Wednesday, August 5, 2009

நடுகற்கள் ஆயினவே எல்லைக் கற்கள் ...?!

கடக்கும் பாதைகள்
ஓர் நாள்
பேசத் தொடங்கினவாம்
கடந்து போனவர்களைப் பற்றி ;
அதில் மாண்டவர்களும் உண்டோ?
மீண்டவர்கள் மட்டுமா ?
கேள்விகள் கேட்டனவாம்
எல்லைக் கற்கள் ;
பூவும்
பிஞ்சும்
காயும்
கனியும்
உதிரும் சருகும்
யாவும் ஒன்றே
கடத்தல் ஒரு செயல்
கடப்பது திண்ணம்
மாள்வதும் மீள்வதும்
கணக்கில் ஒன்றே
கணக்கான கணக்கு
கொக்கரித்தன பாதைகள்
நடுகற்கள் ஆயின எல்லை கற்கள்...
கடப்போம்
யாவரும்
என்றேனும் ஒருநாள்?!

Tuesday, August 4, 2009

கண்மணி குணசேகரனின் "வெள்ளெருக்கு" அருமையான சரக்கு .

சில மாதங்களுக்கு முன் எழுத்தாளர் பாராவின் பக்கங்களில் "கண்மணி குணசேகரனின் "படைப்புகள் புத்தகத் திருவிழாவில் வாங்கத் தகுந்தவை எனப் பரிந்துரைக்கப் பட்டிருந்தன.வாங்கி வாசிக்க வேண்டும் என நினைத்துக் கொண்டே இருந்தேன் ,ஆனால் அப்போது கிடைக்கவில்லை.

சென்ற மாதம் அவரது "வெள்ளெருக்கு சிறுகதைத் தொகுதி " என் கைக்கு கிடைத்தது. அடடா...!வாசித்த அத்தனை சிறுகதைகளுமே அருமை.வட்டார வழக்கில் கொஞ்சமும் காம்ப்ரமைஸ் செய்து கொள்ளாமல் அங்கத்திய மக்களின் வாழ்வை அப்படியே கண்முன் காட்சியை விரிய வைப்பதைப் போன்ற அசாத்தியமான எழுத்து நடை .வாசித்து முடித்ததும் எப்படி இப்படி ஒரு எழுத்தை இத்தனை நாட்கள் தவற விட்டோம்?! எனும் எண்ணமே மேலோங்கியது .

மொத்தம் 14 சிறுகதைகள் ;


  1. கொடி பாதை

  2. ஆணிகளின் கதை

  3. சமாதானக் கறி

  4. புள்ளிப்பொட்டை

  5. கிக்குலிஞ்சான்

  6. மழிப்பு

  7. ஏவல்

  8. வலை

  9. ராக்காலம்

  10. ஆண்

  11. வனாந்திரம்

  12. சீவனம்

  13. வெள்ளெருக்கு

  14. வண்ணம


1. கொடிபாதை :-



முக்கித் திணறும் ஒரு பேருந்தும் அதில் மூச்சு விடத் தவிக்கும் பயணிகளுமாய் இந்தச் சிறுகதையை வாசித்து நிமிர்கையில் நாமும் ஒரு பட்டிக்காட்டுப் பேருந்தின் சக பயணியாய் ...அப்பாடா...ஒரு வழியாய் இறங்க வேண்டிய நிறுத்தம் வந்து விட்டது என உணரும் ஆசுவாசம் மனதில் எழாமல் இல்லை. அத்தனை இடைஞ்சலும் அப்பிக் கொண்ட நெரிசலுமாய் பேருந்தே பிரசவிக்கப் போகிற பெண் போல இக்கதையில் சித்தரிக்கப் பட்டிருப்பது செறிவு.அப்படிப் பட்ட ஒரு பேருந்தில் நிறைமாத கர்ப்பிணி ஒருத்தி பிரசவ வலி எடுத்து மருத்துவமனை செல்ல பயணிக்கிறாள் என்றால் ...அந்தச் சூழலில் அவ்விடத்தில் என்னவெல்லாம் சம்பாசனைகள் நிகழும் ,அந்தப் பெண்ணின் வேதனை எத்தகையது ? கடைசியில் அவள் நல்லபடியாக பெற்றுப் பிழைத்தாளா? எனும் வினாவுக்கு விடையே இக்கதை. அந்த கர்ப்பிணியை நினைத்து வாசகர்களுக்கு தோன்றும் கவலை கூட ௨ ௨ கடைசி வரிகளில் மறக்கடிக்கப் படுவதே இக்கதையின் வெற்றி. இங்கே ...இன்னின்ன விஷயங்கள் இப்படித் தான் நடக்கும் என வரையறுக்கப் பட்ட தன்மை அதற்க்கு மேல் புரட்சிகரமான எவ்வித நினைப்பையும் வாசகர்களுக்கு ஏற்படாமல் தடுத்துக் கொண்டே செல்வது இதம் .



ஆணிகளின் கதை :-

வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்களின் வாழ்வியல் பிரச்சினைகள் வாழும் வரை மட்டும் தான் என இல்லாமல். இறந்த பின்னும் தொடரும் இன்னல்களை இப்படி ஒரு புனைவாக தர முடியுமா என ஆச்சரியப் படுத்தும் கதை இது. ஊர்நாட்டுப் புறத்தில் ஒரு வழக்கம் தொன்று தொட்டு உண்டு. பேய் (நம்பிக்கை இருப்பவர்கள் நம்புவார்கள் போல?!) பிடித்தவர்களிடமிருந்து பேயை ஓட்ட கோடாங்கியை அழைத்து பின்னிரவில் உடுக்கை சத்தம் காதைப் பிளக்க திருநீறு அடித்து ஆணோ பெண்ணோ அவர்களின் தலை முடியை ஆலமரத்தின் பட்டையோடு சேர்த்து ஆணி அடித்து பேயை அந்த ஆணியில் சிறை வைத்து விட்டு வருவார்கள்!!! அந்த ஆணி மழுங்கி உதிரும் வரை அந்தப் பேய் அதில் சிறை இருக்கும் என்பது (மூட) நம்பிக்கை .அந்த நம்பிக்கையில் பின்னப் பட்ட கதை இது.பேய்களிலும் ஆண் பேய்..பெண் பேய் மீது மோகம் கொண்டு இம்சிக்கும் என்பது இக்கதையில் புதுமை. ஆக மொத்தத்தில் அகால மரணமடைந்து ஆயுள் முடியும் முன் இறக்கும் ஆணோ பெண்ணோ அவர்களது பிரச்சினைகள் செத்தும் ஆணிகளில் அடித்து அடக்கப் பட்ட பின்னரும் தொடரும் என்பது ஆச்சரியமான கற்பனை தான்!

