அம்மாக்களே...அப்பாக்களே தற்கொலை மட்டும் வேண்டவே வேண்டாம் ப்ளீஸ்...!?

ஜெயமோகன் அவர்களின் "தோன்றாத்துணை" கட்டுரை வாசித்தேன் இன்று...தற்கொலை பற்றி அதில் வரும் சம்பாசனைகள் சிந்திக்க வைக்கின்றன,எந்த முறையில் தற்கொலை செய்து கொள்வது வழியின்றி மரிக்க உதவும் என்று அக்கட்டுரை நீள்கிறது, அதைப் படிக்க ஆர்வமுள்ளவர்கள் இந்த லிங்க்கை அழுத்துங்கள் .

தோன்றாத்துணை http://jeyamohan.in/?p=775

என் பெரிய பாட்டியார் என் அம்மாவெல்லாம் பிறக்கும் முன்பே காலமாகி விட்டார்,இயற்க்கை மரணம் அல்ல,வெகு இளம் வயதிலேயே என் தாத்தாவுடன் ஏற்பட்ட மனப் பிணக்கில் தூக்குப் போட்டு தற்கொலை செய்து கொண்டார்.இத்தனைக்கும் அந்தக் காலத்தில் அவர்கள் காதல் மணம் புரிந்தவர்கள்,

ஒரு வயதில் விவரமறியா பிள்ளைகுழந்தை பாலுக்கு அழும் பருவம்...அடுத்த கரு வயிற்றில் தாங்கிக் கொண்டிருந்த ஒரு அசாதாரணமான சூழ்நிலையில் எப்படி என் பெரிய பாட்டியாரால் தூக்குப் போட்டு தன் உயிரை மாய்த்துக் கொள்ள முடிந்தது ?! இன்றளவிலும் என்னை யோசிக்க வைக்கும் கேள்வி இது!

கணவன் மனைவி சண்டை தற்கொலை வரை போவது மிகப் பெரிய தவறு என்று என்னை நினைக்க வைத்தது பெரிய பாட்டியாரின் மரணமே!!!எத்தனையோ பிணக்குகள் இருக்கட்டுமே?அதற்க்கு ஒரே தீர்வு உயிரை போக்கிக் கொள்வது என்று ஆகி விடுமா?அது கொஞ்சம் சுயநலமில்லையா?

பார்த்துப் பார்த்து வளர்த்த நம் குழந்தைகளை பிறகு யார் பொறுப்பெடுத்து வளர்ப்பார்கள்?இயற்க்கை மரணம் என்றால் அது வேறு ...கடவுளை...விதியைத் திட்டிக் கொண்டு அடுத்து நடக்க வேண்டியதைப் பார்க்கத்தான் போகிறோம்...அப்படியே எதுவும் நின்று விடப் போவதே இல்லை.

ஆனால் தன் உயிரை தானே மாய்த்துக் கொள்ளுதல் என்பது எப்படிப் பட்ட மன நிம்மதி இன்மை தெரியுமா?ஏதோ ஒரு நிமிடக் கோபத்திலோ மன அழுத்ததிலோ அப்படி மரித்தவர்களை விட அவர்களது குழந்தைகளை எண்ணியே நாம் வருத்தப் பட வேண்டும்.என்ன பாவம் செய்தார்கள் அவர்கள்?அவர்களிடம் ஏன் இப்படி ஒரு அநியாயமான இழப்பை வலுவில் திணிக்க வேண்டும்?

"இழந்தவர்களுக்கே தெரியும் இழப்பின் வலியும் துக்கமும்".

என் அப்பா வழித் தாத்தா அப்பாவுக்கு பத்து வயதிருக்கும் போதே மரணித்து விட்டார்.இளம் வயதிலேயே கடும் ஆஸ்த்துமாவின் தாக்கத்தால் நிகழ்ந்த இயற்க்கை மரணம் தான் அது!!! ஆனாலும் அந்த மரணத்தின் வலியை என்னாலும் உணர முடிகிறது . பள்ளி செல்லும் வயதில் அப்பா இல்லாததின் கொடுமையை எவ்விதம் விளக்க முடியும்? ஏக்கமான பார்வை தருமே ஓராயிரம் விளக்கங்களை.

அப்பா இல்லாமல் தான் பட்ட அவஸ்தைகள் தன் பிள்ளைகளுக்கு வந்து விடக் கூடாதே என்ற முன்னெச்சரிக்கை உணர்வுகளை என் அப்பாவின் ஒவ்வொரு அசைவுமே எங்களுக்கு உணர்த்தியதுண்டு இப்போதும் கூட,எப்போதும் மிதமான வேகத்துடன் கூடிய வாகனப் பயணம் ...அதில் ஒன்று .இந்த உணர்வு எல்லா அப்பாக்களுக்குமே இருக்க வேண்டும் தானே?

நாங்கள் நாற்பது ...நாற்பத்து ஐந்துக்கு மேல் ஸ்பீட் போக அப்பாவுக்கு பயம் என்று விவரம் புரியாமல் கேலி செய்திருக்கிறோம் தான்...பக்கத்து வீட்டு இளைஞன் கிழக்கு கடற்கரைச் சாலையில் துள்ளத் துடிக்க அதி வேகப் பயணத்தின் ஆசையாலும் ஹெல்மெட் போடாத காரணத்தாலும் இரண்டு லாரிகளுக்கிடையில் சிக்கி சின்னா பின்னமாகி பிண வண்டியில் கொண்டு வரப் படுவதைப் பார்க்கும் வரை...!!!

இங்கு நான் சொல்ல வந்தது என் அப்பாவைப் பற்றிய பாராட்டுரை அல்ல ;ஒரு தகப்பனாருக்கு இருக்கும் பொறுப்புணர்வை.இப்படி இருக்கும் அப்பாக்களால் தற்கொலை முடிவு எடுக்க முடியுமா? வாழ்வின் மீது ஒரு பிடிப்பு மட்டும் அல்ல ...நாளை நல்ல நாளாய் விடியும் என்ற நம்பிக்கையும் வேண்டும்.எதை எதையோ காதலிக்கிறோமே? வாழ்வைக் காதலித்தால் என்ன தவறு? என்ன கெட்டுப் போகும்?

என் அப்பா வழிப் பாட்டி கணையத்தில் புற்று நோய் தாக்கி வாழ்வின் கடை நிலையில் மிக்க உடல் வேதனை கண்டு இறந்தார்.அப்போதும் நான் அவரிடத்தில் கண்டது வாழ்வின் மீது வெறுப்பை அல்ல...இன்னும் கொஞ்சம் வாழ்ந்தால் என்ன ? என்ற துடிப்பை மட்டுமே.கால்கள் எல்லாம் வீங்கி வெடித்துப் போவது போன்ற நிலை,நீடித்த தொடர்ந்த வயிற்று வலி,மூச்சுத் திணறல்,மலச்சிக்கல்,உணவுக் கட்டுப்பாடு,ஏன் கடைசி ...கடைசியாய் வெறும் நீர் உணவு மட்டும் தான் என்ற நிலையிலும் என் பாட்டியிடம் வாழ வேண்டும் என்ற ஆசை நிறையவே இருந்தது.

இத்தனைக்கும் இளம் வயதில் கணவரை இழந்து ,தன் சொந்த அண்ணனின் அடாவடித் தனத்தால் இருந்த சொத்துக்களையும் இழந்து தினந்தோறும் கஷ்ட ஜீவனம் என்ற நிலையில் பிள்ளைகளை வளர்த்து ஆளாக்கிய இரும்புப் பெண்மணி அவர்...சொகுசான வாழ்க்கை வாழ்ந்த செல்வ சீமாட்டி அல்ல என் பாட்டி .

