல பென்சில் பூதங்களெல்லாம் கூட்டு சேர்ந்துட்டு உன்னை பயமுறுத்தப் போகுது பாருன்னேன் .
 
நீ வேணா ட்ரை பண்ணி பாரேன்னா
 
எதை ட்ரை பண்ண?
 
நான் எதுக்கு பென்சில் துருவினேன் ஷார்ப்பா இல்லைன்னு தான ? பென்சில் ஏன் ஷார்ப்பா இல்லை முனை உடைஞ்சதால தான?
 
ம்ம் ...
 
முனை ஏன் உடைஞ்சது ?
 
ஏன் ?
 
நான் புல்ஸ்டாப் வச்சதால தான ?
 
ம்ம்...
 
நீயும் புல்ஸ்டாப் வச்சுப் பாரும்மா?
 
எதுக்கு?
 
நீ வை நான் சொல்றேன்.
 
சரி என்று அவளுடைய ஹோம் வொர்க் நோட் எடுத்து fill ups மட்டும் எழுதிக் கொடுத்தேன் ,பத்து புல்ஸ்டாப் வைக்க வேண்டியிருந்தது .
 
அவளைப் போலவே நோட் புக்கில் அழுத்தி புல்ஸ்டாப் வைத்ததில் பத்து முறை முனை உடைந்தது.பென்சிலை பத்து முறை துருவினேன் .
 
சரி..சரி போதுமென்றாள்.
 
நோட் புக்கை மூடி வைத்தேன் . இப்ப புரிஞ்சதா ? இனிமே இப்டி சும்மா சும்மா பென்சில் துருவி துருவி போட்டு ஒருநாளைக்கு மூணு பென்சில் காலி ஆக்க மாட்டயில்ல  ?
 
ம்ம்...மம்மி இப்ப பென்சில் பூதங்களை வரச் சொல்லு ?
 
என்னது?
 
ஆமாம் நீயும் தான பென்சில் துருவி துருவி உடைச்ச ,உன்னையும் சேர்த்து தான பயமுறுத்தும் ,அப்படின்னா பரவாயில்லை .பூதங்களை ஒன் பை ஒன் வரச் சொல்லு ...be quick .
 
ங்கே !  (  நான் தான்) 
 
இப்பலாம் அடிக்கடி பென்சில் உடைக்கறது நானும் தான்!
 
இதற்குப் பெயரும் பல்பென்று சொல்லத் தகுமோ?!
 

Wednesday, July 7, 2010

ஒன்னாப்பு வாத்தியார் சொன்ன கதை பார்ட்-2 (முடிவு)


நாகரத்தினம் எடுக்கப் புறப்படும் நால்வர் அணியைப் பற்றி கடந்த பதிவில் சொன்னேனில்லையா? அந்த வீர தீர பராக்கிரம திட்டம் என்ன ஆயிற்றென்று பதிவு செய்வது என் கடமையாச்சுதே;

நாங்கள் பொருளெல்லாம் தயார் செய்து வைத்துக் கொண்டு வீரப் பயணத்திற்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தோம் (நம்புங்கள் ...இது நிஜம்)இதோ புறப்பட்டு விட்டோம்....இன்னும் ஒரு பகல்....ஒரு இரவு ....!!!அதற்குப் பிறகு ?

அதற்கு பிறகு அந்த நாளும் விடிந்தது .

அன்றைய விடியலே படு பயங்கர திகிலோடு விடிந்தது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

எங்கிருந்து வந்தனவென்றே தெரியவில்லை ;அன்றைக்கு மட்டும் மொத்தம் ஆறேழு பாம்புகள் ஊருக்குள் அடித்திருப்பார்கள் .

கொத்து ஆசாரி வீட்டுப் பரணில் இருந்து நழுவி விரைந்த மஞ்சள் சாரைப் பாம்பு .மூக்கம்மா பாட்டி வீட்டு கொட்டாரத்தில் சூர்ய காந்திச் செடிக்கு அடியில் தண்டோடு தண்டாக சுருண்டு இங்கிருந்து போவேனா போக்கு காட்டிய பச்சைப் பாம்பு ஒன்று .

வண்ணார் வீட்டு அழுக்குத் துணி மூட்டைகளுக்கு அடியிலிருந்து சர்ரென்று சீறிப் படமெடுத்து ஆடிய கருநாகம் ஒன்று .

இன்னும் அவரவர் இஷ்டப்படி நல்ல பாம்பென்றும் ,கட்டு விரியன் என்றும் கண்ணாடி சாரைப் பாம்பென்றும் நாமம் சூடிக் கொண்ட பாம்புகள் சில ;இத்தனையையும் தேடித் தேடி அடித்துக் கொன்று விட்டு (அல்லது அப்படி சொல்லி நம்ப வைத்து விட்டு ) கடப்பாரையும் கையுமாக வந்த ஊர் இளவட்டக் கோஷ்டியினரின் வாயைப் பார்த்துக் கொண்டு லீவு நாளில் வெறும் கஞ்சி தேங்காய் துவையலோடு காலை சமையலை ஏறக்கட்டி விட்ட அம்மா,பெரியம்மா,அத்தை,சித்திகள் கூட்டம் .

அன்றைக்கு பள்ளி விடுமுறை நாளானதால் அடுத்தடுத்து பாம்பு அடிப்பதைக் கண்டு அரண்டு போன எங்களை போன்ற வாண்டுகள் கூட்டத்தின் கொட்டம் வேறு ,ஊருக்குள் அன்றைக்கு பாம்பைத் தவிர வேறு பேச்சில்லை என்றானது .

இப்படி ஒரு சூழலில் நாங்களாவது நாகரத்தின வேட்டைக்குப் போவதாவது !வீட்டுக்குத் தெரியாமல் அப்படியெல்லாம் போகத்தான் விட்டு விடுவார்களா என்ன ?! நல்ல கதை .

மூக்கம்மா பாட்டியின் கொட்டாரத்தை ஒட்டி பாம்பு வரமுடியாத அளவுக்கு பாதுகாப்பான தூரத்தில் நின்று கொண்டு பேசிக் கொண்டிருந்த எங்கள் அம்மாக்கள் பாட்டிகள் கூட்டத்தோடு நின்றிருந்தோம் நாங்கள் நால்வரும் ,அப்போது ரங்கா கேட்டாள்;

"கார்த்தி நீ பாம்ப பார்த்தியா !"

எனக்கு பாம்பு என்று சும்மா சொல்லக் கூட உடம்பெல்லாம் நடுக்கமெடுத்தது.

"இல்...ல்...லல்ல ."

அழகேசன் முந்திக் கொண்டு சொன்னான் .

"நான் பார்த்தேன்,எத்தன்தண்டி சாராப் பாம்பு தெரிமா?"

"அடேயப்பா ...ஒரு ஆள் வெயிட் இருக்கும் நம்ம பெரிய வாத்தியார் அளவுக்கு அவ்ளோ உயரமா இருந்துச்சு சாரப் பாம்பு .(ஆறடி உயரம்) அப்பிடியே வானத்துல பாஞ்சு பறந்து போச்சு தெரிமா .எங்க சூர்யாண்ணன் தான் அந்த பாம்ப அடிச்சான் தெரிமா!"

"ஆ...அவ்ளோ பெரிசா வா இருக்கும் சாரப் பாம்பு ?! " (ருக்கு தான்)

"எங்க சிவா மாமா மலைப் பாம்பையே அடிச்சிக் கொன்னவர் ,போடா நீ உங்க சூர்யாண்ணன் இத்தனூண்டு சாரப்பாம்ப கொன்னத போய் சொல்லிட்டிருக்க."

ஏய் எங்க கண்ணா மாமா கருநாகத்தையே விரல்ல சுத்தி சுழட்டி சுழட்டி அடிச்சே கொன்னுடுவார் தெரிமா ! எங்க கண்ணா மாமா தான் பலசாலி .தைர்யசாலி . (இது ரங்கா)

இந்த விளையாட்டுக்கு நான் வரலை என்று சொல்லி எஸ்கேப் ஆகியிருக்கலாம் நான் .

அதெப்படி ! அப்டிலாம் விட்ற முடியுமா என்ன? அப்புறம் என் friends என்னை மதிப்பாங்களா !

"ஏய் எங்க ரகு மாமா டெய்லி பாம்பு பாலை பிடிச்சுட்டு வந்து தான் காபி குடிப்பார்.எங்க வீட்ல காபியே பாம்பு பால்ல தான் போடுவோம் தெரிமா!? (வேறு யார் நான் தான்!!!) "

இரு ..இரு நாகரத்தின வேட்டை என்னாச்சுன்னு யாரோ கேட்கலாம் .