சமாதானக்கறி :-

குறவர் சமூகத்தில் தாய் மாமனுக்கு தன் மருமகள்களின் மேலிருக்கும் அநியாய அதிகாரத்தை எள்ளி நகையாடும் கதையே சமாதானக் கறி .சிட்டுவுக்கும் சிட்டானுக்கும் கல்யாணம் நடக்கிறது . சிட்டுவின் தாய்மாமன் சின்னக் காத்தானுக்கோ ஓரம் சாரமாய் தன தள தள மருமகள் மீது தகிக்கும் காமம். அக்கா மகள் தான்...தூக்கி வளர்த்த பெண் தான் ஆனாலும் அடங்காத ஆசை எட்டி எட்டிப் பார்க்க கல்யாணத்தின் பின் சாந்தி முகூர்த்தம் நடக்க விடாமல் சின்னக் காத்தானும் அவனது கூட்டாளிகளும் சிட்டு வீட்டில் தகராறு செய்கிறார்கள் .சின்னக்காத்தான் தாய்மாமனுக்கு சீர் முறைமைகள் சரியாகச் செய்யவில்லை,இப்போது கூட நான் சிட்டுவைத் தூக்கிக் கொண்டு போய் என் மனைவியாக்கிக் கொள்ளுவேன் ,அது தாய்மாமனான தனக்கான உரிமை என்கிறான்.அவனை சமாதானப் படுத்த மறுபடி அவனுக்கு தாய்மாமன் சீர் செய்கிறார்கள் ,குறவர் சீர் செய்யும் முறைகள் இக்கதையில் சுவாரஸ்யமான பகுதி, சதைப் பிடிப்பான வளப்பமான பன்றிக் கறி(கோழியும் ஆடும் வெட்டினால் தாய்மாமன் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டான்...பன்றி தான் இங்கே அதி முக்கியம் ) அதிலும் எலும்பில்லாத கறியை அள்ளி அள்ளி திகட்டும் வரைக்கும் தாய்மாமனுக்கு இலையில் போட்டுக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் அவனுக்காய் அழுக்கும் வரை,கூடவே தலை நிமிர முடியாதவாறு போதையில் திளைக்க வைக்கும் கள்ளு மொண்டு மொண்டு ஊற்ற வேண்டும் .கடைசியாக தாய்மாமன் மனம் குளிரும் வண்ணம் கொஞ்சம் ரொக்கப் பணம் ,இதில் அவன் மனம் சமாதானமானால் தான் கல்யாணமான பெண் தன கணவனிடம் முழுதாகப் போய்ச் சேர முடியும் ,இல்லையேல் அவளை தாய்மாமன் தூக்கிக் கொண்டு போய் தன் வீட்டில் வைத்து குடும்பம் நடத்தலாமாம்,இதுவே அவர்தம் சமூகத்து நீதி. சமாதானக்கறி கதைக்குத் தோதான தலைப்பு தான் இல்லையா பின்னே?! சிட்டு சின்னக்காத்தானிடம் இருந்து தப்பினாலா? சிட்டானுடன் வாழ்ந்தாளா? கதையை படித்து தெரிந்து கொள்ளலாம்.



புள்ளிப்பொட்டை :-

ஊர் ஊராகப் போய் பாத்திரங்களுக்கு ஈயம் பூசிக் கொண்டு ஜீவிக்கும் ஒரு எளிய தம்பதிகள்,பிள்ளைகள் மனைவியின் தாய் வீட்டில் வளர ஏக்கங்களை சுமந்து கொண்டு திரியும் வறுமை . பிள்ளைகள் உடன் இல்லா தனிமைக்கு நொந்து போய் ஆசை ஆசையாய் உடலெல்லாம் புள்ளிகள் கொண்ட ஒரு சாம்பல் நிற கோழிக் குஞ்சை விலைக்கு வாங்கி வளர்க்கிறாள்,அந்தக் கோழிக் குஞ்சு வளர வளர இவர்களின் இடப் பெயர்வுகளின் போது அது மற்ற சேவல்களிடம் மாட்டிக் கொண்டு படும் இன்னல்களை ஒரு கோழியின் நிலையில் இருந்து யோசிப்பதைப் போல கதை நகர்கிறது. பல சேவல்களால் துரத்தப் படும் புள்ளிப்பொட்டை தானாக விரும்பி ஏற்பது உச்சியில் சிவப்புக் கொண்டை கொண்ட ஒரு பளீர் வெண்ணிறச் சேவலை (கோழிக் காதல் ...!!! )பறவைகளும் மிருகங்களும் இனப் பெருக்கத்திற்காக மட்டுமே கூடும் எனும் வாதத்தை இக்கதை உடைப்பதைப் போல இல்லை?! கொழிக்கும் காதல் உண்டு தான் போல?! சரி மீதிக் கதையை தொடர்வோம்...எப்போதும் ஜன சந்தடியில் ஒன்று சேவல்கள் அல்லது மந்தையில் பந்து விளையாட வரும் சிறுவர்கள் அப்புறம் தன்னை வளர்க்கும் தம்பதிகள் இவர்களால் ஏதேனும் ஒரு காரணத்திற்காக விரட்டப் படும் புள்ளிப்பொட்டை சூல் கொண்டு ஒரு முட்டை அதிலும் முதல் முட்டை இடப் படும் பாட்டை சித்தரித்திருக்கும் வரிகள் அருமை. அதை வளர்க்கும் அந்தப் பெண் அது முட்டையிட்ட பின் கண்களில் நீர் தழும்ப தன் மகளை நினைத்துக் கொள்கிறாள். ஓரிடத்தில் நிலையாமல் நகர்ந்து கொண்டே இருக்கும் தங்களது வாழ்க்கை முறையில் எப்படி வயது வந்த தங்கள் மகளை அழைத்துக் கொண்டு திரிவது? புள்ளிப்பொட்டை கதி தானே அவளுக்கும்? என அவள் புலம்பும் போது நிஜமே என ஒத்துக் கொள்ளத் தான் தோன்றுகிறது.



கிக்குலிஞ்சான்: -

கவுதாரிகளை நம்பி சாமான்ய ஜீவனம் நடத்தும் ஒரு வயதான மனிதனின் கதை ,கவுதாரிகளை வைத்தே கவுதாரிகளை பொறி வைத்துப் பிடிக்கும் கலை கற்ற அந்த கிழவன் தன் வாரிசுகளை நம்புவதை விடவும் தான் வளர்த்த கவுதாரிகளை நம்புகிறான் தன் ஜீவனத்திற்கு ,இவனது வைராக்கியம் பிடிக்காத மகனும் மகளும் அவர்களது குத்தல் பேச்சுகளும் அவமதிப்புகளும் தொடர கிழவன் கவுதாரிகளை
வேட்டையாடி உப்பும் மிளகாய்த் தூளும் தூவி திகட்டத் திகட்ட தின்கிறான் சில காலம்,பிறகு கள்ளுக் குடித்த போதையில் அவனுக்கு கீழே விழுந்து முதுகுத் தண்டு ஓடிய நடமாட முடியாமல் கட்டிலில் சீல் பிடித்த புண்களுடன் அல்லாடுகிறான்...அப்போதும் அவனது கட்டிலுக்கு மேலே கூண்டில் "கிக்குலிஞ்சான்...கிக்குலிஞ்சான் என பழக்கி வைத்த தொனியில் கத்திக் கத்தி சண்டையிடும் தன் வளர்ப்புக் கவுதாரிகளைக் கண்டு துன்பம் மேலிட அவனது கண்களில் நீர் வழிந்து ஓடுகிறது .கவுதாரிகளையும் கிழவனையும் கொண்டு நகரும் இக்கதையும் அருமை .