இப்படி உதாரணங்களை அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம்...தான்!எனக்கு இதற்க்கு மேல் தற்கொலை வேண்டாம் என்று வாதாட போதுமான வார்த்தைகள் சிக்கவில்லை.எப்படிச் சொன்னாலும் சொல்ல வந்த விஷயம் இது தான் .தற்கொலை தவறு இதை சொல்லத்தான் இவ்வளவு நீளமான பதிவு.

நிச்சயம் ஒருநாள் எல்லாம் மாறும் ...என்று நம்புங்கள் ...நிறையவே கஷ்டம் தான் ...கஷ்டப் பட்டு நம்புங்களேன் ,பொசுக்கென்று உயிரை விட்டு விட்டு உங்களை நம்பி இருப்பவர்களை அனாதைகள் ஆக்குவதை விட "கோபத்தையோ மன அழுத்தத்தையோ கொஞ்சம் ஒத்திப் போட்டால் என்ன?

அப்பாக்களே...அம்மாக்களே தற்கொலை மட்டும் வேண்டவே வேண்டாம் ப்ளீஸ் ...!!!

தேவனின் லக்ஷ்மி கடாட்சம்(மலரும் நினைவுகள்)

ஒரு கல்லூரி விடுமுறை நாளில் தான் நான் பழைய எழுத்தாளர் தேவனின் "லக்ஷ்மி கடாட்சம் " நாவலை வாசித்து முடித்தேன் . கல்கியின் "பொன்னியின் செல்வனை " போல மூன்று மிகப் பெரிய புத்தகங்கள்முதலில் கொஞ்சம் போர் அடித்தாலும் போகப் போக கதையின் போக்கு என்னை ஈர்த்துக் கொண்டது .

இரெண்டே நாட்களில் முழு நாவலையும் முடித்து விட்டேன் .

கதை ஒன்றும் புதுமையானதில்லை ...ஆனாலும் கதை சொல்லும் நேர்த்தி இருக்கிறதே அதில் இருக்கிறது ஒவ்வொரு கதாசிரியரின் சாமர்த்தியம் ;

எனக்கு தேவனின் எழுத்து நடை ரொம்பப் பிடித்து போனது எதனாலோ ? ரொம்பப் பேருக்கு பிடிக்குமோ என்னவோ தெரியவில்லை !!! எனக்கு அவரின் பிராமணத் தமிழில் எதோ வசீகரம் தென்பட்டு கவர்ந்து கொண்டது .

சரி நாவலுக்கு வருவோம் .

இந்தக் கதையின் நாயகி "காந்தா மணி "

நாயகன் "துரை சாமி "

அந்தக் கால பழைய பட "ரங்கா ராவ் " போல இங்கேயும் ஒரு charactor உண்டு அவர் " கங்காதர முதலியார்

"அப்புறம் வில்லனின் நல்ல நண்பர் "சிங்காரம் "

கதைச்சுருக்கம் :-

காந்தாமணி தனது சிற்றன்னையின் கொடுமையிலும் நற்பன்புகளோடு வளர்ந்து வந்த ஒரு நல்ல பெண்மணி . அவளது வாழ்வைப் பாழாக்க நினைக்கும் சிற்றன்னையிடமிருந்து முன்னெப்போதோ ஒருமுறை பால்ய காலத்தில் உடன் விளையாடிய நண்பனான துரைசாமியின் மீது ஏற்பட்ட பரிவு கலந்த காதலால் இருவரும் வீட்டை விட்டு வெளியேறி திருமணம் செய்து கொண்டு தனியே வாழத்தொடங்குகின்றனர் .

அப்போது தான் சித்தியின் மூலம் வில்லன் (மன்னிக்கவும் ... பெயர் மறந்து விட்டது ) kandhamani , துரைசாமியின் வாழ்வில் விதி விளையாட ஆரம்பித்து ஒரு பெண் குழந்தை ( மீனாக்ஷி ) பிறந்த நிலையில் கணவன் மனைவி இருவரும் பிரிய நேரிடுகிறது ;

துரைசாமி பணப் பற்றாக்குறையால் பர்மா செல்கிறான் , அங்கே " லக்ஷ்மி கடாட்சத்தால் " ஸ்ரீமான் கங்காதர முதலியார் எனும் பெரிய மனிதரை சந்திக்கிறான் , அவரது தயவால் வாழ்கையிலும் முன்னேறுகிறான் ..பலன் என்ன ?

பணம் நிறைய சேர்த்துக் கொள்ள முடிந்தாலும் குடும்பம் இந்தியாவில் என்ன கதி ஆனது எனத்தெரியாமல் கலங்குகிறான் ...இப்போதைப் போல அன்று செல்போன் வசதிகளோ ...இன்டர்நெட் வசதிகளோ கிடையாதே !!!

எனென்றால் கதை நிகழும் காலகட்டம் விடுதலைக்கு முன்பு என நினைக்கிறேன் .இப்படிச் செல்லும் கதையின் போக்கில் துரைசாமி பல்வேறு இன்னல்களையும் தாண்டி மறுபடி தன் குடும்பத்தை அடைந்து சந்தோஷிக்க நினைக்கும்போது மறுபடி வில்லன் வந்து தன் வேலையைக் கட்டுகிறான் ...

பலன்துரைசாமி தன் மனைவி காந்தா மணியை சந்தேகிக்க தொடங்குகிறான் ;கணவன் தன்னோடு இல்லாத காலத்தில் காந்தாமணி பல்வேறு கஷ்டங்களை அனுபவிக்கிறாள் .பணத்தின் வழியாக அவளை அடைய நினைக்கும் வில்லன் அது முடியாமல் போகவே wherever she goes இடங்களில் எல்லாம் அவளை வாழ விடாமல் தொடர்ந்து துயரங்களுக்கு உட்படுத்துகிறான் .

எல்லாம் முடிந்து இனியாவது நல்வாழ்க்கை கிட்டும் என ஆறுதலடைய விடாமல் கடைசி முயற்சியாககாந்தாமணி யின் நடத்தை பற்றி அவளது கணவனிடம் இல்லாத பொல்லாத நடக்காத விசயங்களைக் கூறி அவனை சஞ்சலத்திற்கு உட்படுத்துகிறான் வில்லன் .

துரைசாமியும் he also a good human ...இங்கே காந்தாமணி கணவன் தன்னை விட்டுப் பிரிந்த பின் வயிற்றுப் பாட்டிற்காக தன் குழந்தை மீனாக்ஷியின் நலனுக்காகவும் தனக்கு இயல்பாகவே she has good voice சாரீர (குரல் ) வளத்தால் பாடகியாகி விடுகிறாள் ;நல்ல நல்ல தெய்வீக பாடல்கள் இவள் பாடி வெளிவந்தவை எல்லாம் நன்றாக விற்பனை ஆனதால் peak of her feild போகிறாள் காந்தாமணி ;

இந்த நேரத்தில் மறுபடி ஒன்று சேர முடியாமல் வில்லன் இருவர் மனதையும் நஞ்சாக்கி விட முயல்கிறான் .இறுதியில் கங்காதர முதலியார் ,சிங்காரம் போன்ற நல்ல மனம் படைத்தவர்களின் உபாதேசத்தின் பின் தம்பதிகள் ஒன்று சேர்வதே "லக்ஷ்மி கடாட்சம் " நாவல் .