ஆமாம் நாகரத்தினமா அப்பிடின்னா என்ன?!

நாங்கலாம் பாம்பு பால்ல காபி போட்டுக் குடிக்கிறவங்க எங்க கிட்டப் போய் இப்படிலாம் கேள்வி கேட்டுகிட்டு !

:)))

இது நடந்து வருடங்கள் பல கடந்த பின்னும் இன்னும் சிரிப்பூட்டுவதாய் தான் இருக்கிறது பால்ய நினைவுகள் ...நிகழ்வுகள் .

Thursday, July 1, 2010

ஒன்னாப்பு வாத்தியார் சொன்ன கதையும் ...நாங்க போட்ட சூப்பர் திட்டமும்(திட்டம் தீட்டுற வயசா அது?! ( மீள்பதிவு )





நாங்கள் போட்ட திட்டம் :-

இந்த திட்டம் தீட்டிய போது சர்வ நிச்சயமாக நான் ரெண்டாப்பு(இரண்டாம் வகுப்பு) தான் படித்துக் கொண்டிருந்தேன்,மிஞ்சிப் போனால் என்ன ஒரு ஒரு ஆறு வயசு இருக்கும் என்று வைத்துக் கொள்ளலாம்!திட்டம் தீட்டும் வயசா அது ?ஆனால் நான் இல்லை ...இல்லை நாங்கள் ஒரு குரூப் ஐந்தாறு குழந்தைகள்(அட என்னப்பா ஆறு வயசுனா அது குழந்தைப் பருவம் தான்!) ஒன்று சேர்ந்து நாக ரத்தினத்தை நாகப் பாம்பிற்க்குத் தெரியாமல் காட்டுக்குள் போய் எப்பாடு பட்டாவது கவர்ந்து கொண்டு வந்தே தீருவது என்று ஒன்றல்ல இரண்டல்ல கிட்டத் தட்ட ஒரு வார காலமாகப் பெருசாகத் திட்டம் தீட்டிக் கொண்டிருந்தோம் .


எல்லாவற்றிற்கும் காரணமே இந்த ஒன்னாப்பு (ஒன்றாம் வகுப்பு) வாத்தியார் தான் ,அவரை நாங்கள் மட்டும் அல்ல ஊரே கதை வாத்தியார் என்று தான் அழைத்தது,அவர் பாடம் எதுவும் எடுத்ததாக எனக்கு ஞாபகமே இல்லை,எப்போதும் கதை தான் சொல்வார்.நிறைய....நிறையக் கதைகள் சொல்வார்(தன் கற்பனையையும் சேர்த்து ...தான்)அப்படி அவர் அறிமுகப் படுத்தி வைத்தவை தான்

பட்டி விக்ரமாதித்தன் கதை,

நல்லதங்காள் கதை,

கண்ணகி கோவலன் கதை,

போஜராஜன் கதை(இது இப்போது மறந்து விட்டது தெரிந்தவர்கள் யாரேனும் சொன்னால் தேவலை ...)

கண்ணப்பர் கதை

வள்ளி கல்யாணம்

அப்புறம் ஒரு கீரிப்பிள்ளை கதையைக் கூட அடிக்கடி சொல்வார் இது கண்ணகி கோவலன் கதையில் வரும் ஒரு கிளைக்கதை ,

ஆனாலும் ரொம்ப நல்ல கதை .இவ்வளவு நாட்களின் பின்னும் மறக்கவே இல்லை எனக்கு ,தெருவில் என்றாவது மோடி வித்தைக் காரன் கீரிக்கும் பாம்பிற்கும் சண்டை என்று சொல்லி மேளம் அடித்தால் உடனே எனக்கு ஞாபகம் வருவது ஒன்னாப்பு வாத்தியாரும் அவர் சொன்ன கீரிப்பிள்ளை கதையும் தான்.இது வரை நேரில் நான் கீரியும் பாம்பும் சண்டை இட்டு பார்த்ததே இல்லை ஆனாலும் ரெண்டாப்பு படிக்கும் போது எப்போதெல்லாம் எங்கள் கிளாஸ் வாத்தியார் லீவோ ..! எப்போதெல்லாம் ஒன்னாப்பு வாத்தியார் எங்களைப் பார்த்துக் கொள்ள ஹெட்-மாஸ்டரால் அனுப்பப் படுகிறாரோ அப்போதெல்லாம் நாங்கள் அவரிடம் வேண்டி விரும்பி முதலில் கேட்பது இந்தக் கீரிப்பிள்ளை கதையைத்தான்.

சொல்லப் போனால் நாங்கள் அப்போதெல்லாம் வாரம் ஒரு தடவையாச்சும் பாம்பு-கீரிப்பிள்ளை சண்டையை நேரில் பார்த்தோம் ஒன்னாப்பு வாத்தியாரின் வாய் வழியே ...!அவ்வளவு தத்ரூபமாக கதை சொல்ல இன்றைக்கு யாருமே இல்லை .(அந்தக் கீரிப்பிள்ளை கதையை அடுத்த பதிவில் சொல்கிறேன்)

இப்போது எங்கள் திட்டத்தைப் பார்ப்போம்.எதையுமே நேரில் கண்பது போலவே விவரிக்கத் தெரிந்த அந்த ஒன்னாப்பு வாத்தியார் எல்லாக் கதையையும் போலவே நாகரத்தினக் கதையையும் எங்களுக்கு ஒரு பின் மத்தியான வகுப்பில் சொன்னார்,அதாகப்பட்டது நாகரத்தினம் என்பது வைர...வைடூரியங்களைக் காட்டிலும் மிக விலை உயர்ந்ததாம் (அப்படியா ...மக்களே !!!)

நாகரத்தினம் என்று ஒன்று நிஜமாகவே இருக்கிறதா என்ன?அப்போதெல்லாம் ஆறு வயதில் இந்த டவுட் வரவில்லை.அந்த நாகரத்தினத்தை வைத்து தான் அந்தப் பாம்பு இரை தேடுமாம் .பாம்புக்கு ராத்திரியில் பொதுவாக கண் தெரியாது (யாருக்குத் தான் ராத்திரியில் விளக்கில்லாமல் கண் தெரியக் கூடும்?)அதனால் அது தனது தொண்டையில் இருக்கும் நாகரத்தினத்தை இரை தேடும் இடத்தில் கக்கி விட்டு அந்த வெளிச்சத்தில் இரை ஏதாவது சிக்குமா என்று தேடுமாம் (எல்லாம் வாத்தியார் சொன்னது தான் )அந்த நேரம் யாராவது (நோட் திஸ் பாயிண்ட் நண்பர்களே)நாகரத்தினத்தை பாம்பிடமிருந்து அபகரிக்க வேண்டுமென நினைத்தால் அவர்கள் மகா புத்திசாலிகளாக இருக்க வேண்டுமாம் .

முதலில் தைரியம் ரொம்பத் தேவை .நடு இரவில் தான் பாம்பு காட்டில் இரை தேடுமாம் .(இங்கே ஒரு டவுட்)மத்த நேரமெல்லாம் பாம்புக்குப் பசிக்காதா?தப்பித் தவறி இந்த டவுட் ஐ கேட்ட சில புத்திசாலி குழந்தைகளுக்கு(ஹி..ஹி...ஹி...அப்போ நாங்கலாம் குழந்தைங்க தான...!!!) வாத்தியார் சொன்ன கலப்படமில்லாத காமெடி பதில் என்ன தெரியுமா?"கதைக்கு காலுண்டா ...உங்க அப்பனுக்கு வாலுண்டா?" எனக்கு தெரியாது சார் என்று சொன்னால் போதும் ...இதுக்கே உனக்கு பதில் தெரியலை ...பேசாம உட்கார் கதையக் கேளு....கதையக் கேளு என்றே ஒவ்வொரு வகுப்பையும் ஓட்டோ ..ஒட்டென்று ஓட்டியே விடுவார் .