மழிப்பு :-

முன்பெல்லாம் கிராமத்து நடைமுறை என்னவெனில் ஊர்ப் பொது நாவிதர்
மற்றும் சலவைத் தொழிலாளிகளுக்கு தினம் வேலைக்கு கூலி தருவதில்லை வருடக் கூலி தான்...இத்தனை மூட்டை நெல் இத்தனை படி கம்பு ..அல்லது சோளம் என அளப்பார்கள். இதை வாங்கிக் கொண்டு வருடம் முழுக்கவும் அவர்கள் தினம் உழைப்பார்கள், இதனால் அவர்களது வறுமை எப்போதும் அன்று தீர்ந்ததே இல்லை. அப்படிப் பட்ட நாவிதன் ஒருவனை கதை நாயகனாகக் கொண்ட இக்கதை நச் சென்று நடுமண்டையில் அடிப்பதைப் போல வலிமையான வரிகளோடு நகர்கிறது, நாவிதனின் தயவு ஊர்க் காரர்களுக்கு வேண்டும் இல்லையேல் சிரைக்காத தாடியும் மீசையும் கோரையாய் வளர்ந்து முரடாகிப் போக சீக்காளி போன்ற தோற்றம் வரும். கல்யாணம் ..காட்சி என்று வெளியிடங்களுக்குப் போக இயலாது. நாவிதனுக்கோ வருடத்திற்கு ஒருமுறை அளக்கும் நெல்லும் கம்பும் கூட ஊர்க்காரர்கள் வெள்ளாமை சரியில்லை ...பயிர் நஷ்டம்,கடன் என தள்ளிப் போட்டதில் தன் வயிறு காயும் கோபம் ...கூடவே அந்த வட்டார மக்களுக்கு சோற்றை விட முக்கியமாகிப் போன கள்ளு கிடைக்காத ஆத்திரம் ,இத்தனையும் சேர்ந்து கொள்ள தன் ஊர்க்காரர்கள் முடிவெட்டிக் கொள்ள வந்தால் நாளை...நாளை என தவிர்த்துக் கொண்டே போகிறான்,தாங்க முடியாத சிகை வளர்ச்சியில் நொந்து போனவன் ஒருவன் வேலை மெனக்கெட்டு நாவிதனுக்கு கள்ளு வாங்கித் தந்தாவது முடி வெட்டிக் கொள்ள முனைகிறான் .சுள்ளென்று சரக்கு உள்ளே போனதும் நாவிதன் போதை ஏறி தனக்கு கூலி தராமல் வஞ்சிக்கும் முதலாளிமார்களையும் ...ஊர் ஜனங்களையும் திட்டித் தீர்க்கும் கடைசிவரிகள் யதார்த்த நிஜங்கள் .வாசித்துப் பாருங்கள் புரியும்.

புத்தகம் - வெள்ளெருக்கு
எழுத்தாளர் -கண்மணி குணசேகரன்
பதிப்பகம்- தமிழினி
விலை- ரூபாய் 90

தொடரும் ...

நானிருப்பது ஈழத்திலோ ?!

திடுக் திடுக்
திருப்பங்களில்
தடக் தடக்கென
தட தடக்கும் இதயங்களுக்குச்
சொந்தக்காரர்களாகிப் போனதால்
இலை அசையும் போதெலாம்
இடி இடிக்கக் கூடுமெனும்
அனுமானம் தீர்மானமாய்
மிஞ்சிப் போன
பயக் காடுகளாயின
எம் நாடாயின காடு .
கூடுகள் எங்கே ???!!!
எம் வீடுகள் எங்கே ???!!!
நானிருப்பது ஈழத்திலோ ?!

சிரிக்கும் தலையணைகள்








தலையணை சிரிக்குமோ?!


தலையணை சிரிக்குமோ?!

வெடித்துச் சிதறியும்

கசிந்து உருகியும்

மௌனச் சிதறல்களாய்

புதைந்து போன

பல துக்கங்களால்

தினம் நனைந்து

தினம் உலர்ந்து

துவண்டு சருகாகி

கசங்கி நசிந்த

தலையணை ஒன்று

கண்ணீர்க் கோடுகளை

வெறுக்கத் துவங்கிய

சிலநாட்களின் பின்

ஏதேனும் ஒருநாளில்

துள்ளத் துடிக்க

கை கால் அசைத்திடும்

சின்னஞ்ச்சிறு

தளிரின் அசைவுகளுக்கு

நழுவாமல் அண்டக் கொடுக்கையில்

குலுங்கிச் சிரிக்கலாம் ...!

தலையணை சிரிக்குமோ?!

Monday, August 3, 2009

இருளும் இனியதே?!


இழுத்து இழுத்து
போர்த்தினாலும்
தொடரும் பகலால்
உரிக்கப் பட காத்திருக்கும்
கன்னங்கரிய துப்பட்டி ...
இருட்டு ;
வெளிச்சப் பொட்டுக்கள்
திகட்டும் போது
ஒவ்வொருநாளும்
மீளும் சொர்க்கம்
இருள் ...
இனியதே !?
Note: படம் கூகுளில் இருந்து எடுத்து பயன்படுத்தப் பட்டது ,நன்றி கூகுள்.

Tuesday, July 28, 2009

அழகர்சாமியின் குதிரையும் பாஸ்கர் சக்தியும்


அழகர்சாமியின் குதிரையும் பாஸ்கர் சக்தியும்
மிக மிக எளிமையாக போகிற போக்கில் யாரேனும் கதை சொல்ல இயலுமா ?பாஸ்கர் சக்தியால் இயலும்.இவரது இரண்டாவது சிறுகதைத் தொகுப்பான அழகர்சாமியின் குதிரையில் மொத்தம் ஒன்பது சிறுகதைகளும் இரண்டு குறுநாவல்களும் வாசிக்கக் கிடைத்தன.