இதில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த கதாபாத்திரம் நாயகி காந்தாமனியை விடவும் கங்காதர முதலியார் தான் ;

அவரது கொள்கை சரியோ...தவறோ ? பணம் பெட்டியில் நிரம்ப நிரம்ப அதை அள்ளி அள்ளி வெளியில் விட்டுவிட வேண்டும் அப்பா ...அது வியாபார நிமித்தமாகவோ ...பிறருக்கு உதவும் நிமித்தமாகவோ இருக்கலாம் ,பணம் பெட்டியில் வெறுமே பொங்கி வழிய...வழிய உள்ளே வைத்துப் பூட்டவே கூடாது .

பெட்டி காலியானால் தான் திரும்பத் திரும்ப நிரம்பும் ...நிரப்ப வேண்டும் என்ற எண்ணம் நமக்கு வரும் " இதே அவர் தன்னை அண்டி வருவோருக்கு சொல்லும் உபதேசம் .

நன்றாகத்தான் போகிறது நாவலின் ஓட்டம் !

உங்களுக்கும் இஷ்டமிருந்தால் ஒரு முறை வாசித்து தான் பார்க்கலாமே !!!

குல தெய்வக் கதை (தொடர்கிறது )

அண்ணிகளுக்குள் நடந்து கொண்டிருந்த சம்பாசனை எதுவும் தெரியாத கிச்சம்மாள்எப்போதும் போல வீடு திரும்புகிறாள் கொஞ்சம் சீக்கிரமாகவே ;
ஒட்டுக் கேட்ட அண்ணன் போய் மற்ற அண்ணன்களிடம் என்ன சொன்னானோ?
அத்தனை பெரும் அன்று சீக்கிரமாகவே வீடு திரும்பி விட்டனர்.
மறுநாள் விடிந்தால் வெள்ளிக்கிழமை .
பொழுது விடிந்தது ;
என்றும் இல்லாத அதிசயமாக அன்றைக்குப் போய் பெரிய அண்ணன் கோழி அடித்துக் குழம்பு வைக்கச் சொன்னார்.சரி என்று வீட்டில் தடா புடலாக கோழி அடித்தக் குழம்பு வைத்து எல்லோரும் ஒன்றாக உட்கார்ந்து தங்கையுடன் சாப்பிட்டனர் .
அண்ணன்கள் ஒவ்வொருவரும் பாசம் மிகுந்து தங்கைக்கு மாறி மாறிப் பரிமாறினர்.கிச்சம்மவுக்கு நெஞ்சடைக்க அழுகை வந்தது அவர்களது பாசத்தைக் கண்டு ;இப்படிப் பட்ட பாசக்கார அண்ணன்களை விட்டு விட்டு யாரோ ஒரு ஆணைக் கல்யாணம் செய்து கொண்டு இன்னொரு வீட்டுக்கு போகப் போகிறோமே!
யாரோ ...எந்த ஊரோ ?
அந்த ஊர் இந்த ஊரிலிருந்து இன்னும் எத்தனை தூரமோ?
நினைத்தால் உடனே புறப்பட்டு வரக்கூடிய தொலைவோ இல்லையோ?
என்ன தான் முகம் கொட்த்துப் பேசா விட்டாலும் அண்ணிகளைப் பிரிவதும் கூட இந்த நேரத்தில் இவ்வளவு துக்கமாக இருக்கிறதே ?
என்று அந்த பேதை பெண் நினைத்து மறுகிக் கொண்டிருந்தாள் .
ஆயிற்று ...எல்லோரும் சாப்பிட்டு முடித்தார்கள் .
கிச்சம்மா ரொம்ப நாட்கள் கழித்து அண்ணிகள் வருவதற்கு முன்பு தன் வீட்டில் எப்படி சுதந்திரமாகப் புழங்கினாலோ அதே போல இருப்பதற்கு தைரியம் உள்ளவளாய் ;பின்வாசலில் தலையணை போட்டு கொஞ்சம் கண்ணயரலாம் என்று ஆசை ஆசையாக பின்வாசலுக்கு நேரே வெறும் பாயில் தலையணை இட்டுக் கொண்டு கோழிக் குழம்பு தந்த தூக்கம் மெதுவாக கண்ணைச் சுழற்ற ஒருக்களித்து படுத்து கண் அயர்ந்தாள்.
ஏதேதோ கனவுகள் சூழ மெல்ல மெல்ல உறங்கிப் போனாள்;ரொம்ப நாட்கள் கழித்து நிம்மதியான உறக்கம் .
தன்னைக் காப்பாற்ற அண்ணன்கள் இருக்கிறார்கள் என்ற நிம்மதியோ என்னவோ?
தன்னைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறதென்றே அறிந்துகொள்ள தேவையில்லை எனும்படி ஆழ்ந்த உறக்கம் .
ஆனாலும் மிகப் பயங்கரமான நேரத்தை நாம் உணரா விட்டாலும் நமது புலன்கள் அறிந்து கொள்ளுமாமே ?!அப்படித்தான் தலைமாட்டில் ஏதோ ஆள் அரவம் கேட்டு ; வீட்டுப் பூனையோ ...ஆட்டுக் குட்டியோ ? என்று அரைக்கண் தூக்கமாய் விழிகளை மலர்த்தியவள் அதற்குப் பிறகு அதிர்ச்சியில் பிரமை பிடித்துப் போய் நாக்கு மேலண்ணத்தில் ஒட்டிக் கொள்ள தொண்டை வறண்டு போய் மலங்க மலங்க விழித்தாள்.
எதிரே ...அம்மா சீதனமாக கொண்டு வந்த பழைய அம்மிக் குழவியை ஏந்தியவாறு பெரிய அண்ணன் நின்றார்.வெகு உறுதியாக அதை தன் தங்கையின் தலையில் போட்டே தீருவது என்ற முடிவோடு.
கிச்சம்மா ஊமையானாள்...பேச்சு வரவில்லை ...!
திக்கித் திணறி ...அண்ணா என்பதற்குள் அந்த பாசமிக்க அண்ணன் ;தன் அழகான சின்னத் தங்கை ...கடைசியாய் பிறந்தாலும் பாதுகாக்க அண்ணன்கள் இருக்கிறார்கள் என்ற நம்பிக்கையிலேயே இத்தனை நாட்கள் வாழ்ந்த ,
தூங்குவதற்கு ஒரு நிமிடம் முன்பு கூட தன் அண்ணன்களின் பாசத்தில் உருகிப் போய் திணறிய அந்த அன்பான வெள்ளந்தி தங்கையின்
இளம் தலையில் அந்தப் பழைய பெரிய அம்மிக் குழவியை போட்டே விட்டான் .
தங்கையின் தலை சிதறிய அடுத்த நொடி உயிர்ப்பறவை கதறிக் கொண்டு பறந்தது .அண்ணா நீயா ? என்று கேட்டுக் கொண்டே அந்த உயிர் தெருவில் கதறிக் கொண்டு பறக்க அந்நேரம் மாலை மயங்கும் அந்தி நேரம் பிரம்மா முகூர்த்தம்
"அந்த ஊர் வழக்கப் படி ஊர்க் காவல் தெய்வம் பெரியாண்டவர் வேட்டைக்குப் புறப்படும் நேரம்.
"ஜல் ஜல் என்று சலங்கை ஒலிக்க வேட்டைக்கு தன் பைரவ மூர்த்தியுடன் எதிரே வந்த பெரியாண்டவர் தன் காலடியில் கதறிக் கொண்டு வந்து மோதிய உயிரின் அலறல் கேட்டு ஒரு வினாடி திகைத்து நின்றாராம்.
மறுநிமிடம் நடந்ததை உணர்ந்து "அண்ணா என்று அபயக் குரலோடு என் காலடியில் விழுந்த கன்னியே இன்று முதல் நானே உனக்கு அண்ணன் ...உனக்கு காவல் ...என்று அழைத்துப் போய் தன் கோயிலில் தனி சன்னதி கொடுத்து ஆட்கொண்டாராம் .
தன் சொந்த அண்ணன்களால் மிக மோசமாக நம்பிக்கைத் துரோகம் இழைத்து கொடூரமாக கொல்லப் பட்ட கிச்சம்மா அன்று முதல் "பெரியாண்டவரால் " குலம் காக்கும் குல தெய்வமானாள் .
இதோடு கதை முடிகிறது .
இந்தக் கோவில் கோவில் பட்டிக்கு அருகே இருக்கிறது .
உண்மையில் நடந்த கதை என்று பேசிக் கொள்கிறார்கள் .
கிச்சம்மளுக்கு பூஜை முடிந்ததும் பெரியாண்டவரையும் மறக்காமல் நன்றியோடு நினைத்து பூஜை புனச்காரங்களுடன் வணங்கி விட்டே பக்தர் கூட்டம் கலைகிறது.
வருடா வருடம் மாசி மாதம் பூஜை நடக்கிறது .