இப்படியாப் பட்ட ஒன்னாப்பு வாத்தியார் சொன்ன மீதிகதையைக் கேட்டு தான் நாங்கள் அம்மாம் பெரிய திட்டத்தை தீட்டிக் கொண்டு காத்திருந்தோம் .நாங்கள் என்றால் நாங்க நாலு பேர் (அழகேசன்,ரங்கா,கார்த்தி,ருக்கு)வாத்தியார் சில டெக்னிக்குகள் சொல்லி இருந்தார் இல்லையா நாகரத்தினத்தை ஹீரோ எப்படி எல்லாம் அதனிடம் இருந்து திருடிக் கொண்டு போனார் என்று (அதிக பட்சம் வாத்தியாருக்கு கதை ஹீரோவாக கோவலனோ...விக்ரமாதித்தனோ,போஜராஜனோ தான் கிடைப்பார்கள்)மூன்று பேரையும் மாற்றி மாற்றிப் போட்டுக் கொண்டு புதுசு புதுசாகக் கதை சொல்வதில அவர் தான் கில்லாடி நம்பர் ஒன் ஆச்சே?

அப்படி அவர் சொன்ன ஒரு கதையில் ஹீரோ விக்ரமாதித்தன் (எங்களுக்கு) உங்களுக்கு யாரைப் பிடிக்கிறதோ அவர்களை கற்பனை செய்து கொள்ளலாம்(ரஜினி,விஜய்,அஜீத்,சூர்யா...!!!) நாகத்தை(அதான் பாம்பை ஏமாற்றி நாகரத்தினத்தை எடுக்க (திருட) ஒரு பையில் சாணி(கெட்டிச் சாணி) எடுத்துக் கொள்கிறார் முதல் வேலையாக,பிறகு ஒரு டார்ச் லைட் இதெல்லாம் எதற்கு என்று நீங்கள் யோசிக்கலாம் ? பாம்புக்கு ராத்திரியில் கண் தெரியாது ...அதுவே நாகரத்தினத்தை கக்கி அது தரும் ஒளி வெளிச்சத்தில் தான் இரை தேடிக் கொண்டு இருக்கும் ,அப்படியானால் பாம்பை ஏமாற்ற முதலில் நாகரத்தினத்தின் ஒளியைத் தடுத்தே ஆக வேண்டும்.ஆனால் பாம்புக்குப் பக்கத்தில் போக முடியுமா?!


அதான் தூர இருந்தே குறி பார்த்து கெட்டிச்சாணியை சரியாக வீசி எறிந்து நாகரத்தினத்தை சாணி மூடுமாறு பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் ,இல்லாவிட்டால் கதை கந்தல் பாம்பு ஹீரோவைப் பார்த்து விடக் கூடும்.அதற்குத் தான் கெட்டிச்சாணி...அப்புறம் டார்ச் லைட் எதற்கு என்று கேள்வி வரும்? அதற்கும் பதில் இருக்கிறது , அதாகப் பட்டது வெளிச்சம் வர வைக்கும் நாக ரத்தினத்தை சாணி மூடி விட்டால் ஹீரோ (எங்கள் திட்டப் படி நாங்கள்) கண் தெரியாமல் எப்படி அதைப் போய் பாம்புக்கு அகப்படமல் நைசாக நழுவி எடுத்துக் கொண்டு ஓட முடியும் ?அதான் டார்ச் லைட் ...


அதை எரிய விட்டு ரத்தினத்தை எடுத்துக் கொண்டு ஓடி விட வேண்டும் .பாம்புக்கு கண் வேண்டுமானால் தெரியாது ஆனால் காது கேட்கக் கூடுமே(விஞ்ஞானிகள் கூற்றுப் படி பாப்புக்கு காது கேட்காதாம் ஆனால் அப்போது எங்களுக்கு இதெல்லாம் தெரியாதே ...ஏனென்றால் அப்போதெல்லாம் நாங்கள் தான் குழந்தைகள் ஆச்சுதே!!!)அப்படி காது கேட்டு பாம்பு எங்களைத் துரத்தினால் யாரும் மறந்து போய்க் கூட நேராக மட்டும் ஓடி விடக் கூடாது...கூடவே கூடாது ,வளைந்து வளைந்து பாம்பு போலவே ஓட வேண்டும் அப்போது தான் பாம்பால் நம்மை வேகமாகத் துரத்த முடியாமல் போகும்,இது நிரூபிக்கப் பட்ட உண்மையா? என்றெல்லாம் தெரியாது என்னவோ வாத்தியார் சொன்னார் ;


(இப்போது கூட ஒருவேளை... பாம்பு துரத்தினால்(கனவில் தான் ..நம்புங்க ...ப்ளீஸ் ) நாங்கள் வளைந்து வளைந்து தான் ஓடுவோம் .நீங்களும் அப்படியே ட்ரை பண்ணி பாருங்களேன் (பாம்பு துரத்தினால் மட்டும்). இதுவரை பாம்பு மனிதர்களை கதைகளைத் தவிர நிஜத்தில் எப்போதாவது துரத்தி இருக்கிறதா?!


சரி இப்போது சொல்லி முடித்து விடுகிறேன் எங்கள் நால்வர் அணியின் திட்டத்தை ,ஒரு வழியாக முடிவுக்கு வந்தே விட்டோம்,(நான் எங்கள் திட்டத்தை தான் சொல்கிறேன்)அதாவது அழகேசன் அவனது தாத்தா வீட்டு மாட்டுத் தொழுவத்தில் இருந்து கெட்டிச்சாணி எடுத்து வருவதாக ஒப்புக் கொண்டான் (அதற்கான பிளாஸ்டிக் பை கூட அவனே கொண்டு வந்து விடுவதாக பெருந்தன்மையாகச் சொல்லி விட்டான் ,ரங்கா சும்மா பாதுகாப்புக்கு கையில் இருக்காட்டுமே என்று அவள் வீட்டு அரிவாள் மனையை எடுத்துக் கொண்டு வருவதாகச் சொல்லி நம்பிக்கை ஊட்டி விட்டாள், கார்த்தி (சாட்சாத் நானே தாங்க) டார்ச் லைட் கொண்டு வர வேண்டும் என்று நால்வர் அணி கட் அண்ட் ரைட் ஆக சொல்லி விட்டது( அவள் தான் கொஞ்சம் வள்ளல் எங்கள் குரூப் இல்) வேறு யார் வீட்டில் டார்ச் லைட் எடுத்துப் போக விடுவார்களாம்?! :))) அப்புறம் ருக்கு ரொம்பவே பெருந்தன்மையாக எங்களை எல்லாம் வழிநடத்தி அதாகப் பட்டது எங்களை அதட்டி உருட்டிக் சட்டாம் பிள்ளைத் தனம் செய்து எங்களை அதிகாரம் செய்து ஒருவேளை நாகரத்தினம் கிடைத்தல் அதில் பெரும்பங்கு எடுத்துக் கொள்ளும் நல்ல(கெட்ட) நோக்கத்தோடு வர ஒத்துக் கொண்டாள்.


இதோ இன்னும் ஒருநாள் இருக்கிறது ...நாங்கள் பொருளெல்லாம் தயார் செய்து வைத்துக் கொண்டு வீரப் பயணத்திற்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தோம் (நம்புங்கள் ...இது நிஜம்)இதோ புறப்பட்டு விட்டோம்....இன்னும் ஒரு பகல்....ஒரு இரவு ....!!!அதற்குப் பிறகு ?


அஸ்க்கு புஸ்க்கு ...இப்பவே சொல்லிட்ட த்ரில் போயிடும்ல?அடுத்த பதிவு போட மேட்டர் வேணாமா ?கொஞ்சம் பொறுங்க


will be back soon...


Wednesday, June 30, 2010

தேவதை சொல்லும் கதைகள் - 1



நானே எவ்ளோ நாளைக்கு உனக்கு கதை சொல்லிட்டிருப்பேன் ,இனிமே நீயும் அம்மாக்கு கதை சொல்லணும் .

ம்ம்...நானா ...ம்ம்...சரி இப்ப புதூ...சா பெரீசாஒரு கத சொல்லப் போறேனே ...நீ கேட்கறயா? (ஓரக்கண்ணால் என்னைக் கொஞ்சம் கீழ்ப் பார்வை பார்த்துக் கொண்டே ரோஜாப் பூக்கள் குவிந்து (அதாங்க உதடுன்னு சொல்வாங்க இல்ல அதான் :))) சிரிப்பதைப் போன்ற பாவனையில் ;

ஒன்ன விட நான் சூப்பரா கத சொல்வேன் தெரிமா ...ஒனக்கு தெரியாதில்ல !

ம்ம்...சரி நீ கதய சொல்லுக்கா மொதல்ல...

நான் ஒனக்கு அக்காவா?

இல்ல..இல்ல தப்பாச் சொல்லிட்டேன் பார்...சொல்லுங்க மாமியாரே ....

ஏய் அம்மா ...நான் அப்புறம் பாட்டிகிட்ட சொல்லிக் கொடுத்துருவேன் ஒன்ன ...