வெண்ணிலா கபடிக் குழு திரைப் படத்தில் பல இடங்களில் சரளமாக விரவியிருந்த சரவெடி ஹாஸ்ய நெடி ஜெயமோகனின் கருத்தை உண்மையாக்கியது

ஜெயமோகனின் வலைத்தளத்தை வாசிக்கும் போது ஒருமுறை அவர் பாஸ்கர் சக்தியின் வசன ஆற்றல் குறித்து சொல்லியிருந்த அவரது கருத்து இப்போது ஞாபகம் வருகிறது ,பாஸ்கரின் எழுத்துக்களில் சடக் சடக்கென்று கடந்து போகும் சமூகம் மற்றும் கதை மாந்தர்கள் குறித்த எள்ளல்களை அவர் தனக்கே உரிய பாணியில் நகைச் சுவை தோய்த்து காயப் போட்டிருக்கும் விதத்திற்கு தான் தேனி குசும்பு என்று பெயர் போலும் .

கனகதுர்கா

இது தான் முதல் சிறுகதை ...மும்பைக்கு வேலை நிமித்தமாகச் செல்லும் ஒரு இளைஞன் வேலை ஒழிந்த நேரத்தில் யதேச்சையாக அங்கே பக்கத்தில் இருக்கும் மனநல மருத்துவமனையில் நடக்கும் தமிழ் பட ஷூட்டிங் பார்க்கப் போகிறான்.வெகு தற்செயலாகத் தான் அங்கே ஒரு இளம்பெண் இவனிடம் ஒரு உதவி கேட்கிறாள் ...அவளது பெயர் தான் கனக துர்கா ...
அவளது பெற்றோரைக் கண்டு பிடித்து அவளை அந்த மனநலக் காப்பக மருத்துவமனையில் இருந்து மீட்க அவன் உதவ வேண்டும்,இதுவே அவளது கோரிக்கை.

கனக துர்காவை மீட்க அந்த இளைஞன் படும் அலைச்சல்களையும் மன உளைச்சல்களையும் பிரத்த்யேக மெனக்கிடல்கள் எதுவும் இன்றி கிண்டலும் அங்கதமும் குறையாமல் கதையை நகர்த்திப் போய் கடைசியில் அட இதற்காகவா இத்தனை அலைச்சல் எனத் தோன்றும் நொடியில் மறுபடி கதை முதலில் இருந்து ஆரம்பிப்பதைப் போலொரு தோற்றம் தரும் சிறுகதை.

அடுத்து வருவது உதயாவுக்கு திலகா சொன்ன கதை .

ஒரு அம்மா தனக்கு நேர்ந்த அல்லது தான் கடந்து வந்த மூன்று காதல்களை தன் மகளிடம் பகிர்ந்து கொள்வதைப் பற்றிய எளிமையான நடையுடன் நகரும் சிறுகதை ,இளமையின் மகரந்தப் படிகளில் நிற்கும் தன் மகளுக்கும் காதல் வந்திருக்கக் கூடும் என யூகிக்கும் திலகா தன் மகளான உதயாவுக்கு பெரிதான உபதேசங்களோ ...மிரட்டுதல்களோ இன்றி தன் வாழ்வில் தான் கடந்து வந்த தனது காதல் காலங்களை அழகாக திரும்பிப் பார்த்து அதை மகளிடமும் பகிர்ந்து கொள்வது வாசிக்க இனிமை. தனக்கு எது நல்லது ..எது கேட்டது என்பதைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை திலகாவைப் போல எத்தனை அம்மாக்கள் தங்கள் மகள்களிடம் ஒப்படைக்கக் கூடுமோ?! ஒருவேளை இந்தக் கதையை வாசித்தால் மாற்றம் வரலாம்...!!!

அடுத்தது "கண்ணாடியைக் கண்டடைதல் "

இங்குள்ள ஒன்பது கதைகளில் வாசிக்கும் போதும் அதற்குப் பிறகும் அதிகம் சிரிப்பு மூட்டும் கதை இதுவே என்பது எனது கருத்து .சதா ஒருவித வித்யாசமான மனோபாவத்துடன் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ஆனந்தன் என்றொரு கதாபாத்திரம். பெயருக்குத்தான் அது ஆனந்தன் ...ஏன் அது நீங்களாகக் கூட இருக்கலாம்...நானாகக் கூட இருக்கலாம் ...சிலர் வெளியில் சொல்லக் கூசிக் கொண்டு உள்மனதில் நினைக்கும் விந்தைக் கனவுகளை இங்கே அவன் தன் நண்பனிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறான். இப்படியும் கூட தோன்றுமா எனும் வகையில் ஆனந்தனும் அவனது கற்பனைகளும் காமெடிக் கலக்கல்கள், அப்படிப் பட்ட ஆனந்தனையே கற்ப்பனையில் விஞ்சும் வண்ணம் அவனுக்கொரு மனைவி அமைந்ததும் ஆனந்தனின் புதுப் புது கற்பனைகள் கொஞ்சம் மட்டுப் படுகின்றன. படித்துக் கொண்டே...இல்லை...இல்லை படித்து முடித்த பின்னும் சிரிக்கலாம் இந்தக் கதையை நினைத்து.

மகன் மற்றும் மின்னு இரண்டு சிறுகதைகளும் ஆனந்த விகடனில் நான் ஏற்க்கனவே வாசித்தவை தான், இரண்டுமே அட அட..அடடா...ரகக் கதைகள்,பெரிய கற்பனைகளோ வர்ணனைகளோ இல்லை,ஒரு சாலையில் நடந்து கொண்டிருக்கிறோம் கூட நடக்கும் பயணியின் செயல்களை அல்லது நடவடிக்கைகளை பார்த்தும் பார்க்காமல் GAVANIPPOM தானே ...அப்படித் தான் பாஸ்கரின் கதைக் களங்கள் அமைகின்றன.வாழ்வில் நம் கவனித்தும் கவனிக்காமல் விட்டதுமான சம்பவங்களை தனக்கே உரிய நகைச்சுவை கலந்து படிக்கத் தருவது கிராமத்து தென்னந்தோப்பில் ஓசியாக குடிக்கக் கிடைத்த இளநீர் போல அத்துனை மனநிறைவு.அத்துனை இதம் .

குறுநாவல்களில்

எழுநாள் சூரியன் எழுநாள் சந்திரன் .... நிச்சயம் வாசிக்கும் அனைவரையும் கவரும் தன்மையில் அமைந்து விட்ட அருமையான படைப்பு ,

"ஞாயிற்றுக் கிழமை நகையைக் காணோம்

திங்கட்கிழமை திருடன் கிடைத்தான்

செவ்வாய்க் கிழமை ஜெயிலுக்குப் போனான்

புதன் கிழமை புத்தி வந்தது

வியாழக் கிழமை விடுதலை ஆனான்

வெள்ளிக் கிழமை வீட்டுக்கு வந்தான்

சனிகிழமை சாப்பிட்டுப் படுத்தான்."


பால்யத்தில் கிராமத்துப் பள்ளிகளில் பயிலும் வாய்ப்புக் கிடைத்த அனைவருக்கும் பரிச்சயமான பாடல் தான் இது, இந்தப் பாடலைப் போலவே திருடனின் வாழ்வு திருந்தி அமைந்து விடுவது இல்லை தான்...