குலதெய்வக் கதைகள் (ஒன்று)

திருமணமாகி கடந்த ஐந்து வருடங்களில் சென்ற வருடம் தான் குல தெய்வக் கோயிலுக்குச் செல்லும் வாய்ப்புகிட்டியது,எல்லாக் குல தெய்வக் கோயில்களைப் போலவே எங்களது கோயிலும் பஸ் அடிக்கடி வராத...விசேஷ நாட்கள் தவிர மற்ற நாட்களில் பஸ்சே வராத ஒரு புராதன கிராமத்தின் ஒதுக்குப் புறத்தில் தான் இருந்தது...;

ஒரு வழியாக காரில் போய் இறங்கினோம் .

குல தெய்வங்களுக்கென்றே ஓரு ஸ்பெஷல் கதை இருக்குமே!

அது நிஜமா இல்லை கற்பனையா?

கேட்டால் தெய்வ குத்தமாகி விடுமே?அதனால் கேட்கவில்லை.

ஆனால் கதையைக் கேட்கலாம் தானே?!

கிச்சம்மா :-

இது தான் எங்கள் குல தெய்வத்தின் பெயர். சரி இனி கதைக்கு வருகிறேன்.

ஓரு ஊரில் ஐந்து அண்ணன் தம்பிகள் சீரோடும் சிறப்போடும் வாழ்ந்து வந்தனர்,அவர்களுக்கு ஒரே ஓரு தங்கை அவள் தான் கிச்சம்மா.அண்ணன்களின் செல்லத் தங்கையாக வளர்ந்து அந்த ஊரில் செல்வாக்கான குடும்பத்தின் ஒரே பெண் வாரிசாக இருந்த கிச்சம்மாளுக்கும் வழக்கம் போல அண்ணிகள் கெடு மதி கொண்டவர்களாகவே அமைந்து அவளது வீட்டிற்கு வாழ வருகின்றனர்.

முதலில் சின்ன சின்ன உரசல்கள் மட்டும் தான் .வந்த அன்னிகளில் ஒருத்திக்காவது நாத்தனாரின் மேல் துளி பிரியம் கிடையாது.எப்போதடா இவளை எவன் தலையிலாவது கட்டி வீட்டை விட்டுத் துரத்துவோம் என்று இருந்திருப்பார்கள் போல?!

அண்ணன்கள் மட்டும் தான் ஆதரவு...மற்றபடி பெற்றவர்களும் கிச்சம்மல் பிறந்த சில வருடங்களில் கடமை முடிந்ததென இறந்து விட ,இப்போதைக்கு அண்ணன்கள் வேலைக்கு என்று வீட்டை விட்டு வெளியேறி விட்டால் கிச்சம்மாவை சாப்பிடச் சொல்லவோ ...நலம் பேணவோ...சிரித்துப் பேசி கொண்டாடவோ வீட்டில் ஓரு நாதியுமில்லை.

இப்படிப் பட்ட சூழ்நிலையில் தனிமையும்...தனக்கு யார் இருக்கிறார்கள் என்ற கழிவிரக்கமும் அவளை வாட்டத் தொடங்கியது .அப்போது அவர்கள் வீட்டிற்கு பக்கத்தில் ஓரு நாடார் குடி இருந்தார்...அவருக்கும் குடும்பம் உண்டு .கை ராட்டையில் நூல் நூற்று அதை விற்று அன்றாடம் பாடு பார்த்துக் கொண்டு அந்த ஊரில் அவர்களும் கொஞ்ச காலமாக வாழ்ந்து வந்தனர்.

அவரது வீட்டுப் பெண்கள் கிச்சம்மாவுடன் சிறிது அன்பாகப் பழகுவார்கள்.இவளும் எப்போதாவது அங்கே போய் கை ராட்டை சுற்றுவதுண்டு.முன்பு எப்போதாவது என்றிருந்த பழக்கம் பிற்பாடு அண்ணிகள் வந்ததும் அவர்களது உதாசீனத்தை தாங்க முடியாமல்...அதை அண்ணன்களிடமும் சொல்ல முடியாமல் ...மெல்லவும் முடியாமல் முழுங்கவும் முடியாமல் ரெண்டும் கெட்டான் நிலையில் இருந்த அந்த அறியாப் பெண் கிச்சம்மா அன்பு கண்ட இடம் இதம் என்று எண்ணி அந்த நாடார் வீட்டுப் பெண்களுடனேயே பகல் பொழுது பெரும்பான்மையும் கழிக்கத் தொடங்கினாள்.

ராட்டையில் பேசிக் கொண்டே நூல் நூற்ப்பது...

ஒருவருக்கொருவர் விடுகதை போட்டு அதை அழிப்பது....

தாயம் ஆடுவது...

பல்லாங்குழி அடுவது...

ஆற்றுக்குத் தண்ணீர் எடுத்து வர ஒன்றாகப் போவது..வருவது

என்று ஓரு தாய் மக்களாகப் பழக ஆரம்பித்து விட்டாள்.இவளோ தெலுங்கு நாயக்கர் குடும்பத்துப் பெண் .அவர்களோ நாடார் குடும்பத்தார் .இதை எல்லாம் பார்த்துக் கொண்டே இருந்த அன்னிகளுக்கு சகிக்கவில்லை.நாம் அவளை நோகடித்து விரட்டலாம் என்று பார்த்தால் அவள் இப்படி சந்தோசமாக இனியும் இருப்பதா என்று நினைத்தார்களோ என்னவோ?

அண்ணன்கள் வீடு திரும்பியதும் தங்கையைப் பற்றி விசாரிக்கும் போதெல்லாம் ...;சாடை மாடையாக அவளது நடத்தை பற்றி இல்லாததும் பொல்லாததுமாக சொல்ல ஆரம்பித்தனர்.முதலில் தங்கள் தங்கை அப்படி இல்லை என்று மனைவிகளிடம் சண்டையிட்ட அண்ணன்மார்கள் நாளாக ...நாளாக தங்களது சண்டையில் வலுவிழந்தனர்.

