திடுக் திடுக்
திருப்பங்களில்
தடக் தடக்கென
தட தடக்கும் இதயங்களுக்குச்
சொந்தக்காரர்களாகிப் போனதால்
இலை அசையும் போதெலாம்
இடி இடிக்கக் கூடுமெனும்
அனுமானம் தீர்மானமாய்
மிஞ்சிப் போன
பயக் காடுகளாயின
எம் நாடாயின காடு .
கூடுகள் எங்கே ???!!!
எம் வீடுகள் எங்கே ???!!!
நானிருப்பது ஈழத்திலோ ?!
//மிஞ்சிப் போன பயக் காடுகளாயின எம் நாடாயின காடு . கூடுகள் எங்கே ???!!! //
ReplyDelete:(
வருத்தமாக இருக்கின்றது ...
ReplyDeleteஆமாம் வருத்தமாய்த் தான் இருக்கிறது ஜமால்...
ReplyDeleteநன்றி முல்லை(உங்களை சில மாதவிடுமுறைக்குப் பின் என் வலைப்பக்கம் பார்த்ததும் சந்தோசமாய் உணர்ந்தேன் ) பப்பு நலம் தானே.
எப்போது தீரப்போகிறதோ இந்த சோகம்.
ReplyDelete//எம் நாடாயின காடு .
ReplyDeleteகூடுகள் எங்கே ???!!!
எம் வீடுகள் எங்கே ???!!!
நானிருப்பது ஈழத்திலோ ?!//
வலி தரும் வரிகள்.
'இலை அசையும் போதெலாம் இடி இடிக்கக் கூடுமெனும் அனுமானம் " எவ்வளவுதான் எம் உள்ளங்களை ரணமாக்கியுள்ளன என்பதை அழகாகச் சொல்லியிருக்கிறீர்கள்.
ReplyDelete//எம் வீடுகள் எங்கே ???!!! //
ReplyDeleteவீடு இருந்தாலும் அங்கே வசிக்க அனுமதியில்லை அவர்களுக்கு :(
இலை அசையும் போதெலாம் இடி இடிக்கக் கூடுமெனும் அனுமானம் தீர்மானமாய் மிஞ்சிப் போன பயக் காடுகளாயின எம் நாடாயின காடு . கூடுகள் எங்கே ???!!!
ReplyDeleteகாலங்கள் பல கடந்தாலும் ஜீரணித்துக்கொள்ளமுடியாத ஒரு சோகம் ஈழமாகத்தான் இருக்கமுடியும்
:((((((
@ குடுகுடுப்பை அண்ணா ...
ReplyDeleteநிகழ்ந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தால் இது தீரா சோகமாகத் தான் தோன்றுகிறது.
@துபாய் ராஜா
உண்மை தான் துபாய் ராஜா
நன்றி
@Dr.எம்.கே.முருகானந்தன்...
துக்கம் கூட தீர்ந்த பின் பார்த்தால் அழகாய் தோன்றுமோ என்னவோ?! ஆனால் தீர வேண்டுமே?!
@ சின்ன அம்மிணி
மீளா ஏக்கம் ...சொல்வதற்க்கில்லை வார்த்தைகள் .