ஒரு கிராமம் அங்கே ஒரு மிராசுதார் ,அவருக்கு ஒரு தம்பி முரட்டு மிராசுதாரும் ,பகுத்தறிவுத் தம்பியும் நல்ல எதிர் எதிர் துருவங்கள் , நகைகளிலும் அதிகாரங்களிலும் மோகம் கொண்ட அனேக பாமர மனைவிகள் போலவே ஒரு அண்ணி ...விவரம் அறிந்தும் அறியாத வயதில் அவர்களுக்கொரு மகன்,அவனைச் சுற்றியும் அவனது சித்தப்பாவைச் சுற்றியும் சுழலும் கதை .சித்தப்பாவின் ஜாதி மீறிய காதல் அதை வெறுக்கும் அப்பாவேலையாட்களுக்கு மிராசுதாரரின் மேலிருக்கும் சொல்லவொண்ணா பயம்.

மொத்தத்தில் மிராசுதார் வீட்டில் நகை காணாமல் போக அதைத் திருடிய திருடனான வீட்டு வேலையாள் அவரிடம் கொண்ட பயம் காரணமாக தப்பிஓட முயன்று முடிவில் பிடிபட்டு விடுவோமோ என்ற பதட்டத்தில் கிணற்றில் தவறி விழுந்து அநியாயமாக மரணிக்கிறான்.


மறுபடி மேலே உள்ள பாடலை மறுபடி பாடிப் பாருங்கள்ஒரு சோகம் மனதில் தழும்பத் தான் செய்கிறது.ஞாபகங்களைக் கிளரும் கதை இது.

அழகர்சாமியின் குதிரை இது அடுத்த குறுநாவல்;

இதுவே இத்தொகுதியின் தலைப்பும் ஆனது .



இதைக் குறித்து தனியாகவே ஒரு பதிவிடலாம்.

தேனியைச் சுற்றி இருக்கும் ஒரு சிறு கிராமத்தில் அழகர்சாமியின் குதிரை வாகனம் காணாமல் போவதும் அதைத் தொடர்ந்து நிகழும் சம்பவங்களுமே கதை. எல்லாமே காமெடிக் கூத்துக்கள் தான்.கிராமத்து வெள்ளந்தித் தனம் என்பார்களே ...அதே தான். மக்களும் ...மண்ணும் அதன் மணமும் .எல்லாக் கதைகளுமே அருமை
அருமைஅருமைஅருமை
அதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை .

நீங்களும் வாசித்துப் பார்க்கலாம்

நிச்சயம் சோர்வைத் தராத படைப்புகளில் ஒன்று இப்புத்தகம்.

Wednesday, July 8, 2009

உயிரோடை சிறுகதைப் போட்டிக்காக எழுதப் பட்ட சிறுகதை

சூடாமணியின் கணவர்(கள்) !?
நான் மதுசூதனன்,
இரவு தான் வைசாக் வந்தேன் ;

ஒரு தொழில் முறைச் சந்திப்புக்காக ....
படேல் வருவதாகச் சொல்லியிருந்தான் இன்று மாலை சரியாகஆறு முப்பதுக்கு ...ம்ம்...காத்திருக்கிறேன் மதியம் மூன்று மணியிலிருந்தே ?! அந்த இத்துப் போன படேல்லுக்காக அல்ல !
ஒவ்வொரு மாதமும் இப்படி ஒரு காத்திருப்பு அவசியமில்லை தான்...ஆனாலும் மனம் சொல்வதை உடல் பெரும்பாலும் கேட்பதே இல்லையே!!!
ஆர்ப்பாட்டமாகச் சிரிக்கும் பழக்கமுடைய ஆந்திர கோங்குராக்களை அவர்களின் நிறத்துக்காக மட்டுமல்ல சொல்லக் கூடாத இன்னும் பல அதிரடி சாகசங்களுக்காக அடிக்கடி ...அடிக்கடி ...அடிக்கடியும் நான் தரிசிப்பது உண்டு தான்.
சூடாமணிக்கும் தெரிந்திருக்கக் கூடும் !!!
ஒரு யூகம் தான்...
அவள் என்னிடம் இதுநாள் வரை கேட்டதே இல்லை...
சமீப காலங்களில் அவள் என்னிடம் இது விசயமாக குடைந்து...குடைந்து கேள்வி கேட்டு பெரிதாகச் சண்டை போட வேண்டும் என்ற அல்ப ஆசை என்னை பெரும் பிசாசைப் போலப் பிடித்து ஆட்டுகிறது.
அவளென்னவோ எதைப் பற்றியும் அலட்டிக் கொண்டதாகத் தெரியவில்லை.
என்னைப் பொறுத்தவரை ...நான் இதுவரை செய்ததும்...செய்வதும்...செய்து கொண்டிருப்பதும் எனக்கொன்றும் பெரிய மன ஆறுதலையோ இன்பத்தையோ...உல்லாசத்தையோ நிச்சயமாகத் தரவேயில்லை ...அதைத் தான் என்னால் நம்ப முடியவில்லை.
ஏன்???
இப்போது கூட சூடாவை செல்லில் அழைத்துப் பேசினேன். எப்போதும் போலத் தான் பேசினாள் ;

டிபன் சாப்டிங்களா ?கொண்டு போன திங்க்ஸ் எல்லாம் பத்திரம்...போன தடவை மாதிரி வாட்சை ஹோட்டல் பாத்ரூமுக்குள்ள வச்சிட்டு டிரெயின் ஏறிடாதிங்க .

நான் எனக்குள் சிரித்துக் கொண்டேன் ...இந்த முறை வாட்ச் இல்லை...சூடாவின் காசுமாலை !!!???

இது சூடாவுக்குத் தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை.அவள் செல்லில் என்னுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது அவளருகில் வேறு யாரோ பேசிக் கொண்டே இருக்கும் அரவம் எனக்குக் மகா எரிச்சலைத் தந்தது.

யாராக இருக்கும் ?

அவளிடமே கேட்டேன் .

என் ஃப்ரெண்டு சித்ராவும் அவ ஹஸ்பண்டும் வந்திருக்காங்க ...நாங்க பேசிட்டு இருக்கும் போது தான் நீங்க கூப்பிட்டிங்க ...வச்சிடவா ?நானென்னவோ அவர்களுக்கு இடைஞ்சல் போல அவள் இப்படிக் கேட்டது எனக்கு கொஞ்சமும் பிடிக்கவில்லை. கோபத்தை அடக்கிக் கொண்டு செல்லை அணைத்தேன்.

படேல் எங்கே போய் ஒழிந்தான் ?மணி ஏழு ...சூடாவின் மேல் பொங்கிய கோபத்தை இவனிடம் கொட்டலாம் என்று யோசிக்கும்போதே அறைக்கதவு தட்டப் பட்டது .

எஸ்...கம் இன் ...