சின்னதாய் கோபித்துக் கொண்டவளைப் போல முகத்தை வைத்துக் கொண்டு ...போ நீ கதை சொல்லாம என்ன ஏமாத்தப் பாக்கற. நான் உன் பேச்சு கா. எங்கே மறுபடி என்னையே கதை சொல்லச் சொல்லி அடம் பண்ணப் போகிறாளோ என்று கிச்சனுக்குள் எஸ்கேப் ஆகப் பார்த்தால் ...

விடுவேனா என்று பின்னோடு வந்து கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டு ;

பழம் விடு...அப்போ தான் கதை இல்லனா உதை தான் என்று ரைமிங்காய் சிரித்தாள்.
ஒருவழியாய் இலை விட்டு...காய் விட்டு பழம் விட்டு கதை ஆரம்பமானது.

ஒரு ஊர்ல ஒரு பெரீ.....ய அடர்ந்.......த கா.........டு இருந்துச்சாம் ,அந்தக் காட்டுக்குள்ளா ஒரு பெரிய சூனியக்காரி இருந்தாளாம்.அவ ரொம்பக் கெட்ட பொண்ணாம்

சூனியக்காரிய அந்தக் காட்டுல்ல இருந்த நல்லவங்க எல்லாம் சாபம் போட்டு கொன்னுட்டாங்களாம்.
அப்போ என்ன ஆச்சு தெரிமா ?!

என்ன ஆச்சுடா...குட்டி ?

அந்த சூனியக்காரி இருக்கா இல்ல ..அவளோட மூதாதேவிங்க (ங்ஹே !!! மூதாதேவிங்களா !!!)

மூதாதேவிங்களா ?! அவங்க யாருடா ?

இது கூடத் தெரிலையா ஒனக்கு. அவங்க தான் அந்த சூனியக் காரியோட மூதாதேவிங்க அவங்க வந்து ஒரு நல்ல பையன் இறந்து போகப் போவானா அப்போ அந்த நல்ல பையனோட உயிரை எடுத்து இந்த சூனியக் காரிக்குள்ள வச்சு மூடிடுவாங்க ,அப்புறம் அவளுக்கு அந்த பையனோட உயிர் வந்துடுமாம்.

ம்ம் ...அதெல்லாம் சரி...இந்த மூதாதேவிங்கன்னா ...!!!

இரும்மா கதைய சொல்ல விடு ...சும்மா...சும்மா கொஸ்டீன் கேட்டுட்டே இருக்க நீ?

கொஞ்சம் போல சிடுசிடுப்பாய் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு அவள் சிணுங்க கோபத்தில் கூட என் மகள் அழகு தான் என்று நான் மயங்கிப் போய் சரி சரி விடு ஆப்டர் ஆல் ஒரு மூதாதேவிங்க இதுக்கு போய் குறுக்க குறுக்க கேள்வி கேட்டுகிட்டு என்று பேசாமல் ம்ம்..கொட்டினேன் .

அப்புறம் என்ன ஆச்சு சொல்லு ...

அப்ப்புறமா அந்த சூனியக்காரிக்கு உயிர் வந்தோட்ன்னே ...அவ அந்தக் காட்டையே கட்டி ராஜ்ஜியம் பண்ண ஆரம்பிச்சிட்டா. கொஞ்ச நாள் கழிச்சு அவளுக்கு அந்த புல்லு வீடு வேர்த்து போச்சு .

வேர்த்துப் போச்சா ஏன் புல்லு வீடு குளு குளுன்னு இருக்காதா !? மறுபடியும் நமக்கு வாய் சும்மா இருக்குமா !?

ம்மா ...நீ சும்மா கதைக் கேளேன் ..தொல்லை பண்ணாத கத சொல்லும் போது...

"அது வந்து வேர்த்து இல்ல வெர்த்து (வெறுத்து)போச்சு புல்லு வீடு அந்த சூனியக்காரிக்கு ."

இரு...இரு புல்லு வீடுன்னா ?!

புல்லு தெரியாதா அது வந்து கோல் வீடு ! (மறுபடியும் "ங்ஹே " கோல் வீடா ...அப்படிலாம் வீடிருக்கா ! நான் குழம்ப !

கோல்னா வைக்கோல் ... வைக்கோல் வீடு ...இது கூட தெரியாதா ! போம்மா

ஓ...அப்டியா ...சரி சரி கோச்சிக்காதடா...நீ மேலே சொல்லு கதைய ;

அந்த புல்லு வீடு அவளுக்கு வெர்த்து போச்சா ....அப்பறமா அவளுக்கு ராஜ்யத்தையே கட்டி ஆளனும்னு ஒரு ஆச வந்துச்சாம் .

இப்ப காட்டையே கட்டி ராஜ்ஜியம் பண்ணிட்டு இருக்கானு தான மொதல்ல சொன்ன !

அய்யோ...அது வேற ராஜ்ஜியம்...இது வேற ராஜ்ஜியம் ...இங்க ராஜா ,ராணி...நம்மள மாதிரி மனுசங்க எல்லாம் இருப்பாங்க .

ஓ ...

ராஜ்யம்னா பெரீ...ய கோபுரம் மாதிரிலாம் இருக்கும் ,தங்க கலர்ல பெயின்ட்லாம் அடிச்சிருக்கும் ,பாத்துருக்க இல்ல நீ ?

ம்ம்...பார்த்திருக்கேன். ஆனா ...எங்க ...எப்போ !

ம்ம்...ராஜா..ராணிலாம் இருப்பாங்க இல்ல அங்க அந்த கோபுரம் (ஓ ..அரண்மனையாக்கும் மனசுக்குள் நினைத்துக் கொண்டேன் )

அந்த ராஜ்யத்தை கட்டி ஆளனும்னு அவளுக்கு ஆசை வந்துச்சாம்.

ம்ம்...

அப்போ அவளுக்கு மூளையே இருக்காதில்ல !

திடீரென்று இந்தக் கேள்வி வந்து விழவே ஆமாம் என்று சொல்வதா இல்லை என்று சொல்வதா என்று நான் குழம்ப. அவளே தொடர்ந்தாள். அதற்குள் அவளுக்கு தூக்கம் வந்து விட்டிருந்தது கண்கள் மெல்லச் சொருக ...

சூனியக்.........காரிக்கு..........எல்லாம் மூ.........ளை.......யே இருக்காது..அவங்க எல்..........லாம் முட்டாள்........களாம் சுட்டி டி.வி ல சொன்னாங்க (அப்டியா...நிஜமா அப்டி சொன்னாங்கலாங்க?!)

நம்மள மாதிரி மனுசங்க தான் புத்திசாலிங்களா........ம்ம் .

சூனியக்காரிக்குள்ள நல்ல பையனோட உயிர் ஆவிய உள்ள வச்சு மூடிட்டாங்க இல்ல அவளோட மூதாதேவிங்க !!! (மறுபடியும் மூதாதேவிங்க!!!) அதனால அவ புத்திசாலி ஆயிட்டா.

ம்ம்...ஆமா இந்த மூதாதேவிங்கனா !

தூ...க்கம்வருது...

கழுத்தைச் சுற்றி பிஞ்சுக் கை மாலையாக ;

இடுப்பை வளைத்து கால்கள் ஒட்டியாணமாய் இறுக்கிக் கொள்ள ;

சரி ...சரி தூங்குடா ... இரு ..இரு ...ஆமாம் ...இந்த மூதாதேவிங்கன்னா யாரு?

தூக்கம் ..தூக்கமா வருது ... இந்தா பார் அம்மா நீ என் தூக்கத்தை கலைக்காதா .

கப் சிப் ...பேச்சில்லை .(அதற்கு மேலும் தூங்கும் சிங்கத்தை தட்டி எழுப்ப நான் என்ன லூசா ?!)

ஆனாலும் இந்த மூதாதேவி ரொம்பவே குழப்ப கிட்டத் தட்ட அரைமணி பலவாறாக யோசித்த பின் ஒருவாறாக புரிந்தது .

அட மூதாதையர்கள் என்று சொல்லத் தெரியாமல் தான் குழந்தை அதை மூதாதேவிகள் என்று சொல்கிறாள் போலும் என்று நினைத்துக் கொண்டே தூங்கிப் போனேன் நானும்.


ஏய்...நீ என்ன அத்தனை அழகா ?!