காரணம் இந்த அறியாப் பெண் சில நாட்கள் அண்ணன்கள் வீடு திரும்பிய பிறகும் கூட வெகு நேரம் கழித்து வீடு திரும்பியது தான்.தூங்கவும் ...குளிக்கவும் மட்டுமே அவள் வீட்டில் இருப்பது என்று நிலைமை மாறி விட்டது.பாவம் அந்த அபலைப் பெண் தன்னை ஓரு மனுஷியாக மதித்து நடத்தும் இடத்தை நாடி அவள் ஓடிக் கொண்டிருப்பது வயல் வேலைகளில் அலுத்து சலித்து வீடு திரும்பும் அண்ணன்களுக்குப் புரிந்து விடும் என்று நம்பினாலோ என்னவோ?அவளும் அண்ணிகளின் உதாசீனம் பற்றி அவர்களிடம் எதுவும் இதுநாள் வரை சொன்னாலில்லை.

எங்கே குடும்ப ஒற்றுமை கெட்டு விடுமோ என்று கூட அவள் எண்ணினாலோ என்னவோ?சில நாட்கள் கழிந்ததும் மூத்த அண்ணன் வந்து கிச்சம்மாவிடம் ஒருநாள்;

நீ இனிமேல் அந்த நாடார் வீட்டுக்குப் போகதே ...என்று மட்டும் சொல்லி விட்டுப் போய்விட்டார்.காரணம் புரியாமல் மருகினாலும் அறியாத சின்னப் பெண் தானே ,அண்ணன்கள் வெளியேறியதும் அவள் பாட்டுக்கு நாடார் வீட்டுக்கு எப்போதும் போல் போய்வர இருந்திருக்கிறாள்.

அப்புறம் இளைய அண்ணன் வந்து ஒருநாள் தங்கையிடம்,ஏனம்மா பெரிய அண்ணன் தடுத்தும் கூட நீ அங்கே போய் வந்து கொண்டிருக்கிறாய்?போதும் இனி போகாதே ,என்றிருக்கிறான்.கிச்சம்மாவுக்கு இப்போதும் காரணம் தெரியாவிட்டாலும் எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்டுப் பழக்கமில்லாத காரணத்தால் ...ஏதோ ஜாதிக்காகச் சொல்கிறார்கள் போலிருக்கிறது என்று அமைதியாகி விட்டாள்.

அதோடு அன்றைக்கு பெரிய அண்ணன் தங்கைக்கு நல்ல வரன் அமைந்திருப்பதாகவும் கூடிய சீக்கிரம் கல்யாணம் வைத்து விட வேண்டியது தான் என்றும் பேச்சு அடிபடவே;கிச்சம்மா சந்தோசமானாள் ...கூடவே கல்யாணமான பிறகு தான் எந்த ஊரில் வாழப் போகிறோமோ ?

கடைசி கடைச்யாக இன்று ஓரு நாள் மட்டும் அந்த நாடர் வீட்டுக்கு போய் கல்யாண சேதியைச் சொல்லி விட்டு வந்து விடலாம் என்று அண்ணாக்கள் வெளியேறியதும் இவள் அங்கே ஓடி இருக்கிறாள்.

சும்மாவே வாயை மென்று கொண்டிருந்த அண்ணிகளுக்கு அவள் கிடைத்தால் விடுவார்களா என்ன?அவளைப் பற்றி வாயில் வராத வார்த்தைகள் பல சொல்லி தங்களுக்குள் புறம் பேசிக் கொண்டு இருந்தனர்.

அந்நேரம் எதையோ மறந்து போய் வயலுக்குப் போன அண்ணன்களில் ஒருவர் மறந்த பொருளை எடுக்க வீடு வரவும் ஆவறது காதுகளில் மனைவிகளின் நாராசப் பேச்சு விழுகிறது .இப்படியா கல்யாணம் பேசி முடித்த ஓரு வயசு வந்த கௌரவமான குடும்பத்துப் பெண் வெட்கம் கேட்டுப் போய் அந்த வீட்டுக்கு இப்படி ஓடுவாள் .?

இத்தனைக்கும் அவளது அண்ணாக்கள் இத்தனை தூரம் கண்டித்தும் அவள் இப்படி செய்தாளானால் அண்ணன்களின் கௌரவம் என்ன ஆவது?ஊர் என்ன பேசும்?

நாளை பெண் பார்த்து நிச்சயிக்க வருபவர்கள் எப்படிக் குத்திக்காட்டி மட்டம் தட்டுவார்கள்?

இத்தனை திமிரும் ஆணவமும் இன்னொரு குடும்பத்தில் வாழப் போகும் பெண்ணுக்கு தேவையா?

அவளுக்கென்ன ஊரெல்லாம் அவளை வளர்த்த அண்ணன்களைத் தானே குறை சொல்லி நாக்கை பிடுங்கிக் கொள்ளும் படி கேள்வி கேட்கும்?இவளை எல்லாம் நகை நட்டு செலவு செய்து இனொரு இடத்துக்கு வாழ அனுப்பினால் அங்கே போயும் இப்படி நடந்து கொள்ள மாட்டாள் என்று என்ன நிச்சயம்?

இவளால் அவளது அண்ணன்களுக்கு மட்டுமா கெட்ட பெயர்...மொத்தக் குடும்பமும் அல்லவா மானம் கெட்டு நிற்க வேண்டும் ஊரார் முன்பு.இப்படியெல்லாம் ஏதேதோ தங்களுக்குள் பேசிக் கொண்டிருந்தனர்,இதை கேட்ட அண்ணன் என்ன செய்திருப்பார் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள் ?

அதை அடுத்த பதிவில் தொடர்கிறேன்...;

இந்த வார ஜூனியர் விகடனில் வெளிவந்த பயனுள்ள தகவல்

இந்த வார ஜூனியர் விகடனில் வந்த பயனுள்ள செய்தி :-

சென்னை அண்ணாநகர் சிந்தாமணியில் கிளினிக் வைத்திருக்கும் பல் டாக்டர் .கோபி கிருஷ்ணன் புதிதாக ஒன்றைக் கண்டு பிடித்திருக்கிறார்.இதற்காக அவரை மருத்துவக் கழகம் பாராட்டியதோடு அவரது கண்டுபிடிப்பையும் பொது மக்களுக்கு அறிமுகப் படுத்தியுள்ளது .

சிறுவயதில் எல்லோருக்கும் முளைத்த பால் பற்கள் ஆறிலிருந்து ஏழு வயதிற்குள் விழுந்து அதன் பின் மறுமுறை பல் முளைக்கும் ,இது எல்லா மனிதர்களுக்கும் இயற்க்கை .இப்படி இரண்டாவதாக முளைத்த பற்கள் ஏதேனும் விபத்திலோ அல்லது தற்செயலாகவோ உடைந்து விட வாய்ப்பிருக்கும்...அப்படி உடையும் பற்கள் இயற்கையாக மறுபடி முளைக்க வாய்ப்பு இல்லை .