படேல் இல்லைதிருப்பதி லட்டு போல திருப்தியாய் ஒரு சின்னப் பெண் .

கண்களில் நிறைய அப்பாவித் தனம் தெரிந்தது.மிரட்சி எல்லாம் இல்லை.ஒருவேளை இதெல்லாம் அவளுக்குப் பழகிப் போன ஒன்றோ என்னவோ ?!வா ...என்றேன். வந்து அருகில் உட்கார்ந்து கொண்டாள்.

அநேகமாய் பள்ளி மாணவியாய் இருக்கலாம் என எண்ணிக் கொண்டேன் ,அவளிடம் அதெல்லாம் கேட்கவில்லை நான் ...அதுவா முக்கியம் ?!

தான் அணிந்திருந்த சல்வாரின் மேல் துணியை எடுத்து கட்டிலில் வீசி விட்டு ... ஏமி சார் ...ஸ்டார்ட் சேஸ்த்தமா? என்று பழக்கி வைத்த மோகனப் புன்னகையும் வசீகரப் பார்வையுமாய் அந்தப் பெண் என்னை நெருங்கி வர...

இரு...இரு...என்ன அவசரம்? படேல் முன்னாடியே விவரம் சொல்லிக் கூட்டிட்டு வரலையா உன்னை என்று அவளை விலக்கி நிறுத்தினேன். அவள் என்னைப் புதிராகப் பார்த்துக் கொண்டே பக்கத்தில் இருந்த மோடாவில் அமர்ந்து கொண்டு கால்களை ஒயிலாகத் தூக்கி கட்டிலில் போட்டுக் கொண்டாள்.

எனக்கு சூடாவுடனான முதல் இரவு ஞாபகத்தில் மிதந்து நழுவியது. சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்!!! எனக்கும் அது தான் முதல் இரவு?!

கல்யாணமான புதிதில் சூடாவைப் பிரிந்திருப்பது எனக்கு கடுங்கோபத்தைத் தரும் நிகழ்வாக இருந்தது. சதா சர்வ காலமும் போகும் இடங்களுக்கெல்லாம் அவளை கூடவே கூட்டிக் கொண்டு அலைவது என்பது நடைமுறைக்கு சாத்தியப் படவில்லை. என் வியாபார நிமித்தம் நான் மாதத்தில் குறைந்த பட்சம் ஒரு வாரமேனும் அவளைப் பிரிந்தே ஆக வேண்டிய துரதிர்ஷ்டம் அப்போது.

முதல் ஆறுமாதம் நான் இப்படிப் புறப்படும் போதெல்லாம் அவள் கண்ணைக் கசக்கினால் அணைத்துக் கொஞ்சி அவள் சிணுங்கலை ரசித்து...முத்தங்களால் அவள் கண்ணீரைத் துடைப்பது ஒரு ஜாலியான விளையாட்டைப் போல பரவசமாகத் தான் இருந்தது.

அதுவே தொடர் கதையான போது ? எனக்கு என் வியாபாரத்தின் மேல் கோபம் வந்தது...சிறிய அளவில் தொடங்கி படிப் படியாக வளர்த்து...வளர்ந்து இப்போது என்னை நகரில் ஒரு பிரபலஸ்த்தனாக ஆக்கி வைத்திருக்கும் என் சொந்த வியாபாரத்தை எப்படி என்னால் புறக்கணிக்க முடியும்?

சூடாவையும் புறக்கணிக்க முடியாது தான்!

தொடர்ந்த பயணங்களில் நேர்ந்த பிரிவுகளில் சூடாவின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு என்னால் ஈடு கொடுக்க முடியவில்லை என்று தான் நினைக்கிறேன். அவள் என்ன எதிர்பார்க்கிறாள் என்பதே எனக்குப் புரியாமல் போனது தான் பெரும் துக்கமாகிப் போனது.

அவளது கவனம் என்னிலிருந்து துளித் துளியாகக் களைய நானே அனுமதித்தது போலத் தான் ஆகி விட்டது.

அவளுக்கு ஓவியத்தில் கொஞ்சம் ஈடுபாடு இருந்தது.அடிக்கடி எதையோ வரைந்தேன் என்று எடுத்துக் கொண்டு வந்து காட்டுவாள்.அந்த நேரம் எனக்கு ஏதோ வேலை இருக்கும்...இருந்து கொண்டே இருக்கும் வார இறுதிகளில் முழு ஓய்வு என எனக்குத் தூக்கம் பெரிதாகிப் போகும் . மேலோட்டமான எனது வெற்றுப் பாராட்டுக்கள் அவளுக்கு சோர்வையும் வெறுப்பையும் கொடுத்திருக்கக் கூடுமே என்னவோ?

அவளுக்கென சில நண்பர்களை சம்பாதித்துக் கொள்வதென அப்போது தான் அவள் தீர்மானித்திருக்கக் கூடும்.

சூடா...என் சூடாமணி .அவளைப் பிரிவதெல்லாம் என்னால் முடியவே முடியாத காரியம் . அதிலும் மணி...மணியாய் ரத்ன விக்கிரகம் போல அருமையான இரண்டு பெண் குழந்தைகள் எங்களுக்கு .சூடாவைப் போல ஒருத்தி ...என்னையே உரித்துக் கொண்டு இன்னொருத்தி. பிளஸ் டூவும் ... ஒன்பதாம் வகுப்புமாக அவர்கள் இருவரும் ஸ்கூட்டியில் பறக்கும் போது பெற்ற மனம் ரெக்கை கட்டிக் கொண்டு கூடவே பறக்கும் தானே? வெளியில் இருந்து பார்ப்பவர்களுக்கு "என் குடும்பம் குங்குமச் சிமிழ் "தான்.

போதுமான பேங்க் பாலன்ஸ் ...சூடாவின் நகைப் பெட்டி நிறைக்க...நிறைக்க வைரங்களும் உண்டு. பெண்கள் இருவருக்கும் போதுமான சேமிப்பு. சொந்தங்களின் மத்தியில் ஆரவாரமான வரவேற்ப்பு ,வாழவேண்டும் என்ற ஆசையை ஏற்ப்படுத்தும் அழகழகான இரண்டு பெண் குழந்தைகள் .குறையேதும் இல்லை தான் பார்ப்பவர் கண்களுக்கு .

பிறகென்னடா குறை உனக்கு என்கிறீர்கள் தானே? என் சூடா என் பக்கத்தில் தான் இருக்கிறாள் ...ஆனால் வெகு தூரமாகிப் போய்விட்ட பிரமை எனக்கு , பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே துண்டிக்கப் படும் எனது வார்த்தைகள்...நான் ஏதும் கோபப் பட்டுத் திட்டினாலும் புறக்கணிக்கப் படும் எனது கோபங்கள் .வலியப் போய் காதலாகப் பேசத் துவங்கினாலும் பத்தே நிமிடங்களில் தூங்கி விடும் அவளது அலட்சியம் .