வெயில் அடித்துக் கொண்டே மழை பெய்தால் அழகு, தங்கக் கண்ணாடி குழாய்களில் நீரடைத்து பீய்ச்சி அடிப்பதைப் போல தரை தொட்டுப் புரளும் வெயில் நேரத்து மழைநீரை முகமேந்தி தாங்கிக் கொண்டு பளிங்காய் முகத்திலிருந்து சிதறிப் பரவி தெறித்து விழும் பிரவாகத்தை இரு கை அள்ளி நீர் குவித்து மீண்டும் வான்நோக்கி சிதறடித்தால் விசிறிப் பறக்கும் வைரச் சிதறல்கலாம் ஒவ்வொரு மழைத் துளியும் மின்னிடும் ...மின்னிடும்;

ஏய் ...மழையே நீ என்ன அத்தனை அழகா?

அந்த மழையில் நனைவது ஆனந்தம்,நனைந்து கரைவது பரமானந்தம்...கரைந்து காணாமல் போவது தெய்வீகம்.

ஒற்றைச் செம்மண் சாலையில் தொலைவிலாடும் மாமாரக்கிளைகள் கண்ணுக்கு இதம்,ஆளற்ற வெளியில் சில்லென மிதந்து முகம் தொடும் காற்றில் தயங்கி தயங்கி சட...சடக்கும் சல்லாத்துணி துப்பட்டா முனைகள் சிலும்பி நெற்றி தொட்டு தோளில் புரளும் பட்டுக் கூந்தல் குறுகுறுப்பில் மனம் லேசாகி லேசாகி மேகத்தில் மென்துகிலாக கண்ணோடு மனம் காணும் காட்சியெங்கும் இதமான இனிமை.

காற்றோடு கரைந்து போவது எல்லோருக்கும் வாய்ப்பதில்லை காண்.

சாணமிட்டு மெழுகிய தரை கோமேதகப் பழுப்பு ,சிவந்த சிமென்ட் தரை ரத்தினக் கவர்ச்சி ,வெள்ளை மார்பிளில் பச்சைக் கரை கட்டிய தரை மரகதக் குளுமை எல்லாம் இருக்கலாம் ஆனாலும் வீட்டுக்கு வெளியே பளீரிடும் பச்சைக் கற்களை வெட்டி பதித்ததைப் போல விரிந்த பசும்புல்லில் தரை சரிந்து தலை சாய்த்து மண்ணோடு முகம் உரசினால் கத கதப்பாய் சில்லிடும் குளிர் பிஞ்சுப் பாதத்தை கன்னம் பாதிக்கும் உயிர் மணக்கும் உன்னதம் .

இன்னும் இருக்கலாம் உலகத்தின் உன்னதங்கள். சொல்வதற்கு வார்த்தைகள் கிடைத்த பின் ஒவ்வொன்றாய் பார்க்கலாம்.


மண்,மழை,காற்றோடு பேசுதல் சட்டென வாய்ப்பதில்லை.

Wednesday, June 16, 2010

ஆட்டோக்களும் ஆட்டோ டிரைவர்களும் அவரவர் நியாயங்களும் .




நேற்று கோயம்பேடு ஆம்னி பஸ் ஸ்டாண்ட் செல்ல ஒரு ஆட்டோவை அழைத்திருந்தோம்.எங்கள் தெரு முனையில் இருக்கும் ஆட்டோ ஸ்டாண்டில் வழக்கமாக வரும் டிரைவர் இல்லாததால் வேறு டிரைவர் வந்தார்.இங்கிருந்து கோயம்பேடு போக 100 ரூபாய் கேட்டார்,அடப்பாவமே அப்படியென்றால் போக வர 200 ரூபாய் செலவழிப்பதா என்ற ஆதங்கத்தில் ;

"வழக்கமா ஆம்னி பஸ் ஸ்டாண்ட் போயிட்டு வர 120 ரூபாய் தான் வாங்குவாங்க நீங்க என்ன இவ்ளோ அதிகமா சொல்றிங்க ?நாங்க வேற ஆட்டோல போயிக்கறோம் என்று அங்கிருந்து நகரத் தொடங்கினோம்,"அதற்குள் வண்டியை கிளப்பிக் கொண்டு எங்களருகில் வந்த டிரைவர்.

"மேடம் நீங்க சொல்றது வாஸ்தவம் தான் நார்மலா இங்கருந்து கோயம்பேடு போக 60 ரூபாய் தான்,ஆனா இடைல ரெண்டு சிக்னல் இருக்கு அங்க மட்டுமில்லாம பஸ் ஸ்டாண்ட் முன்னாலயும் இப்பலாம் ரொம்ப ட்ராபிக் ஜாம் ஆகுது அது கிளியர் ஆகி பேசஞ்சர் பிக் அப் அண்ட் டிராப் பண்ணிட்டு வர குறைஞ்சது 1 மணி நேரமாயிடுது. அப்போலாம் பெட்ரோல் வேஸ்ட் ஆகுதே அதனால தான் 80 ல இருந்து 100௦௦ ரூபாய் வரை கேட்கறோம் நாங்க,வேறொன்னுமில்லை ,உட்காருங்க பிக் அப் அண்ட் ட்ராப்க்கு 160 ரூபாய் கொடுங்க வெயிட்டிங்னாலும் பரவாயில்லை என்று இறங்கி வந்தார்.

இன்னும் பேசி கூட ஒரு பத்து அல்லது இருபது ரூபாய் குறைத்திருக்கலாம் ஆனால் பஸ்சுக்கு லேட் ஆகி விடும் என்பதால் அந்த தொகைக்கே சரி என்று அந்த ஆட்டோவில் அமர்ந்தோம்,அந்த டிரைவர் அவர் பாட்டுக்கு பேசிக் கொண்டே வந்தார்.

"முன்னாடி எல்லாம் ஆட்டோ வாங்கணும்னா சேட் கிட்ட தான் பெர்மிட் வாங்கணும் அதுக்கு ஒரு 70 ,000௦௦௦ ரூபாய் ஆகும் ,ஆட்டோ விலை 1 ,20 ,000 ரூபாய்,மொத்தமா வண்டி எடுக்க பெர்மிட்டோட சேர்த்து 2 ௦௦௦௦௦௦௦00000 ரூபாய்க்குள்ள ஆகும்,ஆனா பெர்மிட் சேட் கிட்ட வாங்கினா காலத்துக்கும் அந்த ஆட்டோ கடனை அடைக்கவே முடியாது, கடைசில சவாரியே இல்லனா கடனும் கட்ட முடியாம ஆட்டோவையும் சேட் கிட்ட கொடுத்துட்டு அம்போன்னு நிக்கணும்,

இப்போ அப்படி இல்லை சேட் கிட்ட இருந்த பெர்மிட் உரிமையை அரசாங்கம் ரத்து பண்ணிட்டு இப்போ ஓபன் பர்மிட் தராங்க ,வெறும் 250 ரூபாய் இருந்தா யார் வேணா பெர்மிட் வாங்கலாம்.ஆனா ஆட்டோ விலை கம்பெனிக்கு தகுந்து 2 ல இருந்து 2 ,50௦,000 வரை செலவாகும் ,அரசாங்கம் கேட்ட தொகைக்கு சேட்கள் ஒத்து வரலைன்னு அவங்க கிட்ட பெர்மிட் உரிமையை பிடுங்கிட்டாலும் விலை என்னவோ அதே தான்.

இதெல்லாத்தையும் விட சவாரி கிடைக்குதோ இல்லையோ அந்தந்த ரூட்ல டெய்லி ட்ராபிக் போலீஸ்க்கு ஆட்டோ டிரைவர்ஸ் ஒவ்வொருத்தரும் 100 ரூபாய் கொடுத்தே ஆகணும் ,இல்லனா 4 +1 ,3 +1 இந்த ரூல்ஸ் பாலோ பண்ணலை அதிகமான ஆட்களை ஏத்திட்டு போறாங்க அப்படி இப்படின்னு ஏதாவது ஒரு சாக்குல பைன் போடுவாங்க, சார்ஜென்ட் ஷீட்னு எல்லா ஆட்டோ டிரைவரும் ஒரு பேப்பரை கண்ணாடிக்கு முன்னாடி சுருட்டி வச்சிருப்பாங்க பார்த்திருக்கிங்களா. அந்த சீட் இருந்தா அவங்க பணம் கொடுத்துட்டாங்கன்னு அர்த்தம்,அவங்களை போலீஸ் செக் பண்ணாது பைன் போடாது.