உடைந்த பற்களை எடுத்துக் கொண்டு பல் டாக்டர்களிடம் ஓட வேண்டும்.குறிப்பிட்ட நேரத்துர்க்குள் அந்தப் பற்களை மறுபடி ஈறுகளில் வைத்து பொருத்த இயலாவிடில் செயற்கைப் பல் செட் தான் பொருத்த வேண்டும். முன்பெல்லாம் இப்படி விபத்தில் பல் உடைந்தவர்கள் உடைந்த பற்களை ஐஸ் ...அல்லது பாலிதீன் பைகளில் போட்டு எடுத்துக் கொண்டு மருத்துவரிடம் ஓடுவார்கள் .

குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள் போய் சேர முடியாவிடில் அந்தப் பற்களை மறுபடி பொருத்த முடியாதே...அவற்றின் உயிர் செல்கள் இறந்து விடும்.பிறகு குப்பையில் தான் போட வேண்டும் .ஆனால் இப்போது டாக்டர் கோபி கிருஷ்ணன் கண்டுபிடித்த முறையின் படி குறைந்தது இரண்டிலிருந்து ஆறு மணி நேரம் வரை உடைந்த பற்களின் உயிர் செல்களைப் பாதுகாக்கலாம் என்று நிரூபிக்கப் பட்டுள்ளது .

பற்கள் உடைந்ததும் அவற்றை உடனடியாக இளநீரில் போட்டு எடுத்துக் கொண்டு மருத்துவரை அணுகலாம் .இளநீரில் உள்ள உயிர் சத்துக்கள் உடைந்த பற்களின் உயிர் செல்களை இறந்து விடாமல் காக்க உதவுகின்றனவாம் .இது ஆராய்ச்சி மூலம் நிரூபணமாகி உள்ளது .

சுவாமியின் சிநேகிதர்கள் (சுவாமி அண்ட் ஹிஸ் பிரெண்ட்ஸ்-அத்தியாயம் ஒண்ணு)

இந்த திங்கக் கிழமை வரலேன்னு யார் அழுதா?

எப்போ பாருங்க ஞாயிற்றுக் கிழமை முடிஞ்சதும் டாண்ணு திங்கட்கிழமை வந்துடறது!?

பாவம் சுவாமிக்கும் திங்கட்கிழமை பிடிக்கவே இல்லை போல அதான் "கதையோட ஆரம்ப அத்தியாயத்திலேயே கண்ணை இருக்க மூடிண்டு சேர்ல உட்கார்ந்து யோசிச்சுண்டு இருக்கான்.இருக்கறது வெறும் ரெண்டே மணி நேரம் தான் அதுக்குள்ளே எல்லா வீட்டுப் பாடமும் செய்து முடிச்சு பாடசாலைக்கும் (பள்ளிக் கூடம் தான்) கிளம்பியாகணும் .எப்படி முடியும்?

இதப் பத்தி அந்த கணக்கு வாத்தியார் நெருப்புக் கண் வேத நாயகமாச்சும்...இல்லாட்டி அந்த பைபிள் வாத்தியார் எபனேசராச்சும் ஒரு நாளாவது நினைச்சுப் பார்த்திருப்பாங்களா?பையன்களின் கஷ்டத்தை நினைச்சுப் பார்க்காத வாத்தியார்கள்!(இவங்களுக்கு நம்ம மணி ஸ்டைல் ல சேர்ல உட்கார இடத்துல முள்ளோ ...ஆணியோ வச்சாக் கூட தப்பில்லையோ?!)

இதுக்கு சரித்திர வாத்தியார் டி.பிள்ளை எவ்வளவோ தேவலை ...அவரே எல்லாப் பாடத்தையும் எடுத்தா எவ்ளோ நல்லா இருக்கும்?அவர் சரித்திரக் கிளாஸ் எடுக்கறச்சே இந்தக்கிளைவ் ,வாஸ்கோடகாமா,எல்லாரும் நம்ம சொந்தக்காரா போல இல்ல தோண வெச்சிடறார்.ஒரே ஒரு பாட வேலைல ஒன்பது கதை சொல்லிடுவாரே!!!அவரைக் கண்டா மாத்திரம் இந்த "ஆல்பர்ட் மிசன் ஸ்கூல் ஹெட் மாஸ்டருக்கு ஏன் தான் இத்தனை துக்கம் வரணுமோ?மொத்தத்துல ஸ்கூல் பையன்கள் சிரிச்சுகிட்டே சந்தோசமா பாடம் கேட்டா உலகத்து ஹெட் மாஸ்டர்ஸ் யாருக்கும் பிடிக்காதோ என்னவோ?(ஹெட் மாஸ்டர் டவுன்...டவுன்...)

சுவாமி பாவம் ஒரு அப்பாவி பையன் !!!அவன் பாட்டுக்கு தானுண்டு ,தன் சிநேகிதாள் உண்டுன்னு இருந்தவன் தான்...எல்லாம் இந்தக் கணக்கு வாத்தியார் நெருப்புக் கண்ணால வந்தது .அன்னைக்கு வீட்டுப் பாடக் கணக்கு எல்லாமே தப்புன்னு மூஞ்சில நோட்டை வீசி அடிச்சுத் தொரத்தினாரோ இல்லியோ? அன்னைக்கு தான் இன்னொன்னும் நடந்ததுங்கறேன் ,

அடுத்து பைபிள் பாடம் எடுக்க எபனேசர் வாத்தியார் வந்தார்.அவர் எப்பவும் போல பைபிள் கதைகள் சொல்லிட்டு முடிச்சுட்டுப் போரவரே இல்லை ...எப்போ பார்த்தாலும் ஹிந்து கடவுள்களைப் பத்தியும் எதுனாச்சும் விமர்சனம் பண்ணிண்டே இருப்பார் ...!?

அன்னிக்கு நம்ம சுவாமிக்கு என்ன தான் ஆச்சோ?

அவர் பாட்டுக்கு நம்ம ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை வம்புக்கு இழுத்துப் பேசினதோட இல்லாம?உங்க கிருஷ்ணர் உண்மைலேயே கடவுளா இருந்தார்னா ஏன் வெண்ணெய் திருடினார்?பல பெண்களோட நாட்டியமாடிக் கூத்தடிச்சார்...?இவரா உங்களை சொர்கத்துக்கு கூட்டிட்டிப் போவார்னு நீங்க நம்பறிங்க?

அதே எங்க இயேசு கிறுஸ்துவைப் பாருங்க...அவர் வியாதியஸ்தர்களை சொஸ்தப் படுத்தறார்.(சுகமாக்குகிறார்)...சொர்கத்துக்குப் போக வழி காட்டறார்!? உங்க ஹிந்து கடவுள்கள் எல்லாம் உண்மையில் சக்தி இருந்தா கஜினி முகம்மது கோயில் சிலைகளை உடைச்சு தன் வீட்டுப் படியா பயன்படுத்தினப்போ ஏன் அவனை ஒண்ணுமே பண்ணலைனு மட்டமா கேட்டுட்டார் .இது சுவாமிக்குத் தாங்கலை...அவனும் பதிலுக்கு ;

இயேசு தான் உண்மையான கடவுள்னா அவரை ஏன் சிலுவைல அறைஞ்சாங்கானு பதிலுக்குக் கேட்டான்.அப்படியே விட்ருந்தா பிரச்சினையே இல்லை .பைபிள் வாத்தியார் சுவாமி அப்படிக் கேட்டதுக்காக அவனைத் திட்டாம நீ தனியா வந்து கேளு நாம் விளக்கமா சொல்றேன் சொன்னதும் அவனுக்கு தைரியம் வந்து இன்னொரு கேள்வியும் கேட்டுட்டன் .