எங்கே என் சூடா ?

சூடி ...சூடி என்று அவளை அழைத்துக் கொண்டு ஒரு ஓவிய நண்பன் வருவான்வீட்டுக்கு ..அவனென்னவோ இந்தியாவிலேயே பெரிய ஓவிய மேதையாம் ,சிரிக்கச் சிரிக்கப் பேசி தன் கையால் சமைத்துப் போட்டு சாப்பிட வைத்து பிரமாதமாகக் கொண்டாடுவாள் அவனை ;

சார் டைம் ௭.30 அய்போத்துந்தி ...நெக்ஸ்ட் கஸ்டமர் waiting ...மீறு ஒஸ்தாரா...லேதண்டி ?

ஆந்திர கோங்குரா சின்னக் குரலில் கடுப்படித்தாள். சும்மாவா பின்னே வெறும் ஒருமணி நேரத்துக்கு இருபதாயிரம் கொடுத்தல்லவா இவளை எனக்காக புக் செய்தான் படேல் .

சூடாவுக்கு நவீன மோஸ்தர் நகைகளைக் காட்டிலும் "காசுமாலை...கல் அட்டிகை...மாங்காய் ரத்ன மாலை ,கல் மாலை பவள வளையல் இப்படித் தான் எப்போதும் ஆர்வம் .முத்துக்களின் மீதும் அபரிமிதமான ஈடுபாடு அவளுக்கு .

அன்றைக்கு அப்படித்தான் நான் வெளியூர் எங்கும் போகவில்லை. சூடாவையும் ,என் மகள்களையும் அழைத்துக் கொண்டு "மாயாஜால்" போகலாம் என நான் நினைத்து முடிக்கும் முன்பே அவள் ஒரு அறிவிப்புடன் என் முன்னே வந்தால்.

சமையல்காரி இருக்கிறாள்.மதிய உணவைப் பற்றிக் கவலை இல்லை.சாப்பிட்டுக் கொள்ளுங்கள் மது. வெளியில் எங்கேனும் போய் சாப்பிடுவது என்றாலும் சரி தான் ஆட்சேபனை இல்லை ஆனால் அவளிடம் லஞ்ச் வேண்டாம் என்று முன்னதாக பதினோரு மணிக்கெல்லாம் சொல்லி விடுங்கள் ....இல்லாவிட்டால் வீணாகி விடும். நான் என் ஃப்ரெண்டு அவினாஷ் பொண்ணோட பரத நாட்டிய அரங்கேற்றத்துக்குப் போறேன் ...evening வர லேட் ஆனாலும் ஆகலாம். dont mind dear.

அனுமதி எல்லாம் கேட்பதில்லை வெறும் அறிவிப்பு தான்; எனக்குக் கசந்தது. இப்படித் தானே இருந்திருக்கக் கூடும் அவளுக்கும் அவள் என்னை எதிர்பார்த்து நான் அவளோடு வர இயலாமல் போன சமயங்களில் .இப்படித்தான் என்னை சமாதானப் படுத்திக் கொள்கிறேன் பல சமயங்களில்.

திருப்பதி லட்டு இப்போது ஏறக்குறைய என்னை ஒரு அரை லூசு என்று நினைத்து விட்டிருப்பாள் போல..அவளது அசட்டையான பார்வையின் ஸ்பரிசத்தில் உணர முடிந்தது என்னால்.

பின்னே ஒரு அழகான அம்சமான பதினெட்டு வயதுச் சிட்டு ...கையெட்டும் தூரத்தில் மேல் துணியைத் தூக்கிப் போட்டு விட்டு எனக்காக தயாராக காத்திருக்கையில் உங்களுக்கு கதை சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் என்னை அவள் பைத்தியம் என்று நினைப்பதில் தவறேதும் உண்டா என்ன?

மெல்ல அவளை நெருங்கினேன் ... நெருங்க..நெருங்க ...விபரீதமாக சூடாவையும் இப்படி யாரேனும் அவளது நண்பர்களில் சிலர் நெருங்கி இருக்கக் கூடுமோ என்று மனம் குரங்காகி முரண்டியது.

உன்னை யாரேனும் இப்படி நெருங்கி இருக்கிறார்களா சூடா ?

டெல்லியில் இருந்து ஒரு இலக்கிய நண்பன் வருவான்...சூடாவை ஜோதா என்று விளித்துக் கொண்டு ...யூ சோ ப்ரெட்டி அண்ட் போல்ட் என்று புகழ்வான் வார்த்தைக்கு....வார்த்தை .அவனைக் கண்டாலே எனக்கு வேப்பங்காய் தான்.

அவனோடும் இன்னும் சில ஆண் நண்பர்களோடும் இணைத்து வைத்து சூடாவை நான் கற்ப்பனை செய்திருக்கிறேன் பலமுறை. வெறும் கற்பனையாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்பது தான் என் ஆசை. அதனால் தான் உன்னை யாரேனும் இப்படி நெருங்கி இருக்கிறார்களா? என்றஇந்தக் கேள்வியை அவளிடம் கேட்டு விடும் மன தைரியம் எனக்கில்லை .. .

நான் கேட்டு அவள் ஆம் என்று சொல்லி விட்டால் மிச்ச வாழ்வு நரகம் .

எங்களுக்கென்ன வயது ஆகிவிட்டது? நாற்பதின் இறுதி தான்...ஏன் சூடாவுக்குக் கட்டிலில் அத்தனை விருப்பமில்லை ...அதிலும் என்னோடு மட்டும்? சித்ராவின் கணவனை பாராட்டுகிறாள் அவளிடம் ...யூ லுக்கி சித்து ...என்று அவளிடம் இருக்கும் காதல் அவள் கணவனிடம் இன்னும் குறையவே இல்லையாம். அதற்க்காகவாம்!!!

ஏன் இவள் லக்கி இல்லையா?

சூடாமணி என்னை எடுத்ததற்க்கெல்லாம் சார்ந்து நின்ற அந்தக் காலம என் கண் முன் வந்து நின்று நகைத்தது. அப்போதெல்லாம் நான் அவளை வார்த்தைகளால் பெரிதாகக் காயப் படுத்தி இருக்கிறேன்...இப்போது தான் உணர்கிறேன் .

சின்னச் சின்ன விஷயங்களுக்காக கூட என்னை கேள்வி கேட்டுக் குடையும் என் பழைய சூடாவை எப்படியோ நான் சில வருட இடைவெளியில் தொலைத்ததே தெரியாமல் தொலைத்திருக்கிறேன்.

சேர்ந்து தான் வாழ்கிறோம்.

சுவாரஸ்யம் இன்றி சில வருடங்களாய்.

நான் பிற பெண்களை நாடிப் போவது அவளுக்குத் தெரிந்திருக்கக் கூடும் .ஆனால் ஏனென்று ஒரு வார்த்தை கேட்கவில்லை.