இதுக்காகவே பல ஆட்டோ டிரைவர்ஸ் இங்கலாம் ட்ராபிக் போலீஸ்கிட்ட மாட்டிக்காம அவங்களே வாலண்டியரா டி.நகர் ட்ராபிக் போலீஸ் செக்கிங்ல போய் 50 ரூபாய் கட்டி சார்ஜென்ட் சீட் வாங்கி வண்டில சொருகிப்பாங்க,50 ரூபாய் குறையுது பாருங்க.மத்த ஏரியான்னா 100 ரூபாய் கண்டிப்பா கொடுத்தே ஆகணும்."
இப்படி எல்லாம் அந்த டிரைவர் தன்பாட்டில் சொல்லிக் கொண்டே வந்தார்.

"இங்க ஏன் யாரும் ஆட்டோல மீட்டர் போடவே மாட்டேங்கறிங்க ,அரசாங்கமோ ட்ராபிக் போலீசோ அதுக்கெல்லாம் உங்களை வார்ன் பண்ண மாட்டாங்களா? " தேவை இல்லாமல் நான் இப்படி ஒரு கேள்வியை கேட்டு வைத்தேன் .

மீட்டர்லாம் வச்சா எங்களால ஆட்டோ வாங்கின கடனை கட்ட முடியாது மேடம், ஆட்டோ வாங்கின கடனை விடுங்க டெய்லி பொழப்பையே ஓட்ட முடியாது .பெட்ரோல் விலை ஏறி போச்சு ,அதுல தினமும் போலீஸ்க்கு வேற துட்டு அழனும்.மீட்டர் போட்டா எப்படிங்க கட்டும்,வேலைக்கே ஆகாது." சில கஸ்டமர்ஸ் லேண்ட் மார்க் சொல்றதோட சரி அங்க எறக்கி விட்டா சும்மா ஒரு அடையாளத்துக்கு தான் இதை சொன்னோம் நாங்க போக வேண்டிய இடம் இன்னும் கொஞ்சம் உள்ள போகணும்னு கழுத்தறுப்பாங்க.அந்த இன்னும் கொஞ்சம் உள்ள கிட்டத்தட்ட 1 கிலோ மீட்டர் 2 கிலோ மீட்டர் தூரமா கூட இருக்கும்.அதுக்கெல்லாம் பெட்ரோல் செலவாகுமேங்க.

இதுல லேடிஸ்னா நாங்க ரொம்ப அழுத்தி கூட ஒரு பத்து இருபது கேட்க பயமா இருக்கும்.எதுனா வம்பு பிடிச்ச லேடிஸ் அஞ்சு ரூபா பத்து ரூபாய்க்கு ரொம்ப தகராறு பண்ணுவாங்க ,சுத்தி இருக்கற ஜனங்க தப்பு அந்த லேடிஸ் மேல இருந்தாலும் கூட அவங்களை ஒன்னும் சொல்ல மாட்டாங்க இந்த ஆட்டோக்காரன் ஏதாவது வம்பு பண்ணிருப்பான் தான் நினைப்பாங்க.

இப்படி இருக்கு எங்க பொழப்பு. என்று முடித்தார்.

இது இப்படி இருக்க ;

தம்பியின் அலுவலகம் ஈகாட்டுத்தாங்கல் ஒலிம்பியா டவர்ஸில் இருக்கிறது,லூகாஸில் இருந்து அங்கே ஆட்டோவில் செல்ல ஒருமுறை 150 ரூபாய்கள் ,இன்னொரு நாள் 200௦௦ ரூபாய் அதிசயமாய் ஒருநாள் 120 ரூபாய் என்று விதம் விதமான சார்ஜ்.இதில் ரன்னிங் ஆட்டோ ,ஸ்டாண்டுகளில் உள்ள ஆட்டோக்களுக்கென ஒரு வழாக்கம்.ஸ்டாண்ட் ஆட்டோக்கள் என்றால் அதிக தொகை,ஒரே இடத்திற்கு போக விதம் விதமான கட்டணங்களைப் பாருங்கள் .ரன்னிங் ஆட்டோ என்றால் ஒரு சார்ஜ்.சென்னைக்குள் புதிதாக நுழையும் நபர்கள் நிச்சயமாக ஆட்டோக்காரர்களிடம் ஏமாந்தே ஆக வேண்டும்,


இவை தவிர ஷேர் ஆட்டோக்கள் வேறு,

"ஷேர் ஆட்டோக்கள் பற்றி முக்கியமாக சொல்லியாக வேண்டிய குறிப்பு ஒன்று உள்ளது ;ஒரு முறை போரூரில் இருந்து வடபழனி வரை ஷேர் ஆட்டோ ஒன்றில் அம்மா நான் என் மகள் ஹரிணி மூவரும் பயணிக்க வேண்டியதாயிற்று,இரவு நேரம் பேருந்துகள் எல்லாம் அடைசலாய் புழுங்கிக் கொண்டு போனதால் ஹரிணியை வைத்துக் கொண்டு அதில் இடிபட்டுக் கொண்டு இங்கே வந்து சேர முடியாது என்பது ஒரு புறம் ,கூடவே அந்த நேரத்தில் போரூரில் இருந்து லூகாஸ் வரை லாங் டிரைவ் வருவதற்கு வேறு ஆட்டோக்கள் கிடைக்காத சூழலில் வேறு வழியின்றி ஷேர் ஆட்டோவில் பயணம்.

அந்த ஷேர் ஆட்டோவுக்கு இரண்டு டிரைவர்கலாம்.முன்புற சைடு மிர்ரர்கள் ஒன்று கூடக் காணோம் ,ஆரன் இல்லை,அட... ப்ரேக் கூட இல்லை ,சிக்னலில் வண்டி நிற்க வேண்டுமானால் முன்புற வாகனத்தை உரசினார்போல முட்டிக் கொண்டு தான் அந்த ஷேர் ஆட்டோவை நிறுத்தித் தொலைக்க வேண்டிய நிர்பந்தம்.இத்தனைக்கும் அந்த டிரைவர்கள் கலங்கினார் போல தெரியவில்லை ,அவர்கள் பேசிக் கொண்டதில் இருந்து நாங்களாக தெரிந்து கொண்ட விஷயங்கள்.

தங்களது ஆட்டோவில் சைடு மிரர்கள் இல்லாததும் ஆரன் இல்லாததும் அவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டே இல்லை.அது ஒரு பெருமைக்கு உரிய விஷயம் போல அவர்கள் பேசிக் கொண்டார்கள்.

" நாமலாம் எந்தக் காலத்துல சைடு மிரர்,ஆரன்லாம் வச்சினு ஆட்டோ ஒட்னோம் " அத்தெல்லாம் இல்லாது ஆட்டோ ஓடாத இன்னா !!! காலங்காலமா ஆட்டோ ஓட்டினு இருக்கம் இந்த மேக் அப்லாம் இல்லாங்காட்டி இன்னா இப்போ! "

சொல்லிக் கொண்டே இருவரில் ஒரு டிரைவர் வடபழனி நெருக்கத்தில் ஏதோ ஒரு இடத்தில் நிறுத்தி ஒன்லி 5 மின்ஸ் என்று கூறிக் கொண்டு அருகாமை கடையில் என்னவோ வாங்கிக் கொண்டு மறுபடி வண்டியை எடுத்து எப்படியோ ஒருவழியாக வடபழனி சிக்னலில் இறக்கி விட்டார்கள். அந்த டிரைவர் ஒன்லி 5 மினிட்சில் போய் வாங்கிக் கொண்டு வந்தது டாஸ்மாக் சரக்கு தான் என்றார் பக்கத்தில் இருந்த மனிதர். என்ன ஒரு அனுமானம் பாருங்கள்!

நானாக நினைத்துக் கொண்டது டிரைவர்கள் குடிப்பதற்கும் சேர்த்தே தான் பயணிகளின் தோற்றத்தைப் பொறுத்து (இவன் ஏமாளியா விவரமானவனா?!) ஆட்டோ கட்டணம் நிர்ணயிக்கப் படுமோ என்னவோ!!!

ஷேர் ஆட்டோக்களில் கட்டணம் கொஞ்சம் குறைவு என்று அதில் பயணிக்கிறோம் ,அதில் பல ஆட்டோக்கள் தட தட பயணங்கள் தான் ,உயிருக்கு உத்திரவாதமெல்லாம் கேட்கவே கூடாது.வண்டிக்கு ஆரன் இல்லை சரி ஆனால் பிரேக்கே இல்லாமல் இத்தாம் பெரிய நகரில் ஷேர் ஆட்டோக்கள் ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றன.இதை என்னவென்று சொல்ல!