இயேசு கிருஸ்த்து தான் நல்ல கடவுள்னா அவர் ஏன் .மீனும் ,மாமிசமும் சாப்பிட்டார் ? சாராயம் குடித்தார் ? அப்படின்னு கேட்டுட்டான்.இதுக்கும் சாந்தமா பதில் சொல்லியிருந்தார்னா தான் பைபிள் வாத்தியார் நல்ல வாத்தியார்!!!அவரோ அதுக்குப் பதிலா சுவாமியோட (சுவாமி நாதன்) இடது காதைப் பிய்த்துப் போடப் பார்த்தார் ,

இது ஒரு நல்ல உபாத்தியாயர் செய்யற காரியமா என்ன?(இவங்களுக்கு சேர்ல கண்டிப்பா முள்ளு வச்ச என்ன தப்பாம்?!)இது சுவாமியோட அப்பாக்கு தெரிஞ்சதும் அவர் பங்குக்கு அவர் ஆல்பர்ட் மிசன் ஸ்கூல் ஹெட் மாஸ்டருக்கு ஒரு லெட்டர் கொடுத்து விடறார் அந்த பைபிள் வாத்தியாரோட செயலைக் கண்டிச்சு .அப்புறம் ஹெட் மாஸ்டர் சுவாமியை அது பத்தி விசாரிக்க கூப்பிட்டு அனுப்பறார்.

இதுக்கு நடுவுல கொஞ்சம் நாம சுவாமியோட சிநேகிதர்கள் பத்தியும் பாத்துருவோமே?சாதாரண ச்நேகிதர்களா அவங்க எல்லாம் ?

முதல்ல

சட்டாம் பிள்ளை சோமு :-இவன் எந்தக் காரியத்தையும் சாதிக்கக் கூடிய நம்பிக்கையும் ,சாந்தமும் கொண்ட நண்பன்,வாத்தியார்களுக்கேல்லாம் அவனை ரொம்பப் பிடிக்குமாம்,அந்த அளவுக்கு இவன் கெட்டிகாரனும் இல்லை ...ஆனாலும் வகுப்பில் இவனை மட்டும் எந்த வாத்தியாரும் கேள்வியே கேட்டதில்லை இதுவரை .பள்ளிக்கூடப் பையன்கள் எல்லாருக்கும் ஒரு சந்தேகம் இந்த சட்டாம் பிள்ளை சோமுவை அந்த ஸ்கூல்ல கண்டிக்கக் கூடிய ஒரே ஆள் ஹெட் மாஸ்டர் மட்டும் தானோ ? இதான் டவுட் ,ஒவ்வொரு ஸ்கூல்லயும் இப்படிப் பட்ட பையன்கள் கண்டிப்பா இருப்பாங்க போல இருக்கே? நான் ஸ்கூல் படிக்கற காலத்துலயும் இப்படி உண்டு தான் .அந்தப் பசங்க எப்படித் தான் எல்லா வாத்தியாரையும் கைக்குள்ள போட்டுப்பாங்களோ?

அடுத்தவன் ...
நம்ம ஆள் ...உதவாக்கரை மணி :-

மணியைப் பத்தி நாளைக்கு எழுதறேன்...மணி நம்ம கவுண்டமணி ரேஞ்சுக்கு உதார் காட்டற ஆள் ...கொஞ்சம் ஹோம் வொர்க் பண்ணி தான் அவனைப் பத்தி சொல்லணும் .

விரைவில் தொடரும் ...ஸ்கூல் டேய்ஸ்

அதுக்குள்ளே இதைப் படிக்கக் கூடிய பெரும் பேரு கிடைத்த நல்லவர்களும் வல்லவர்களும் இந்தப் பதிவு பத்தி உங்க கருத்துக்களை கொஞ்சம் இங்க குத்திட்டு போனா நல்லாத் தன்இருக்கும் ...உங்க வசதி எப்படி?அதெல்லாம் செய்வீங்க ...இதைக் கூடவா செய்ய மாட்டீங்க?

டி.டி யில் ஒளிபரப்பான சில மெகா மகாத் தொடர்கள் ஒரு பிளாஷ் பேக்

மெகா சீரியல் பார்க்கவே பிடிக்காமல் போய்விட்டது இப்போதெல்லாம்,விளம்பரங்களுக்கு நடுவில் எதை தான் பார்க்கப் பிடிக்கிறது?பல மெகா சீரியல்களை விட அட...ஏன் பல திரைப் படங்களை விடவும் கூட சில விளம்பரங்கள் படு பாந்தமாகவும் அருமையாகவும் தான் இருக்கின்றன .

ஆனாலும் எத்தனை முறை தான் ஒரே விளம்பரத்தை திரும்பத் திரும்ப பார்க்க முடியும்?இத்தனை நாட்கள் தான் என்ற முன் அறிவிப்பு எதுவும் இன்றி இஷ்டம் போல இழுத்து அடிக்கப் படும் மெகா சீரியல்களில் தினப் படி ஒலிபரப்பு நேரம் ஒவ்வொரு தொடருக்கும் அரைமணிநேரம் மட்டுமே,காலையில் சன் தொலைக்காட்சியில் பத்து மணிக்கு

மகள்மெட்டி ஒலி (மறு ஒலிபரப்பு)

பந்தம்மணிக்கூண்டுசெந்தூரப் பூவேஅத்திப் பூக்கள்

பிறகு ஒரு இரண்டரை மணி நேரம் ஏதோ ஒரு திரைப்படம்(போட்டதையே போட்டுக் கொல்லும்!!! போட்டி இதில் எந்த தொலைக்காட்சியும் விதி விலக்கில்லை)

பிறகு மாலை ஆறுமணியிலிருந்துமேகலாகஸ்தூரிஆனந்தம்திருமதி செல்வம்கலசம்கோலங்கள்அரசி(வீட்ல அரிசி இருக்கோ இல்லையோ கட்டாயம் தினசரி அரசி பார்க்கணும்)

சிவசக்தி (யாரையும் காலா காலத்துல தூங்க விடக் கூடாதுன்னு என்ன ஒரு சபதம் பாருங்க !!!(ராத்திரி பதினோரு மணிக்கு தான் இந்த சீரியல் முடியும்)

அதுக்கப்புறம் தூங்கி காலைல எப்போ எழுந்து மத்த வேலைங்களைப் பார்க்கறதாம் ?மறுபடி காலைல பத்து மணிக்குள்ள வீட்டு வேலை எல்லாத்தையும் முடிச்சே ஆகணுமே !பின்ன மகள் சீரியல் போட்ருவாங்க இல்ல?இப்படித் தாங்க போயிட்டு இருக்கு பல இல்லத்தரசிகள் மற்றும் பாட்டிகளோட தினசரி செட்யூல். அவங்களுக்கெல்லாம் ஓய்வே இல்லை ,

நான் சொன்ன சீரியல் பட்டியல் சன் டி.வி மட்டும் தான் .இன்னும் ...

கலைஞர் டி.வி இருக்குஜெயா டி.வி இருக்கு ராஜ் டி.வி இருக்குஸ்டார் விஜய் இருக்குமக்கள் தொலைக்காட்சி இருக்கு...

சில ஆர்வக் கோளாறு அதி மேதாவிகள் பத்தி சொல்லவே வேணாம்,

அவங்கல்லாம் சூர்யா டி.வி பார்ப்பாங்க ...

ஜெமினி டி.வி பார்ப்பாங்க...