அவள் கேட்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்புடன் தான் இப்போதெல்லாம் வெறுமனே பெண்களை புக் செய்து என்னுடன் ஒருமணி நேரம் சும்மா அறையில் உட்கார்ந்திருக்க வைத்து அனுப்புகிறேன்.

சூடாவும் அவளை என்னிடமிருந்து கவனம் களைய வைத்த அவளது நண்பர்களும் குற்றம் ஏதும் செய்யாத நல்லவர்களாகவே கூட இருக்கலாம். ஆனாலும் வக்கிரம் பிடித்த என் சிந்தனைக்கு நம்பிக்கை இல்லை சூடாவிடமும் அவளது நண்பர்களிடமும்.

ஆந்திரத்து ஜாங்கிரி ...விட்டால் எழுந்து ஓடிப் போய் விடுவாள் போல... அத்தனை குழப்பம் கலந்த பயத்துடன் என்னைப் பார்த்தக் கொண்டிருந்தாள் அவள்.

பிறகென்ன இத்தனை அழகி பக்கத்தில் இருந்தும் ஒன்றும் செய்யாமல் எதையோ யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு மனிதனை பாவம் அந்தச் சின்னப் பெண் " கதைகளில் வரும் சீரியல் கில்லர் " என்று யூகித்திருந்தாலும் மிகையில்லை. எதற்கு இப்படி யோசிக்கிறான் இந்த மடையன் ? கேள்வி அவளது ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் வழிந்தது.

நான் நிதானமாக நடந்து போய் என் பெட்டியைத் திறந்து சூடாவின் காசுமாலையை எடுத்து வந்து அவளிடம் கொடுத்தேன். கூடவே சூடாவின் பட்டுப் புடவைகளில் ஒன்றைக் கொடுத்து...இதைக் கட்டிட்டு வா என்றேன். குழப்பம் கலந்த பயத்துடன் நான் சொன்னதைச் செய்தாள்.

அறையைப் பூட்டி சாவியை என் பாக்கெட்டில் போட்டிருந்ததால் அவள் வெளியில் ஓட முடியாது என்பது எனக்குத் தெரியும். அவளுக்கும் தான்.இத்தனை நேரத்தில் அவள் என்னை சைக்கோ கொலைகாரன் என்றே முடிவு கட்டியிருப்பாள் ...அவளது பயம் எனக்கு ஒரு த்ரில்லான இன்பம் அளித்தது.

அது எனக்குப் பிடிக்கும். மங்களகரமாக அலங்கரித்து தான் இந்தக் கொலைகாரன் பெண்களை வேட்டையாடிக் கொல்வான் போல அந்தச் சின்னப் பெண் இப்படித் தான் பயன்திருப்பால்.

இருக்கட்டும் ...இருக்கட்டும்...பயந்து இருக்கட்டுமே?!

அவள் புடவை கட்டிக் கொண்டு வந்ததும் காசுமாலையை நானே அவளது கழுத்தில் அணிவித்து அழகு பார்த்தேன். முன்பே வாங்கி பிரிஜ்ஜில் வைத்த மல்லிகைச் சரம் மணக்க ...மணக்க எடுத்து வந்து அவளது பின்னலில் சூட்டி முகர்ந்தவாறு மெல்ல எனக்குள் சொல்லிக் கொண்டேன்.

ஐ லவ் யூ சூடா!!!

கண்களில் என்னைக் கேளாமலே சர சரவென்று கண்ணீர் மடை திறந்து வழிந்தது. அவளைத் தான் நான் சூடா என்று அழைக்கிறேன் போல என்று அந்தப் பெண் பயத்தோடு புன்னகைக்க முயன்று தோற்றுப் போனால்.

எனக்கும் அவளைப் பார்க்க பாவமாகத் தான் இருந்தது. நான் அவளை எதுவும் செய்யவில்லை. அவளது காலடியில் உட்கார்ந்து மெதுவாக ஒவ்வொரு விரலாகச் சொடக்கு எடுத்து விட்டேன்.சூடாவுக்கு இப்படிச் செய்தாள் ரொம்பப் பிடிக்கும் என்பாள் .அந்த ஞாபகம் எனக்கு.

சூடா இந்நேரம் என்ன செய்து கொண்டிருப்பாள்? நிச்சயமாகத் தனியாக இருக்க மாட்டாள்...எனக்குத் தெரியும். அவளுக்கு அவளது நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள்!!!

நண்பர்களா ? கணவர்களா?! நினைக்கவே கூசுகிறது தான்... ஆனாலும் இப்படித் தான் நான் நினைக்கிறேன் அவளையும் ..அவளது தனிமையை அவளிடம் இருந்து பிடுங்கி எரிந்து விட்டு என் நினைப்பை அவளிடம் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலக்கி வைத்த அந்த எதிரிகளை . மனைவியின் நண்பர்கள் கணவனுக்கு எதிரிகளா???

நீங்கள் என்னைக் கேட்கலாம்... வெளியில் இல்லை என்பேன்...உள்ளே ஆம்...ஆம்...ஆம் என்று உரக்கச் சொல்வேன் ...என்ன செய்வீர்கள்? என்ன செய்ய முடியும் உங்களால்?

சூடாமணியின் கணவர்களே ...என்ன செய்ய முடியும் உங்களால்?

அந்தப் பெண்ணின் கண்கள் கலங்கி மரண அவஸ்தையில் நெளிந்தாள் அவள் ...காலடியில் ஒரு கம்பீரமான (ஆம் பார்வைக்கு நான் அப்படித்தான்!) ஆண் அவளது பாதங்களைக் கட்டிக் கொண்டு அழுது கொண்டிருந்தாள் அவள் பாவம் என்ன செய்வாள்? தப்பித்தால் போதும் என்ற நிலை அவளுக்கு ...

சரியாக ஒரு மணி நேரம் கழிநததும் அவளிடம் இருந்த என் சூடாவின் பொருட்களை வாங்கிகே கொண்டு அவளுக்கு பேசிய பணத்தை விட அதிகமாகக் கை நிறைய நோட்டுக் கற்றைகளைத் திணித்து " போ " என்று கதவைத் திறந்து விட்டேன்.

சிட்டாகப் பறந்து என்னை விட்டு ஓடிப் போய் வெளியில் பாதுகாப்பான தூரத்தில் நின்று கொண்டு என்னைப் பார்த்து தலையில் அடித்துக் கொண்டு விடுதலையான சந்தோசத்துடன் ...

"போரா பிச்சிவாடா..." என்று அந்த ஹோட்டல் வராண்டா அதிரச் சிரித்துக் கொண்டு உரக்கச் சொல்லி விட்டு திரும்பி பாராமல் ஓடி விட்டால்.

எனக்கும் அடக்க மாட்டாமல் சிரிக்கத் தான் தோன்றியது.

சிரித்தேன்...அறையைச் சாத்திக் கொண்டு சிரித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறேன் இன்னும் கூட