இதே மாநகராட்சிப் பேருந்தில் என்றால் சாதாரணப் பேருந்தில் 5 ரூபாய் கட்டணம்.
டீலக்ஸ் பேருந்தில் 9 ரூபாய் கட்டணம்.
குளிர்சாதன வசதி கொண்ட பேருந்தில் இதை எல்லாம் விட கொஞ்சம் அதிகம் ஆனால் ஆட்டோவை விட குறைவு.

இதிலிருந்து என்ன சொல்ல வருகிறேன் என்கிறிர்களா?! ஒன்றுமே இல்லை .
அவரவர் நியாயங்கள் அவரவர்க்கு. ஏனென்றால் இங்கு எதுவுமே முறைப்படுத்தப் படவில்லை.உனக்கு ஒரு பங்கு ,எனக்கு ஒரு பங்கு என்று லஞ்சம் மலிந்து எல்லாமே மேம்போக்காய் இருப்பதால் யாரையுமே கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போனது வாஸ்தவமாகி விட்டது.

100௦௦ ரூபாய் கொடுத்து சார்ஜன்ட் சீட் போட்டுக் கொண்ட டிரைவர் ஒரே ஆட்டோவில் 7 எட்டு பேரை ஏற்றிக் கொண்டு போக வழி இருக்கையில் ,ஷேர் ஆட்டோக்கள் ட்ராபிக் போலீஸ் கண்காணிக்கும் என்று தெரிந்தும் கூட தைரியமாய் ப்ரேக் இல்லாமல் பயணிகளை ஏற்றிக் கொண்டு போக வழி இருக்கையில், வேறு எதற்குத் தான் வழி இருக்காது. குடித்து விட்டு ஆட்டோ ஓட்டக் கூட வழி இருக்கையில் யாரும் யாரையும் கட்டுப்படுத்த முடியாது தான்.

அநியாய ஆட்டோ கட்டணங்கள் என்று புலம்புவதைக் காட்டிலும் குறித்த நேரத்திற்கு முன்பே கிளம்பி மாநகராட்சிப் பேருந்தில் பயணிக்கலாம் ,இல்லாவிட்டால் சொந்தமாய் கார் அல்லது பைக் வாங்கிக் கொள்ளலாம். அப்படியும் கூட சமயத்தில் ஆட்டோக்களை தவிர்க்க வழியில்லை என்பதே நிஜம்.
நோட் :
புகைப்படம் தி ஹிண்டு பத்திரிகை தளத்தில் இருந்து எடுக்கப் பட்டது.கூகுளில் தேடும் போது கிடைத்தது.நன்றி .

Monday, June 7, 2010

எக்ஸ்கியூஸ்மீ ...உங்களுக்கு சொந்த வீடா? வாடகை வீடாங்க!?

வாடகை வீட்டில் குடியிருப்பவர்களுக்கென்று சட்ட உரிமைகள் எதுவும் இருக்கிறதா? எத்தனை அதிக வாடகை கொடுத்து ஒரு வீட்டில் குடி இருந்தாலும் யாருக்கோ பயந்து கொண்டு வாழ்வதைப் போலான ஒரு நிலைமையை ஏற்படுத்தும் வீட்டு உரிமையாளர்களின் சர்வாதிகாரப் போக்கை கட்டுப்படுத்த சட்ட உரிமைகள் தேவையா இல்லையா? 20௦ ௦ ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஒரே வீட்டில் வாடகை கொடுத்து குடியிருக்கும் நபருக்கே அந்த வீடு சொந்தம் என்ற சட்டம் இன்னும் நடைமுறையில் இருக்கிறதா!

நடுத்தர குடும்பஸ்தர்களுக்கு தமது ஒட்டு மொத்த வாழ்நாளுக்கும் சேர்த்து தமக்கென்று ஒரே ஒரு சொந்த வீடு என்பது வாழ்நாள் லட்சியம் ...கனவு என்று சொல்லலாம்,அப்படி கட்டிய வீட்டை விற்கும் சூழ்நிலைக்கு தள்ளப் பட்டு மீண்டும் வாடகை வீட்டுக்கு குடியேறும் நிலை வந்தால் அந்த வாழ்வின் அர்த்தம் என்ன?!

வீட்டு உரிமையாளர்கள் ,வாடகைக்கு குடி இருப்பவர்கள் என்பதை தாண்டி இடைத்தரகர்கள் என்றொரு பிரிவு வாடகை வீடு தேடுபவர்களின் குரல்வளையை நசுக்கிக் கொண்டிருக்கிறதே,இதை எல்லாம் முறைப்படுத்த சட்ட ரீதியாக எதுவும் செய்ய இயலாதா? அகஸ்மாத்தாக மனிதத் தன்மையும் கொஞ்சம் நேர்மையும் கலந்த வீட்டு உரிமையாளர்கள் அல்லது சட்ட நிபுணர்கள் இதற்கு பதில் அளிக்க முயற்சிக்கலாம்.

800 சதுர அடி வீட்டுக்கு ஏழாயிரம் ரூபாய் வாடகை அட்வான்ஸ் வீட்டு உரிமையாளர்களின் நோக்கம் போல அவர்களது மனநிலைக்குத் தக்க தீர்மானிக்கப் படும் போல,முகப்பேரில் உறவினர் ஒருவர் வீடு தேடிக் கொண்டிருந்தார் நகர சந்தடி அற்ற புற நகரப்பகுதி வீடு ஒன்றிற்கே 900 சதுர அடி வீட்டுக்கு 8000 ரூ வாடகை 80 ,000 ரூ அட்வான்ஸ் கேட்கப் பட்டது ,இந்த அட்வான்ஸ் தொகையை எந்த அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை,ரொம்பத் தெரிந்தவர்கள் என்றால் தொகை குறையுமாம்,அறிமுகமற்றவர்கள் என்றால் 10 மாத வாடகையை அட்வான்ஸ் தொகையாகத் தர வேண்டியதாய் இருக்கும்.வாடகைக்கு வீடு தேடும் பலரும் இந்த அட்வான்ஸ் தொகையையே பெர்சனல் லோனில் தான் வாங்க வேண்டிய நிலையிலிருப்பவர்கள்,ஆக மொத்தம் வீட்டு வாடகையோடு இந்த பெர்சனல் லோன் டியூவும் மாதாந்திர செலவில் சேர்ந்து கொள்ளும்,

இன்னொரு சகிக்க முடியாத கஷ்டம் ,இடைத் தரகர்கள் இல்லாமல் வீடு வாடகைக்குக் கிடைத்தால் சரி இல்லையேல் அவர்களுக்கு ஒரு மாத வாடகைத் தொகையை கமிஷனாகத் தர வேண்டும்.சரி இப்படி கமிஷன் அடிக்கிறார்களே அதில் ஒரு நேர்மை குறைந்த பட்ச நியாயம் இருக்குமா என்றால் அதுவும் இல்லை,வீட்டு உரிமையாளர் நிர்ணயித்திருக்கும் வாடகைத் தொகையைக் காட்டிலும் இந்த இடைத் தரகர்கள் 500௦௦ அல்லது 1000 ரூ அதிகமாக சொல்லித் தான் வீட்டையே கண்ணில் காட்டுவார்கள்,


எங்களது காம்ப்ளக்சில் 400 சதுர அடிகள் கொண்ட சிங்கிள் பெட் ரூம் பிளாட் ஒன்று சென்ற மாதம் காலி ஆனது ,முன்பு இருந்தவர்கள் அந்த வீட்டுக்கு கொடுத்து வந்த வாடகை 3 ,500 ரூ ,வீட்டுக்கு வெள்ளை அடித்து புதுபித்து இருக்கும் அதன் உரிமையாளர் இப்போது அந்த வீட்டுக்கு நிர்ணயித்த வாடகைத் தொகை 4000 ரூ ஆனால் உரிமையாளர் இந்தப் பணியை ஒப்டைத்திருக்கும் இடைத்தரகர் அந்த வீட்டுக்கு நிர்ணயித்திருக்கும் வாடகைத் தொகை 5000௦௦௦ ரூ

இது தவிர குடிநீருக்கு மாதம் 350 ரூபாய் ,கரண்ட் யூனிட் ஒன்றிற்கு வாடகைக்கு குடி இருப்பவர்கள் மாத்திரம் 4 .50 ரூ கொடுத்தாக வேண்டும்,இதில் வீட்டு உரிமையாளர்கள் வைத்தது தான் சட்டம் ,சென்னையின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் குறைந்தது யூனிட்டிற்கு 3 ரூ கீழ் வாங்குவதே இல்லை.இதற்கெல்லாம் கேள்விமுறைகளே இல்லை.அப்படிக் கேள்வி கேட்பவர்களுக்கு வாடகைக்கு வீடு கிடைப்பதும் இல்லை.