கைராளி பார்ப்பாங்க...எல்லாத்துலயும் சீரியல் தாங்க .

அதான் மொழிபெயர்ப்பாளர் இல்லாமலே எட்டாங்க்ளாஸ் மட்டுமே பாஸ் பண்ண எங்க அத்தை எல்லா மொழில வர சீரியல் கதை எல்லாத்தையுமே அட்சரம் பிசகாம சொல்றாங்களே !!!

ஸோ ... மொழி எல்லாம் சீரியல் உலகத்துக்கு ரெண்டாம் பட்சம் தான் போல?என்ன பெரிய கதை வச்சு வாழுது ?ஒரே கதையைத்தான மாத்தி மாத்தி எல்லாத்துலயும் வேற வேற ஹீரோ ...ஹீரோயின்சைப் போட்டு எடுக்கறாங்க?இதுவும் அந்த அத்தை சொன்னது தான்!

அட நான் சொல்ல வந்த விஷயமே வேற!பார்த்தீங்களா...பார்த்தீங்களா?இந்த பாழாப் போன மெகா சீரியல் அதோட புத்தியக் காட்டிடுச்சு இதுல கூட ;எவ்ளோ நேரமா அதப் பத்தியே பேச வச்சிடுச்சு பாருங்க இதான் மெகா சீரியல் !!!

முந்தி எல்லாம் ஒரு இருபது வருஷம் முன்னால டி.டி ல கூட செவ்வாய்க் கிழமை தோறும் மெகா தொடர் ஒலிபரப்பு ஆகும் .அப்போ பொதிகைலாம் இல்லை .அப்போ எல்லாம் தொடர்களுக்கு நடுவுல நோ விளம்பரம் .தொடர் ஆரம்பிக்க முன்னாடி சில விளம்பரங்கள் போடுவாங்க.

"விக்கோ ...டர்மெரிக்...இல்லை காஸ்மெடிக் ...""

விக்கோ வஜ்ரதந்தி ..."

"பாரு பாரு பபூல் வசந்தம்'(இது ப்ராமிஸ் டூத் பேஸ்ட் விளம்பரம் இப்போ வரதில்லை)

ரால்கோ டயர்ஸ் ...

ஸ்ரீ தேவி வரும் "சூர்யா பல்ப்...சூர்யா பல்ப்" விளம்பரம்

சொட்டு நீலம் டோய் ...ரீகல் சொட்டு நீலம் டோய் "

பேஷ்..பேஷ் ரொம்ப நன்னா இருக்கு (நரசூஸ் காப்பி)

லைபாய் , சின்த்தால்,முக்கியமாக லக்ஸ் சோப்பு விளம்பரம்...இதிலயும் ஸ்ரீ தேவி தான் .

இப்படி சில விளம்பரங்கள் தான் முக்கியமா தொடர் ஆரம்பிக்க முன்னாடியும் ...தொடர் முடிஞ்ச பின்னாடியும் போடுவாங்க.இப்போ மாதிரி தொடருக்கு நடுவுல மூணு நாலு விளம்பர இடைவேளை எல்லாம் அப்போ கிடையவே கிடையாது.

அப்படிப் பட்ட அற்புதமான அபூர்வமான காலத்துல டி.டில ஒலி பரப்பான சில மெகாத் தொடர்களைப் பத்தி எழுதணும்னு தான் இன்னைக்கு இதை ஆரம்பிச்சேன் அது கடைசில இவ்ளோ நீளமா ஆயிடுச்சு .பரவாயில்லை பொறுமை இருக்கறவங்க யாராவது ஒருத்தராச்சும் இந்தப் பதிவை முழுமையா படிப்பாங்க தானே!(நம்பிக்கை தானே வாழ்க்கை!!!)

சரி விசயத்துக்கு வரேன்...அப்போ நான் ரசிச்ச இப்பவும் சன் டி.வி லயோ இல்ல ஜெயா டி.வி லயோ மறு ஒலிபரப்பு செய்ய வாய்ப்பு இருந்தா பார்க்க விரும்பற சில செவ்வாய்க் கிழமை சீரியால்களோட பட்டியல் ,

"கரிப்பு மணிகள்":-

(மறைந்த ஆண்பாவம் பாண்டியனும் ,இளவரசியும் நடித்து வெளிவந்த தொடர் )

"குறிஞ்சி மலர்":-

(இப்போதைய தமிழக உள்துறை அமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலினும்,தேவிலலிதா மற்றும் பலர் நடித்த நா.பார்த்த சாரதி அவர்களின் நாவல் தொடராக வெளிவந்தது )

"வடிவேலு வாத்தியார்":-

கம்பர் ஜெயராமன் வடிவேலு வாத்தியார் எனும் கௌரவமான ஆசிரியர் வேடத்திலும் மாஸ்டர் கணேஷ் மாணவராகவும் ,பீலி சிவம் பண்ணையாராகவும் நடிக்க வெளிவந்த மெகா ஹிட் தொடர்.

"சித்திரப்பாவை":-

அகிலனின் சித்திரப்பாவை நாவல் "சௌகார் ஜானகியின் பேத்தி வைஷ்ணவி ஹீரோயினாக நடிக்க வெளிவந்த தொடர்.

"அலை ஓசை ":-

கல்கியின் அலை ஓசை நாவல் ,ஜி.ஜெ என்று அரசியில் ஒரு வில்லக் கதாநாயகன் வருகிறார் ,அவரே தான் அந்த வேணு அர்விந்த் ஹீரோவாக நடிக்க அப்போது வெளிவந்த சீரியல் இது .

"மரியாதை ராமன் கதைகள்":-

இப்போது வெளிவந்த "ஜீ பூம்பா,போலில்லாமல் அப்போது எங்களைப் போன்ற சிறுவர் சிறுமிகளைக் கவர்ந்த மெகா ஹிட் தொடர் இது (அத்தனையும் நீதிக் கதைகள் வாரம் ஒன்றாக வெளிவந்தது ஹீரோ நம்ம மாஸ்டர் கணேஷ் தான்)

அப்புறம் பெயர் சரியாக ஞாபகமில்லை "ரயில் சிநேகிதமா...ரயில் பயணங்களா ...இல்லை சகானாவா சரியாகத் தெரியவில்லை "நிழல்கள் ரவி ஹீரோ பாலசந்தர் இயக்கியது ,அதில் வரும் பாடல் படு பிரபலம்;

"இந்த வீணைக்குத் தெரியாது அதை இசைத்தவன் யாரென்று!!!"

இப்படிப் பல தொடர்கள் வந்தன அப்போது .எல்லாமே ஒரு மணி நேரம் விளம்பர இடை வேலை இன்றி வந்த தொடர்கள் .நான் சிலவற்றை மறந்திருக்கலாம் .ஆலது தவறாகக் கூட கூறி இருக்கலாம் .ஆனாலும் நான் மேலே குறிப்பிட்ட எல்லா தொடர்களையும் இப்போது ஒளிபரப்பப் படும் மெகா..மெகா சீரியால்களோடு ஒப்பிட்டால் அவையெல்லாம் மாணிக்கம் போன்றவை .

அவற்றோடு ஒப்பிடக் கூட இப்போதுள்ள சீரியல்கள் தகுதி பெறவில்லை .இந்தப் பதிவை வாசிப்பவர்கள் தங்களுக்குப் பிடித்த அந்தக் கால தொடர்களை இங்கே பின்னூட்டமிடலாம் .