இந்த இடைத் தரகர்களின் சாகசப் பேச்சு வலையில் சிக்காமல் ஒரு வீட்டுக்கு இத்தனை வாடகை தான் தகும் என நியாயமான வாடகைக்கு குடி போக மக்களுக்கு ஆலோசனை தரும் மையங்கள் எதுவும் தமிழகத்தில் இது வரை உருவானதுண்டா!?அரசு நிர்ணயித்துள்ள மின்சார கட்டணம் யூனிட் ஒன்றிற்கு 1 .50௦ ரூ,அதை பொருட்படுத்தாமல் அல்லது அரசை மதிக்காமல் தான் யூனிடிற்கு 3 .50௦ ரூ அல்லது 4 .50௦ ரூ கூடுதல் தொகை வசூலிக்கப் படுகிறது எனும் போது இது தண்டனைக்குரிய குற்றம் ஆகாதா?அரசாங்கத்தை அவமதிக்கும் செயல் ஆகாதா? இதற்கெல்லாம் என்ன வரைமுறைகள்!

இந்தத் தொல்லைகளில் அலைக்கழிக்கப் பட்டு நொந்து போய் கட்டக் கடைசியாய் சொந்த வீடு இல்லை பிளாட் வாங்குவது என்று முடிவெடுத்தால் சிரமம் குறைந்து விடப் போவதில்லை ,அதிகக் குடியிருப்புகள் கொண்ட ப்ளாட்களில் தான் பாதுகாப்பு கிடைக்கும் என்று நம்பிச் செல்வோம் அங்கே மாதாந்திர மெயிண்டனன்ஸ் தொகை கண்டிப்பாக 1000 க்கு குறையாது,லோனில் வீடு வாங்கியிருந்தால அந்தத் தொகையோடு செலவுக் கணக்கில் இந்த மெயிண்டனன்ஸ் தொகையையும் சேர்த்து தான் கணக்கிட வேண்டியதாய் இருக்கும்.

ஆக மொத்தம் சொந்த வீடு என்று ஆகி விட்டால் செலவு குறையும் என்று ஆசுவாசப் பட்டுக் கொள்ள முடியாது.முன்பு வாடகை வீட்டில் முறைவாசல் செய்பவர்களுக்கும் துவைக்க பெருக்க வருகிறவர்களுக்கும் கொடுக்கும் தொகை போக இப்போது atm ,ஜிம்,பார்க்,மெடிக்கல் சாப் வசதிகள் என்று பிளாட்டில் அழ வேண்டியதாய் இருக்கும்.இத்தனைக்கும் கூரை நமக்கில்லை கீழே தரை தளமும் நமக்கில்லை,பாண்டி விளையாட்டில் கோடு கிழிப்பதைப் போல துண்டு துண்டாய் கோடு கிழித்து வைத்திருப்பார்கள் கார் பார்கிங் என்று அதற்கும் லட்சக் கணக்கில் அழுது விட்டு மூச்சுக் காட்டாமல் இருக்க வேண்டும்.அப்போது தான் நீங்கள் ஒரு தேர்ந்த சொந்த பிளாட்வாசி .


இதைக்காட்டிலும் சிரமம் ஒன்றுள்ளது,வாடகை வீட்டில் குடி இருப்பவர்களுக்கு இடையிலான நட்புறவு, நீ யாரோ நான் யாரோ என்பதெல்லாம் சாதாரணம், பழைய குடித்தனக் காரர்கள் புதிதாகக் குடி வருபவர்களை எதிரிகளைப் போல அல்லது நாங்கள் இங்கே பல வருடங்களாய் இருக்கிறோம் நீ முந்தா நாள் மழையில் நேற்று முளைத்த காளான் ரீதியில் எல்லாம் தெரிந்த ஏகாம்பர தொனியில் தான் கண்ணெடுத்துப் பார்க்கிறார்கள்,இவர்களுக்கிடையே நல்ல நட்பு நீடிக்க அல்லது முளைக்கத் தான் முடியுமா?

பழகும் முறை ரொம்பத் தான் பாழ்பட்டுக் கிடக்கிறது,எப்போதும் நம்மை யாராவது ஏமாற்றி விடுவார்களோ என்ற பயம் ,ஜாக்கிரதை உணர்வு நொடிக்கொரு முறை மண்டையில் அலாரம் அடிக்குமோ என்னவோ! யாரும் யாரோடும் சுமுகமாய் பழகுவதே இல்லை,வெளிப் பகட்டுப் பேச்சுக்கள் எத்தனை நிமிடங்களுக்கு!

ஒரே மாதிரியான ஒரே அளவான வீடுகள் வீட்டு உரிமையாளரின் தனிப்பட்ட விருப்பங்களின் அல்லது மனநிலைக்கு ஏற்ப வெவ்வேறு தொகைகளில் வாடகைக்கு விடப் படுகிறது. சுமார் 600௦௦ சதுர அடிகள் கொண்ட நான்கு பிளாட் என்று வைத்துக் கொள்வோம்,ஒரே அளவான பிளாட் என்றால் எல்லாமே ஒரே வாடகைக்குத் தானே விடப் பட வேண்டும்,அப்படி இல்லை,முதல் வீடு 4000 ரூ,அடுத்த வீடு 4,500 ரூ அதற்கடுத்த வீடு 5000 ரூ ,இதற்கான கரண்ட் சார்ஜ் மற்றும் மெட்ரோ வாட்டர் மாதாந்திர தொகையிலும் நோக்கம் போல பாரபட்சம்,குடியிருக்கும் வாடகை வீட்டுக்காரர்களிடையே ஒற்றுமையோ நட்போ இருந்தால் இந்தக் குட்டு வெளிப்பட்டு என்றைக்கோ நீர்த்துப் போயிருக்கலாம்,இப்போது உண்மை தெரிந்தும் கேட்டுக் கொள்ள முடியாத மனக்குமைச்சல் ,நம்பிக்கையின்மை தான் மிஞ்சக்கூடும்.

இதை எல்லாம் தாண்டி வந்தாச்சா? உட்கார்ந்து மூச்சு வாங்கிகிட கூடாது, மாச செலவுன்னா அது ஹவுசிங் லோன் கட்றதும் வீட்டு வாடகை,தண்ணி பில்,கரண்ட் பில் கற்றதோட முடிஞ்சுடுத்தா என்ன? இல்லையே, நைட் தூங்கிட்டு இருக்கீங்க,உங்க குழந்தைக்கு படுத்திருக்கற பொசிசன் மாறினதுல எதோ ஒரு செகண்ட்ல திடீர்னு கழுத்து சுழுக்கிடுது இதென்ன கிராமமா சுழுக்கு எடுத்து விடறவங்களைத் தேட...இல்லனா வீட்டுக்கு வீடு பாட்டிகள் இருக்காங்களா என்ன? தனிக் குடும்ப அவஸ்தைகளை கேளுங்க, வேற வழியே இல்லை குழந்தை வலியில போடற கூப்பாடு பெத்தவங்க நம்மள டாக்டர் கிட்ட ஓட வைக்கும் ,டாக்டர் சும்மா தொட்டுக் கூடப் பார்க்க மாட்டார், கன்சல்டிங் fee 300௦௦ ரூ க்கு குறையா வாங்கினா அவர் திறமையான டாக்டர் இல்லையாம்!ஹாஸ்பிடலும் சும்மா சொல்லக் கூடாது இன்டீரியர் டெகரேசன் கூடக் குறைய ஸ்டார் ஹோட்டல் ரேஞ்க்கு மெயிண்டன் பண்ணிருப்பாங்க.அதுக்கெல்லாம் சேர்த்து தான் கன்சல்டிங் fee வாங்கறாங்களோ என்னவோ!மாசம் ஒரு தடவை யாருக்காக டாக்டரை பார்க்கப் போனாலும் சர் பர்ஸ் ஊசி குத்தின பலூன் தான்.

என்னத்தை சொல்ல இதோட நிறுத்திக்கிறேன்,

முடிவு பெறாத அல்லது ஒரு ஒழுங்கான வடிவமற்ற இந்தக் கட்டுரை போலவே தான் நான் மேலே சொன்ன விசயங்களும் எப்போதுமே வரையரைப் படுத்தப் படுவதே இல்லை எனும் தார்மீக வருத்தத்தோடு இந்த பதிவை முடித்துக் கொள்கிறேன்.